¹Men om de åndelige gaver, brødre, vil jeg ikke at I skal være uvitende.

¹Aš nenoriu, broliai, kad jūs neišmanytumėte apie dvasines dovanas.

²I vet at dengang da I var hedninger, lot I eder drage til de stumme avguder, alt efter som I blev draget.

²Jūs žinote, kad, kai buvote pagonys, ėjote prie nebylių stabų kaip vedami.

³Derfor kunngjør jeg eder at ingen som taler i Guds Ånd, sier: Forbannet er Jesus! og ingen kan si: Jesus er Herre! uten i den Hellige Ånd.

³Todėl aš jums aiškinu, kad nė vienas, kuris kalba Dievo Dvasia, neprakeikia Jėzaus. Ir nė vienas negali sakyti, kad Jėzus yra Viešpats, kaip tik Šventąja Dvasia.

⁴Det er forskjell på nådegaver, men Ånden er den samme;

⁴Yra skirtingų dovanų, tačiau ta pati Dvasia.

⁵og det er forskjell på tjenester, men Herren er den samme;

⁵Yra skirtingų tarnavimų, tačiau tas pats Viešpats.

⁶og det er forskjell på kraftige virkninger, men Gud er den samme, som virker alt i alle.

⁶Ir yra skirtingi veiksmai, tačiau tas pats Dievas, kuris visa veikia visame kame.

⁷Men Åndens åpenbarelse gis enhver til det som er gagnlig.

⁷Bet kiekvienam suteikiamas Dvasios pasireiškimas bendram labui.

⁸For en gis visdoms tale ved Ånden, en annen kunnskaps tale ved den samme Ånd;

⁸Vienam Dvasia suteikiamas išminties žodis, kitam ta pačia Dvasia­pažinimo žodis,

⁹en annen tro ved den samme Ånd, en annen nådegaver til å helbrede ved den samme Ånd,

⁹kitam­tikėjimas ta pačia Dvasia, kitam­išgydymų dovanos ta pačia Dvasia,

¹⁰en annen kraft til å gjøre undergjerninger; en annen profetisk gave, en annen evne til å prøve ånder, en annen forskjellige slags tunger, en annen tydning av tunger.

¹⁰kitam­stebuklų darymas, kitam­pranašavimas, kitam­dvasių atpažinimas, kitam­skirtingos kalbos, kitam­kalbų aiškinimas.

¹¹Alt dette virker den ene og samme Ånd, idet han utdeler til hver især efter som han vil.

¹¹Bet visa tai daro viena ir ta pati Dvasia, kuri dalija kiekvienam atskirai, kaip Jai patinka.

¹²For likesom legemet er ett og har mange lemmer, men alle legemets lemmer, om de enn er mange, dog er ett legeme, således er det også med Kristus;

¹²Nes kaip kūnas yra vienas ir turi daug narių, o visi to vieno kūno nariai, nepaisant daugumo, sudaro vieną kūną, taip ir Kristus.

¹³for vi er jo alle døpt med én Ånd til å være ett legeme, enten vi er jøder eller grekere, enten vi er træler eller frie; og vi har alle fått én Ånd å drikke.

¹³Nes viena Dvasia mes visi esame pakrikštyti į vieną kūną,­žydai ar graikai, vergai ar laisvieji; ir visi buvome pagirdyti viena Dvasia.

¹⁴For legemet er jo heller ikke ett lem, men mange.

¹⁴Juk kūnas nėra sudėtas iš vieno nario, bet iš daugelio.

¹⁵Om foten sier: Fordi jeg ikke er hånd, hører jeg ikke med til legemet, så hører den like fullt med til legemet;

¹⁵Jei koja sakytų: “Kadangi nesu ranka, todėl nepriklausau kūnui”, argi dėl to ji nepriklausytų kūnui?

¹⁶og om øret sier: Fordi jeg ikke er øie, hører jeg ikke med til legemet, så hører det like fullt med til legemet.

¹⁶O jeigu ausis sakytų: “Kadangi nesu akis, todėl nepriklausau kūnui”, argi dėl to ji nepriklausytų kūnui?

¹⁷Dersom hele legemet var øie, hvor blev det da av hørselen? dersom det hele var hørsel, hvor blev det da av lukten?

¹⁷Jeigu visas kūnas būtų akis, tai kur būtų klausa? Jeigu visas kūnas būtų klausa, tai kur būtų uoslė?

¹⁸Men nu satte Gud lemmene, hvert især av dem, på legemet, således som han vilde.

¹⁸Bet dabar Dievas sudėliojo kūne narius ir kiekvieną iš jų, kaip panorėjo.

¹⁹Var de derimot alle ett lem, hvor blev det da av legemet?

¹⁹Ir jei visi būtų vienas narys, kur beliktų kūnas?

²⁰Men nu er det mange lemmer, men ett legeme.

²⁰Bet dabar narių daug, o kūnas vienas.

²¹Øiet kan ikke si til hånden: Jeg trenger ikke til dig, eller hodet til føttene: Jeg trenger ikke til eder;

²¹Akis negali pasakyti rankai: “Man tavęs nereikia”, ar galva kojoms: “Man jūsų nereikia”.

²²men tvert imot: de lemmer på legemet som synes å være de skrøpeligste, de er nødvendige.

²²Priešingai, tie kūno nariai, kurie atrodo silpnesni, yra būtini.

²³Og de lemmer på legemet som vi synes er mindre ære verd, dem klær vi med større ære, og de lemmer som vi blues ved, dem klær vi med større bluferdighet,

²³Tuos kūno narius, kuriuos laikome mažiau garbingais, mes apsupame didesne pagarba, ir mūsų gėdingi nariai gaubiami didesnio padorumo,

²⁴men våre edlere lemmer trenger ikke til det. Men Gud satte legemet sammen således at han gav det ringeste størst ære,

²⁴kurio nereikia mūsų padoriesiems nariams. Taigi, tvarkydamas kūną, Dievas skyrė daugiau pagarbos tiems kūno nariams, kurie jos stokojo,

²⁵forat det ikke skal være splid i legemet, men lemmene ha samme omsorg for hverandre.

²⁵kad kūne nebūtų susiskaldymų, bet patys nariai rūpintųsi vieni kitais.

²⁶Og om ett lem lider, da lider alle lemmene med, og om ett lem hedres, da gleder alle lemmene sig med.

²⁶Todėl, jei kenčia vienas narys, su juo kenčia ir visi nariai. Ir jei kuris narys pagerbiamas, su juo džiaugiasi visi nariai.

²⁷Men nu er I Kristi legeme og hans lemmer, hver efter sin del.

²⁷Jūs esate Kristaus kūnas, o pavieniui­nariai.

²⁸Og Gud satte i menigheten først nogen til apostler, for det annet profeter, for det tredje lærere, så kraftige gjerninger, så nådegaver til å helbrede, til å hjelpe, til å styre, forskjellige slags tunger.

²⁸Ir šiuos Dievas paskyrė bažnyčioje: pirma­apaštalais, antra­pranašais, trečia­mokytojais; po to­ stebuklai, paskui­išgydymų dovanos, visokia pagalba, vadovavimai, įvairios kalbos.

²⁹Er vel alle apostler? er vel alle profeter? er vel alle lærere? gjør vel alle kraftige gjerninger?

²⁹Ar visi apaštalai? Ar visi pranašai? Ar visi mokytojai? Ar visi stebukladariai?

³⁰har vel alle nådegaver til å helbrede? taler vel alle med tunger? kan vel alle tyde dem?

³⁰Ar visi turi išgydymų dovanas? Ar visi kalba kalbomis? Ar visi aiškina?

³¹Men streb efter de største nådegaver! Og jeg vil vise eder en ennu bedre vei.

³¹Taigi karštai trokškite aukštesniųjų dovanų! Ir visgi rodau jums dar pranašesnį kelią.