¹Til sangmesteren; av Korahs barn; en læresalme.

¹Al la hxorestro. Instruo de la Korahxidoj. Ho Dio, per niaj oreloj ni auxdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.

²Gud, med våre ører har vi hørt, våre fedre har fortalt oss den gjerning du gjorde i deres dager, i fordums dager.

²Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enlogxigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.

³Du drev hedningene ut med din hånd, men dem plantet du; du ødela folkene, men dem lot du utbrede sig.

³CXar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizagxo, CXar Vi ilin favoris.

⁴For ikke ved sitt sverd inntok de landet, og deres arm hjalp dem ikke, men din høire hånd og din arm og ditt åsyns lys; for du hadde behag i dem.

⁴Vi estas mia Regxo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.

⁵Du er min konge, Gud; byd at Jakob skal frelses!

⁵Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontrauxbatalantojn.

⁶Ved dig skal vi nedstøte våre fiender, ved ditt navn skal vi nedtrede dem som reiser sig imot oss.

⁶CXar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.

⁷For på min bue stoler jeg ikke, og mitt sverd frelser mig ikke,

⁷Sed Vi helpas nin kontraux niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.

⁸men du har frelst oss fra våre fiender, og våre avindsmenn har du gjort til skamme.

⁸Dion ni gloros cxiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.

⁹Gud priser vi den hele dag, og ditt navn lover vi evindelig. Sela.

⁹Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.

¹⁰Og enda har du nu forkastet oss og latt oss bli til skamme, og du drar ikke ut med våre hærer.

¹⁰Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;

¹¹Du lar oss vike tilbake for fienden, og våre avindsmenn tar sig bytte.

¹¹Vi fordonas nin por formangxo, kiel sxafojn, Kaj inter la popolojn Vi disjxetis nin;

¹²Du gir oss bort som får til å etes, og spreder oss iblandt hedningene.

¹²Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;

¹³Du selger ditt folk for intet, og du setter ikke prisen på dem høit.

¹³Vi faris nin malestimatajxo por niaj najbaroj, Mokatajxo kaj insultatajxo por niaj cxirkauxantoj;

¹⁴Du gjør oss til hån for våre naboer, til spott og spe for dem som bor omkring oss.

¹⁴Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.

¹⁵Du gjør oss til et ordsprog iblandt hedningene; de ryster på hodet av oss iblandt folkene.

¹⁵CXiutage mia malhonoro estas antaux mi, Kaj honto kovras mian vizagxon,

¹⁶Hele dagen står min skam for mine øine, og blygsel dekker mitt ansikt,

¹⁶Pro la vocxo de mokanto kaj insultanto, Antaux la vizagxo de malamiko kaj vengxanto.

¹⁷når jeg hører spotteren og håneren, når jeg ser fienden og den hevngjerrige.

¹⁷CXio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidigxis al Via interligo.

¹⁸Alt dette er kommet over oss, enda vi ikke har glemt dig og ikke sveket din pakt.

¹⁸Ne retirigxis nia koro, Kaj niaj pasxoj ne deflankigxis de Via vojo.

¹⁹Vårt hjerte vek ikke tilbake, og våre skritt bøide ikke av fra din vei,

¹⁹Kiam Vi batis nin sur loko de sxakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,

²⁰så du skulde sønderknuse oss der hvor sjakaler bor, og dekke oss med dødsskygge.

²⁰Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:

²¹Dersom vi hadde glemt vår Guds navn og utbredt våre hender til en fremmed gud,

²¹CXu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.

²²skulde Gud da ikke utforske det? Han kjenner jo hjertets skjulte tanker.

²²Pro Vi ni ja estas mortigataj cxiutage; Oni rigardas nin kiel sxafojn por bucxo.

²³Men for din skyld drepes vi hele dagen, vi er regnet som slaktefår.

²³Levigxu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekigxu, ne forpusxu por cxiam.

²⁴Våkn op! Hvorfor sover du, Herre? Våkn op, forkast ikke for evig tid!

²⁴Kial Vi kasxas Vian vizagxon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?

²⁵Hvorfor skjuler du ditt åsyn, glemmer vår elendighet og vår trengsel?

²⁵Nia animo estas ja jxetita en la polvon; Nia korpo klinigxis al la tero.

²⁶For vår sjel er nedbøid i støvet, vårt legeme nedtrykt til jorden.

²⁶Levigxu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.

²⁷Reis dig til hjelp for oss, og forløs oss for din miskunnhets skyld!