¹Så førte de Guds ark inn og satte den midt i det telt som David hadde reist for den, og de bar frem brennoffer og takkoffer for Guds åsyn.

¹Taip jie atnešė Dievo skrynią ir, padėję ją į palapinę, kurią Dovydas jai paruošė, aukojo deginamąsias bei padėkos aukas Dievo akivaizdoje.

²Og da David var ferdig med å ofre brennofferet og takkofferne, velsignet han folket i Herrens navn.

²Dovydas, baigęs aukoti deginamąsias ir padėkos aukas, palaimino tautą Viešpaties vardu

³Og han utdelte til hver enkelt i Israel, både mann og kvinne, et brød og et stykke kjøtt og en rosinkake.

³ir išdalino visiems izraelitams, vyrams bei moterims, kiekvienam po duonos kepalą, mėsos gabalą ir vynuogių pyragaitį.

⁴Og han satte nogen av levittene til å gjøre tjeneste foran Herrens ark og til å prise og takke og love Herren, Israels Gud:

⁴Dalį levitų Dovydas paskyrė tarnauti prieš Viešpaties skrynią, kad garbintų, dėkotų ir šlovintų Viešpatį, Izraelio Dievą.

⁵Asaf var den øverste, næst efter ham kom Sakarja og så Je'iel og Semiramot og Jehiel og Mattitja og Eliab og Benaja og Obed-Edom og Je'iel med harper og citarer; Asaf skulde slå på cymblene

⁵Asafą paskyrė vyriausiuoju, po jo­Zachariją, Jejelį, Šemiramotą, Jehielį, Matitiją, Eliabą, Benają, Obed Edomą; Jejelį paskyrė groti arfomis ir psalteriais, o Asafas skambino cimbolais.

⁶og prestene Benaja og Jahasiel stadig blåse i trompetene foran Guds pakts-ark.

⁶Kunigą Benają ir Jahazielį paskyrė nuolat trimituoti prie Dievo Sandoros skrynios.

⁷Den dag satte David første gang Asaf og hans brødre til å synge Herrens pris:

⁷Tą dieną Dovydas pirmą kartą pamokė Asafą su broliais dėkoti Viešpačiui šia giesme:

⁸Pris Herren, påkall hans navn, kunngjør blandt folkene hans store gjerninger!

⁸“Dėkokite Viešpačiui, šaukitės Jo vardo. Skelbkite tautose Jo darbus.

⁹Syng for ham, lovsyng ham, grund på alle hans undergjerninger!

⁹Giedokite Jam, skambinkite Jam. Garsinkite visus Jo stebuklus.

¹⁰Ros eder av hans hellige navn! Deres hjerte glede sig som søker Herren!

¹⁰Didžiuokitės Jo šventu vardu. Tegul džiaugiasi širdis tų, kurie ieško Viešpaties.

¹¹Spør efter Herren og hans makt, søk hans åsyn all tid!

¹¹Ieškokite Viešpaties ir Jo jėgos. Ieškokite nuolat Jo veido.

¹²Kom i hu hans undergjerninger som han har gjort, hans under og hans munns dommer,

¹²Atsiminkite Jo nuostabius darbus, kuriuos Jis yra padaręs, Jo stebuklus ir Jo lūpų tartus sprendimus.

¹³I, hans tjener Israels avkom, Jakobs barn, hans utvalgte!

¹³Jūs, Jo tarno Izraelio palikuonys, Jokūbo vaikai, Jo išrinktieji.

¹⁴Han er Herren vår Gud; hans dommer er over all jorden.

¹⁴Jis yra Viešpats, mūsų Dievas, visoje žemėje galioja Jo sprendimai.

¹⁵Kom evindelig hans pakt i hu, det ord han fastsatte for tusen slekter,

¹⁵Atsiminkite per amžius Jo sandorą, žodį, kurį Jis įsakė tūkstančiui kartų,

¹⁶den pakt han gjorde med Abraham, og hans ed til Isak!

¹⁶sandorą, kurią Jis padarė su Abraomu, ir priesaiką, duotą Izaokui.

¹⁷Han stadfestet den som en rett for Jakob, som en evig pakt for Israel,

¹⁷Jis patvirtino ją Jokūbui įstatymu ir Izraeliui amžina sandora,

¹⁸idet han sa: Dig vil jeg gi Kana'ans land til arvelodd,

¹⁸sakydamas: ‘Aš tau duosiu Kanaano šalį, tavo paveldėjimo dalį’.

¹⁹da I var en liten flokk, få og fremmede der.

¹⁹Jie buvo negausūs skaičiumi, tik ateiviai joje.

²⁰Og de vandret fra folk til folk og fra et rike til et annet folk.

²⁰Jie keliavo iš tautos į tautą, iš vienos karalystės į kitą.

²¹Han tillot ikke nogen å gjøre vold imot dem, og han straffet konger for deres skyld:

²¹Jis niekam neleido jų skriausti, sudrausdavo karalius dėl jų:

²²Rør ikke ved mine salvede, og gjør ikke mine profeter noget ondt!

²²‘Nelieskite mano pateptųjų ir mano pranašams nedarykite pikto’.

²³Syng for Herren, all jorden! Forkynn fra dag til dag hans frelse!

²³Visos šalys, giedokite Viešpačiui, kiekvieną dieną skelbkite Jo išgelbėjimą,

²⁴Fortell blandt hedningene hans ære, blandt alle folkene hans undergjerninger!

²⁴apsakykite pagonims Jo garbę ir Jo stebuklus visoms tautoms.

²⁵For stor er Herren og høilovet, og forferdelig er han over alle guder.

²⁵Didis yra Viešpats ir didžiai girtinas, bijotinas labiausiai iš visų dievų.

²⁶For alle folkenes guder er intet; men Herren har gjort himmelen.

²⁶Visi tautų dievai yra stabai, bet Viešpats sukūrė dangų.

²⁷Høihet og herlighet er for hans åsyn, styrke og glede er på hans sted.

²⁷Šlovė ir garbė Jo akivaizdoje, galia ir džiaugsmas su Juo.

²⁸Gi Herren, I folkeslekter, gi Herren ære og makt!

²⁸Pripažinkite Viešpačiui, tautų giminės, pripažinkite Viešpačiui garbę ir galybę!

²⁹Gi Herren hans navns ære, bær frem gaver og kom for hans åsyn, tilbed Herren i hellig prydelse!

²⁹Atiduokite Viešpačiui šlovę, priderančią Jo vardui, atneškite auką ir ateikite pas Jį. Garbinkite Viešpatį šventumo grožyje.

³⁰Bev for hans åsyn, all jorden! Jorderike står fast, det rokkes ikke.

³⁰Visa žemė tesudreba prieš Jį! Tvirtai stovi pasaulis.

³¹Himmelen glede sig, og jorden fryde Sig, og de skal si iblandt hedningene: Herren er blitt konge.

³¹Tesilinksmina dangūs ir tedžiūgauja žemė. Tegul skamba tautose: ‘Viešpats karaliauja!’

³²Havet bruse og alt som fyller det! Marken fryde sig og alt som er på den!

³²Tegul jūra šniokščia ir visa, kas joje! Tegul linksminasi laukai ir visa, kas juose!

³³Da jubler trærne i skogen for Herrens åsyn; for han kommer for å dømme jorden.

³³Tada miško medžiai giedos Viešpaties akivaizdoje, nes Jis ateina žemės teisti.

³⁴Lov Herren! For han er god, hans miskunnhet varer evindelig.

³⁴Dėkokite Viešpačiui, nes Jis geras ir Jo gailestingumas amžinas.

³⁵Og si: Frels oss, du vår frelses Gud, og samle oss og utfri oss fra hedningene til å love ditt hellige navn, rose oss av å kunne prise dig!

³⁵Sakykite: ‘Išvaduok mus, Dieve, mūsų gelbėtojau! Surink mus ir išlaisvink iš pagonių, kad dėkotume Tavo šventam vardui ir girtumėmės Tavo šlove’.

³⁶Lovet være Herren, Israels Gud, fra evighet og til evighet! Og alt folket sa amen og lovet Herren.

³⁶Garbė Viešpačiui, Izraelio Dievui, per amžių amžius”. Visa tauta tarė: “Amen”, ir šlovino Viešpatį.

³⁷Så lot han Asaf og hans brødre bli der foran Herrens pakts-ark for stadig å gjøre tjeneste foran arken, hver dag det som skulde gjøres på den dag,

³⁷Taigi jis paliko Asafą ir jo brolius nuolat tarnauti priešais Viešpaties Sandoros skrynią, atliekant kasdienę tarnystę,

³⁸og Obed-Edom og deres brødre, åtte og seksti, Obed-Edom, sønn av Jeditun, og Hosa som dørvoktere.

³⁸taip pat Obed Edomą bei jo brolius, šešiasdešimt aštuonis; Obed Edomas, Jedutūno sūnus ir Hosa buvo vartininkai.

³⁹Men presten Sadok og hans brødre prestene lot han bli foran Herrens tabernakel på haugen i Gibeon.

³⁹Kunigą Cadoką ir jo brolius kunigus paskyrė prie Viešpaties palapinės Gibeono aukštumoje

⁴⁰forat de stadig skulde ofre Herren brennoffer på brennofferalteret morgen og aften og gjøre alt det som skrevet står i den lov som Herren hadde gitt Israel,

⁴⁰nuolat, rytą ir vakare, aukoti Viešpačiui deginamąsias aukas ant deginamųjų aukų aukuro ir daryti visa, kas parašyta Viešpaties įstatyme, kurį Jis davė Izraeliui.

⁴¹og sammen med dem Heman og Jedutun og de andre utvalgte, som var nevnt ved navn, forat de skulde love Herren, fordi hans miskunnhet varer evindelig,

⁴¹Hemaną, Jedutūną ir kitus, pašauktus vardais, paskyrė dėkoti Viešpačiui, nes Jo gailestingumas amžinas.

⁴²og hos dem - Heman og Jedutun - var der trompeter og cymbler til bruk for dem som skulde spille, og likeledes andre instrumenter til sangen ved gudstjenesten. Og Jedutuns sønner var dørvoktere.

⁴²Hemanas ir Jedutūnas turėjo trimitus, cimbolus ir kitus instrumentus giesmėms pritarti. Jedutūno sūnūs buvo paskirti vartininkais.

⁴³Derefter drog alt folket hver til sitt, og David vendte hjem for å velsigne sitt hus.

⁴³Po to visi išsiskirstė į savo namus; Dovydas sugrįžo palaiminti savo namiškių.