¹David kvad denne sang for Herren den dag da Herren hadde utfridd ham av alle hans fienders hånd og av Sauls hånd.

¹Kaj David eldiris antaux la Eternulo la vortojn de la sekvanta kanto, kiam la Eternulo lin savis el la manoj de cxiuj liaj malamikoj kaj el la mano de Saul.

²Og han sa: Herren er min klippe og min festning og min redder,

²Li diris: La Eternulo estas mia Roko, kaj mia fortikajxo, kaj mia Savanto.

³min klippefaste Gud, som jeg setter min lit til, mitt skjold og min frelses horn, min borg og min tilflukt, min frelser; fra vold frelser du mig.

³Dion, mian Rokon, mi fidas; Mia sxildo, kaj la korno de mia savo, mia fortigo, kaj mia rifugxejo; Mia Savanto, kiu helpas min kontraux maljusteco.

⁴Jeg påkaller den Høilovede, Herren, og blir frelst fra mine fiender.

⁴Mi vokas al la Eternulo, la glorinda; Kaj mi savigxas de miaj malamikoj.

⁵Dødens bølger omspente mig, fordervelsens strømmer forferdet mig.

⁵CXar cxirkauxis min la ondoj de la morto, Torentoj pereigaj min teruris;

⁶Dødsrikets rep omgav mig, dødens snarer overfalt mig.

⁶La sxnuroj de SXeol min cxirkauxis; La retoj de la morto min atingis.

⁷I min trengsel påkalte jeg Herren, og jeg ropte til min Gud; han hørte fra sitt tempel min røst, og mitt skrik kom for hans ører.

⁷En mia premiteco mi vokis la Eternulon, Kaj al mia Dio mi vokis; Kaj el Sia templo Li auxdis mian vocxon, Kaj mia krio atingis Liajn orelojn.

⁸Da rystet og bevet jorden, himmelens grunnvoller skalv, og de rystet; for hans vrede var optendt.

⁸Ektremis kaj ekskuigxis la tero, La fundamentoj de la cxielo ekmovigxis Kaj eksxanceligxis, cxar Li koleris.

⁹Det steg røk op av hans nese, og fortærende ild fra hans munn; glør brente ut av ham.

⁹Levigxis fumo el Lia nazo, Kaj ekstermanta fajro el Lia busxo; Karboj ekflamis de gxi.

¹⁰Og han bøide himmelen og steg ned, og det var mørke under hans føtter.

¹⁰Li klinis la cxielon kaj iris malsupren, Kaj densa mallumo estis sub Liaj piedoj.

¹¹Og han fór på kjeruber og fløi, og han lot sig se på vindens vinger.

¹¹Kaj Li ekrajdis sur kerubo kaj ekflugis, Kaj Li portigxis sur la flugiloj de la vento.

¹²Og han gjorde mørke til skjul rundt omkring sig, vannmasser, tykke skyer.

¹²Li cxirkauxigis Sin per mallumo kiel per tendo, Per densaj nuboj, plenaj de akvo.

¹³Frem av glansen foran ham brente gloende kull.

¹³De la brilo antaux Li Ekbrulis karboj per fajro.

¹⁴Herren tordnet fra himmelen, den Høieste lot sin røst høre.

¹⁴El la cxielo ektondris la Eternulo, Kaj la Plejaltulo auxdigis Sian vocxon.

¹⁵Og han utsendte piler og spredte dem* omkring - lyn og forvirret dem. / {* fiendene.}

¹⁵Li jxetis sagojn, kaj dispelis ilin; fulmon, kaj konfuzis ilin.

¹⁶Da kom havets strømmer til syne; jordens grunnvoller blev avdekket ved Herrens trusel, for hans neses åndepust.

¹⁶Kaj malkovrigxis la kusxujoj de la maro, Nudigxis la fundamentoj de la universo, De la minaca vocxo de la Eternulo, De la kolera spirado de Lia nazo.

¹⁷Han rakte sin hånd ut fra det høie, han grep mig; han drog mig op av store vann.

¹⁷Li etendas el supre la brakon, kaj prenas min; Li eltiras min el grandaj akvoj;

¹⁸Han fridde mig ut fra min sterke fiende, fra mine avindsmenn; for de var mig for mektige.

¹⁸Li savas min de mia potenca malamiko, De miaj malamantoj, cxar ili estas pli fortaj ol mi.

¹⁹De overfalt mig på min motgangs dag; men Herren blev min støtte.

¹⁹Ili atingis min en la tago de mia malfelicxo; Sed la Eternulo farigxis mia subteno.

²⁰Og han førte mig ut i fritt rum; han frelste mig, for han hadde behag i mig.

²⁰Kaj Li elkondukis min en vastan lokon; Li liberigis min, cxar Li estas favora al mi.

²¹Herren gjengjeldte mig efter min rettferdighet, han betalte mig efter mine henders renhet.

²¹La Eternulo rekompencas min laux mia justeco; Laux la pureco de miaj manoj Li repagas al mi.

²²For jeg tok vare på Herrens veier og vek ikke i ondskap fra min Gud;

²²CXar mi min tenis je la vojoj de la Eternulo, Kaj mi ne faris malbonon antaux mia Dio.

²³for alle hans lover hadde jeg for øie, og fra hans bud vek jeg ikke,

²³CXar cxiuj Liaj legxoj estis antaux mi, Kaj Liajn ordonojn mi ne forigis de mi.

²⁴og jeg var ulastelig for ham og voktet mig vel for min synd.

²⁴Mi estis senkulpa antaux Li, Kaj mi gardis min, ke mi ne peku.

²⁵Og Herren gjengjeldte mig efter min rettferdighet, efter min renhet for hans øine.

²⁵Kaj la Eternulo rekompencis min laux mia justeco, Laux mia pureco antaux Liaj okuloj.

²⁶Mot den fromme viser du dig from, mot den rettvise stridsmann viser du dig rettvis,

²⁶Kun favorkorulo Vi estas favorkora, Kun piulo Vi estas pia;

²⁷mot den rene viser du dig ren, mot den forvendte viser du dig vrang*. / {* d.e. gjør du tvert imot hans ønske og forventning.}

²⁷Kun purulo Vi agas laux lia pureco, Kaj kun maliculo laux lia maliceco.

²⁸Elendige folk frelser du, men dine øine er mot de overmodige; dem fornedrer du.

²⁸Popolon humilan Vi helpas; Kaj per Viaj okuloj Vi malaltigas la fierulojn.

²⁹For du er mitt lys, Herre, og Herren opklarer mitt mørke.

²⁹CXar Vi estas mia lumilo, ho Eternulo; La Eternulo lumigas mian mallumon.

³⁰For ved dig stormer jeg løs på fiendeskarer, ved min Gud springer jeg over murer.

³⁰CXar kun Vi mi forkurigas militistaron; Kun mia Dio mi transsaltas muron.

³¹Gud, hans vei er fullkommen; Herrens ord er rent, han er et skjold for alle dem som setter sin lit til ham.

³¹La vojo de Dio estas perfekta; La parolo de la Eternulo estas tute pura; Li estas sxildo por cxiuj, kiuj Lin fidas.

³²For hvem er Gud foruten Herren, og hvem er en klippe foruten vår Gud?

³²CXar kiu estas Dio, krom la Eternulo? Kaj kiu estas Roko, krom nia Dio?

³³Gud, han er mitt sterke vern og leder den ulastelige på hans vei.

³³Dio fortikigas min per forto; Kaj Li perfektigas mian vojon.

³⁴Han gir ham føtter likesom hindene og stiller mig på mine høider.

³⁴Li similigas miajn piedojn al cervaj, Kaj starigas min sur miaj altajxoj.

³⁵Han oplærer mine hender til krig, så mine armer spenner kobberbuen.

³⁵Li instruas mian manon militi, Kaj miajn brakojn strecxi kupran pafarkon.

³⁶Og du gir mig din frelse til skjold, og din mildhet gjør mig stor.

³⁶Vi donis al mi la sxildon de Via savo; Kaj Via favoro min grandigas.

³⁷Du gjør rummet vidt for mine skritt under mig, og mine ankler vakler ikke.

³⁷Vi largxigas mian pasxon sub mi, Por ke ne sxanceligxu miaj piedoj.

³⁸Jeg vil forfølge mine fiender og ødelegge dem, og jeg vender ikke tilbake før jeg har gjort ende på dem.

³⁸Mi persekutas miajn malamikojn, kaj ekstermas ilin; Kaj mi ne revenas, gxis mi ilin pereigas.

³⁹Jeg gjør ende på dem og knuser dem, så de ikke kan reise sig; de faller under mine føtter.

³⁹Mi pereigas kaj frakasas ilin, ke ili ne povas plu levigxi; Ili falas sub miajn piedojn.

⁴⁰Og du omgjorder mig med kraft til krig, du bøier mine motstandere under mig.

⁴⁰Vi cxirkauxzonas min per forto por la milito; Miajn atakintojn Vi jxetas sub min.

⁴¹Og mine fiender lar du vende mig ryggen, mine avindsmenn utrydder jeg.

⁴¹Vi forkurigas de mi miajn malamikojn, Kaj miajn malamantojn mi ekstermas.

⁴²De ser sig om, men der er ingen frelser - efter Herren, men han svarer dem ikke.

⁴²Ili rigardas cxirkauxen, sed ne venas helpanto; Al la Eternulo, sed Li ne respondas al ili.

⁴³Og jeg knuser dem som jordens støv; jeg sønderknuser dem, tramper dem ned som søle på gatene.

⁴³Mi disfrotas ilin simile al polvo de la tero; Kiel stratan koton mi ilin disbatas kaj dispremas.

⁴⁴Og du redder mig fra mitt folks kamper, du bevarer mig til å være hode for hedninger; folkeferd som jeg ikke kjenner, tjener mig.

⁴⁴Vi savas min de la ribeloj de mia popolo; Vi gardas min, ke mi estu cxefo super la nacioj; Popolo, kiun mi ne konas, servas min.

⁴⁵Fremmede kryper for mig; bare de hører om mig, blir de mig lydige.

⁴⁵Aligentuloj respektegas min; Ili obeas min per atentaj oreloj.

⁴⁶Fremmede visner bort og går bevende ut av sine borger.

⁴⁶Aligentuloj senfortigxas, Kaj kuras terurite el siaj fortikajxoj.

⁴⁷Herren lever, og priset er min klippe, og ophøiet er min frelses klippefaste Gud,

⁴⁷Vivas la Eternulo; kaj benata estu mia Roko; Alte glorata estu mia Dio, la Roko de mia savo:

⁴⁸den Gud som gir mig hevn og legger folkeferd under mig,

⁴⁸Tiu Dio, kiu donas al mi vengxon Kaj submetas al mi popolojn;

⁴⁹og som fører mig ut fra mine fiender; over mine motstandere ophøier du mig, fra voldsmannen redder du mig.

⁴⁹Kiu forkondukas min de miaj malamikoj, Altigas min super miaj atakintoj, Kaj savas min de perfortulo.

⁵⁰Derfor vil jeg prise dig, Herre, blandt hedningene og lovsynge ditt navn.

⁵⁰Tial mi gloras Vin, ho Eternulo, inter la popoloj, Kaj pri Via nomo mi kantas.

⁵¹Han gjør frelsen stor for sin konge, og han gjør miskunnhet mot sin salvede, mot David og mot hans ætt til evig tid.

⁵¹Li donas grandan helpon al Sia regxo, Kaj faras favorajxon al Sia sanktoleito, Al David kaj al lia idaro, por eterne.