¹Bedre er et godt navn enn god olje, og bedre dødsdagen enn den dag en blir født.

¹Geras vardas yra geriau negu brangus tepalas ir mirties diena negu gimimo diena.

²Bedre er det å gå til sørgehus enn til gjestebudshus, fordi i sørgehuset ender hvert menneskes liv, og den som lever, legger sig det på hjerte.

²Geriau eiti į gedulo negu į puotos namus, nes tai visų žmonių galas ir gyvieji susimąsto.

³Bedre er gremmelse enn latter; for mens ansiktet er sørgmodig, er hjertet vel til mote.

³Geriau yra liūdėti negu juoktis, nes liūdnas veidas daro širdį geresnę.

⁴De vises hjerte er i sorgens hus, men dårenes hjerte i gledens hus.

⁴Išmintingųjų širdis yra gedulo namuose, o kvailių­linksmybės namuose.

⁵Bedre er det å høre skjenn av en vis enn å høre sang av dårer;

⁵Geriau yra išgirsti išmintingo barimą negu klausytis kvailųjų giedojimo.

⁶for som tornene spraker under gryten, så er det når dåren ler; også dette er tomhet.

⁶Kvailio juokas yra kaip deginamų erškėčių spragsėjimas po puodu. Ir tai yra tuštybė.

⁷For urettmessig vinning gjør den vise til dåre, og bestikkelse ødelegger hjertet.

⁷Priespauda ir išmintingą padaro beprotį, o kyšiai sugadina širdį.

⁸Bedre er enden på en ting enn begynnelsen, bedre å være tålmodig enn overmodig.

⁸Pabaiga geriau negu pradžia; kantrumas geriau negu išdidumas.

⁹Vær ikke for hastig i din ånd til å vredes; for vreden bor i dårers barm.

⁹Nebūk greitas pykti, nes pyktis yra kvailio antyje.

¹⁰Si ikke: Hvorav kommer det at de fremfarne dager var bedre enn de som nu er? For det er ikke av visdom du spør om det.

¹⁰Nesakyk: “Kodėl seniau buvo geriau negu dabar?” Tai neišmintingas klausimas.

¹¹Visdom er jevngod med arvegods, ja ennu ypperligere for dem som ser solen;

¹¹Gerai yra išmintis su paveldėjimu, ypač tiems, kurie mato saulę.

¹²for å være i visdommens skygge er som å være i skyggen av rikdom, men kunnskapens fortrin er at visdommen holder sin eier i live.

¹²Išmintis yra tokia pat apsauga kaip pinigai, bet pažinimo pranašumas tas, kad išmintis suteikia gyvenimą tam, kuris ją turi.

¹³Se på Guds verk! For hvem kan gjøre rett det som han har gjort kroket?

¹³Pažvelk į Dievo darbus! Kas galėtų ištiesinti tai, ką Jis padarė kreivą?

¹⁴På en god dag skal du være ved godt mot, og på en ond dag skal du tenke på at Gud har gjort den og, like så vel som den andre, forat mennesket ikke skal finne noget efter sig*. / {* d.e. ikke skal vite noget av hvad som skal skje efter ham.}

¹⁴Gerą dieną džiaukis, o nelaimės dieną susimąstyk: Dievas padarė vieną ir kitą, kad žmogus nežinotų, kas jo laukia.

¹⁵Alt dette har jeg sett i mitt tomme liv: Mangen rettferdig går til grunne tross sin rettferdighet, og mangen ugudelig lever lenge tross sin ondskap.

¹⁵Per savo beprasmes dienas mačiau, kaip teisusis žūva savo teisume, o nedorėlis ilgai gyvena, darydamas pikta.

¹⁶Vær ikke altfor rettferdig og te dig ikke overvettes vis! hvorfor vil du ødelegge dig selv*? / {* nemlig ved fariseisk egenrettferdighet og selvklokskap; LUK 18, 11.}

¹⁶Nebūk per daug teisus nė per daug išmintingas; nepakenk pats sau.

¹⁷Vær ikke altfor urettferdig*, og vær ikke en dåre! Hvorfor vil du dø før tiden? / {* All synd kan du vel ikke undgå (FRK 7, 20. 1KG 8, 46. JAK 3, 2.), men tro ikke derfor at du kan overgi dig til det onde.}

¹⁷Nebūk per daug nedoras nė kvailas, kad nemirtum prieš laiką.

¹⁸Det er godt at du holder fast ved det ene, men du skal heller ikke slippe det andre; for den som frykter Gud, finner en utvei av alt dette.

¹⁸Gera laikytis vieno ir nepaleisti kito, nes bijantis Dievo išvengs viso to.

¹⁹Visdommen er et sterkere vern for den vise enn ti mektige menn i en by;

¹⁹Išmintingas yra stipresnis už dešimt galiūnų.

²⁰for det finnes ikke et rettferdig menneske på jorden, som bare gjør godt og aldri synder.

²⁰Nėra žemėje teisaus žmogaus, kuris visad gera darytų ir niekad nenusidėtų.

²¹Akt heller ikke på alt det folk sier, ellers kunde du få høre din tjener banne dig!

²¹Nekreipk dėmesio į visas kalbas, kad neišgirstum savo tarno tave keikiant.

²²For du vet jo med dig selv at også du mange ganger har bannet andre.

²²Nes tavo širdis žino, kad ir tu dažnai keiki kitus.

²³Alt dette har jeg prøvd med visdom; Jeg sa: Jeg vil vinne visdom, men den er ennu langt borte fra mig.

²³Aš viską išmintingai tyrinėjau ir galvojau, kad būsiu išmintingesnis, bet tai buvo toli nuo manęs.

²⁴Det som er langt borte og dypt, dypt skjult - hvem kan finne det?

²⁴Visa tai yra toli ir labai giliai. Kas visa tai ištirs?

²⁵Jeg så mig om, og min attrå var å vinne kunnskap og å granske og søke efter visdom og klokskap og å forstå at ugudelighet er dårskap, og at dårskapen er galskap.

²⁵Aš nusprendžiau savo širdyje pažinti, ištirti ir surasti išmintį bei priežastis, suprasti kvailumo, beprotystės ir neišmanymo pragaištingumą.

²⁶Og jeg fant noget som er bitrere enn døden: kvinnen - hun er et garn og hennes hjerte en snare, og hennes hender er lenker; den som tekkes Gud, slipper fra henne, men synderen blir fanget av henne.

²⁶Aš supratau, kad kartesnė už mirtį yra moteris, kurios širdyje yra spąstai ir tinklai, o rankose­ virvės. Kas patinka Dievui, tas pabėgs nuo jos, bet nusidėjėlį ji sugauna.

²⁷Se, dette fant jeg ut, sier predikeren, idet jeg la det ene til det andre for å finne hovedsummen.

²⁷Tai aš supratau,­sako pamokslininkas,­lygindamas vieną dalyką su kitu, kol radau atsakymą.

²⁸Det som jeg stadig har søkt, men ikke har funnet, det er: En mann har jeg funnet blandt tusen, men en kvinne har jeg ikke funnet blandt dem alle.

²⁸Ko mano siela ieškojo, bet aš neradau? Suradau vieną vyrą iš tūkstančio, bet moters tarp visų neradau nė vienos.

²⁹Se, dette er det eneste jeg har funnet ut, at Gud skapte mennesket som det skulde være, men de søker mange kunster.

²⁹Štai ką aš supratau: Dievas sukūrė visus žmones teisius, bet jie patys daug dalykų prasimano.