¹Bli derfor Guds efterfølgere som hans elskede barn,

¹Taigi būkite Dievo sekėjai, kaip mylimi vaikai,

²og vandre i kjærlighet, likesom Kristus elsket eder og gav sig selv for oss som en gave og et offer, Gud til en velbehagelig duft.

²ir gyvenkite mylėdami, kaip ir Kristus pamilo mus ir atidavė už mus save kaip atnašą ir kvapią auką Dievui.

³Men utukt og all urenhet og havesyke må ikke engang nevnes iblandt eder, således som det sømmer sig for hellige,

³Todėl ištvirkavimas, visoks netyrumas ar godumas tenebūna net minimi pas jus, kaip pridera šventiesiems;

⁴heller ikke skamløs ferd og dårlig snakk eller lettferdig tale, som alt sammen er utilbørlig, men heller takksigelse.

⁴taip pat nešvankumas, kvaila šneka ar juokų krėtimas jums netinka, verčiau tebūna dėkojimas.

⁵For dette vet og skjønner I at ingen horkarl eller uren eller havesyk, som er en avgudsdyrker, har arv i Kristi og Guds rike.

⁵Nes jūs žinote, kad joks ištvirkėlis, netyras ar gobšas, kuris yra stabmeldys, nepaveldės Kristaus ir Dievo karalystės.

⁶La ingen dåre eder med tomme ord! for på grunn av disse ting kommer Guds vrede over vantroens barn;

⁶Tegul niekas neapgauna jūsų tuščiais plepalais; už tokius dalykus Dievo rūstybė ištinka neklusnumo vaikus.

⁷ha derfor ikke noget med dem å gjøre!

⁷Todėl nebūkite jų bendrai!

⁸For I var fordum mørke, men nu er I lys i Herren; vandre som lysets barn -

⁸Juk kadaise buvote tamsa, o dabar esate šviesa Viešpatyje. Elkitės kaip šviesos vaikai,­

⁹for lysets frukt viser sig i all godhet og rettferdighet og sannhet -

⁹nes Dvasios vaisius reiškiasi visokeriopu gerumu, teisumu ir tiesa,­

¹⁰idet I prøver hvad som er velbehagelig for Herren,

¹⁰ištirdami, kas patinka Viešpačiui.

¹¹og ha intet å gjøre med mørkets ufruktbare gjerninger, men refs dem heller!

¹¹Ir neprisidėkite prie nevaisingų tamsos darbų, o verčiau atskleiskite juos.

¹²For det som lønnlig drives av dem, er skammelig endog å si;

¹²Nes ką jie slapčia daro, gėda net sakyti.

¹³men når det refses, blir det alt åpenbaret av lyset; for alt som blir åpenbaret, er lys.

¹³Bet viskas, kas atskleidžiama, tampa šviesos apšviesta, o kas tik apšviesta, yra šviesa.

¹⁴Derfor sier Skriften: Våkn op, du som sover, og stå op fra de døde, og Kristus skal lyse for dig.

¹⁴Todėl sakoma: “Pabusk, kuris miegi, kelkis iš numirusių, ir apšvies tave Kristus”.

¹⁵Se derfor til hvorledes I kan vandre varlig, ikke som uvise, men som vise,

¹⁵Todėl rūpestingai žiūrėkite, kaip elgiatės: kad nebūtumėte kaip kvailiai, bet kaip išmintingi,

¹⁶så I kjøper den beleilige tid; for dagene er onde.

¹⁶branginantys laiką, nes dienos yra piktos.

¹⁷Derfor, vær ikke dårer, men forstå hvad Herrens vilje er!

¹⁷Nebūkite tad neprotingi, bet supraskite, kokia yra Viešpaties valia.

¹⁸Og drikk eder ikke drukne av vin, for i det er der ryggesløshet, men bli fylt av Ånden,

¹⁸Ir nepasigerkite vynu, kuriame pasileidimas, bet būkite pilni Dvasios,

¹⁹så I taler til hverandre med salmer og lovsanger og åndelige viser, og synger og leker for Herren i eders hjerter,

¹⁹kalbėdami vieni kitiems psalmėmis, himnais bei dvasinėmis giesmėmis, giedodami ir šlovindami savo širdyse Viešpatį,

²⁰og alltid sier Gud og Faderen takk for alle ting i vår Herre Jesu Kristi navn,

²⁰visada ir už viską dėkodami Dievui Tėvui mūsų Viešpaties Jėzaus Kristaus vardu,

²¹og underordner eder under hverandre i Kristi frykt.

²¹paklusdami vieni kitiems Dievo baimėje.

²²I hustruer! underordne eder under eders egne menn som under Herren!

²²Jūs, žmonos, būkite klusnios savo vyrams lyg Viešpačiui,

²³for mannen er hustruens hoved, likesom Kristus er menighetens hoved, han som er sitt legemes frelser.

²³nes vyras yra žmonos galva, kaip ir Kristus yra galva bažnyčios,­Jis kūno gelbėtojas.

²⁴Men likesom menigheten underordner sig under Kristus, således skal også hustruene underordne sig under sine menn i alle ting.

²⁴Todėl kaip bažnyčia paklūsta Kristui, taip ir žmonos visame kame teklauso savo vyrų.

²⁵I menn! elsk eders hustruer, likesom Kristus elsket menigheten og gav sig selv for den,

²⁵Jūs, vyrai, mylėkite savo žmonas, kaip ir Kristus pamilo bažnyčią ir atidavė už ją save,

²⁶for å hellige den, idet han renset den ved vannbadet i ordet,

²⁶kad ją pašventintų, apvalydamas vandens nuplovimu ir žodžiu,

²⁷forat han selv kunde fremstille menigheten for sig i herlighet, uten plett eller rynke eller noget sådant, men at den kunde være hellig og ulastelig.

²⁷kad pristatytų sau šlovingą bažnyčią, neturinčią dėmės nei raukšlės, nei nieko tokio, bet šventą ir nesuteptą.

²⁸Så er mennene skyldige å elske sine hustruer som sine egne legemer. Den som elsker sin hustru, elsker sig selv;

²⁸Taip ir vyrai turi mylėti savo žmonas kaip savo kūnus. Kas myli savo žmoną, myli save patį.

²⁹ingen har jo nogensinne hatet sitt eget kjød, men han før og varmer det, likesom Kristus gjør med menigheten;

²⁹Juk niekas niekada nėra nekentęs savo kūno, bet jį maitina ir globoja kaip ir Kristus bažnyčią.

³⁰for vi er hans legemes lemmer.

³⁰Mes gi esame Jo kūno nariai, iš Jo kūno ir kaulų.

³¹Derfor skal mannen forlate far og mor og holde sig til sin hustru, og de to skal være ett kjød.

³¹“Todėl žmogus paliks tėvą bei motiną ir susijungs su savo žmona, ir du taps vienu kūnu”.

³²Denne hemmelighet er stor; men jeg tenker hermed på Kristus og på menigheten.

³²Tai didelė paslaptis,­aš tai sakau, žvelgdamas į Kristų ir bažnyčią.

³³Dog, også I skal elske, enhver sin hustru som sig selv, og hustruen skal ha ærefrykt for sin mann.

³³Taigi kiekvienas iš jūsų tegul myli savo žmoną taip, kaip save patį, o žmona tegerbia savo vyrą.