¹Og da han så op, fikk han se de rike legge sine gaver i tempelkisten.

¹Pažvelgęs Jis pamatė turtinguosius, dedančius savo dovanas į iždinę.

²Og han så en fattig enke legge to skjerver i den.

²Jis pamatė ir vieną beturtę našlę, kuri įmetė du smulkius pinigėlius.

³Da sa han: Sannelig sier jeg eder: Denne fattige enke har lagt mere enn alle.

³Ir Jis tarė: “Iš tiesų sakau jums, ši beturtė našlė įmetė daugiau už visus.

⁴For alle disse la sine gaver av sin overflod; men hun la av sin fattigdom alt det hun hadde å leve av.

⁴Nes anie visi iš savo pertekliaus aukojo dovanų Dievui, o ji iš savo nepritekliaus įmetė viską, ką turėjo pragyvenimui”.

⁵Og da nogen sa om templet at det var prydet med fagre stener og tempelgaver, sa han:

⁵Kai kuriems kalbant apie šventyklą, kad ji išpuošta gražiais akmenimis bei dovanomis, Jėzus prabilo:

⁶Dette som I ser - de dager skal komme da det ikke skal levnes sten på sten som ikke skal brytes ned.

⁶“Ateis dienos, kai iš to, ką matote, neliks akmens ant akmens, viskas bus išgriauta”.

⁷Da spurte de ham og sa: Mester! når skal da dette skje? og hvad skal tegnet være når dette skal skje?

⁷Jie paklausė: “Mokytojau, kada tai įvyks? Ir koks bus ženklas, kai visa tai pradės pildytis?”

⁸Og han sa: Se til at I ikke føres vill! for mange skal komme i mitt navn og si: Det er mig, og: Tiden er nær. Gå ikke efter dem!

⁸Jis pasakė: “Žiūrėkite, kad nebūtumėte suklaidinti, nes daugelis ateis mano vardu, ir sakys: ‘Tai Aš!’ ir: ‘Atėjo metas!’ Neikite paskui juos!

⁹Og når I får høre om krig og oprør, da la eder ikke skremme! for dette må først skje, men enden kommer ikke med det samme.

⁹O kai išgirsite apie karus ir maištus, nenusigąskite, nes visa tai turi pirmiau įvykti, bet dar negreit galas”.

¹⁰Da sa han til dem: Folk skal reise sig mot folk og rike mot rike,

¹⁰Ir dar jiems sakė: “Tauta sukils prieš tautą ir karalystė prieš karalystę.

¹¹og store jordskjelv skal det være og hunger og sott både her og der, og det skal skje forferdelige ting og store tegn fra himmelen.

¹¹Įvairiose vietose bus didelių žemės drebėjimų, badmečių, marų, bus baisių įvykių ir didelių ženklų iš dangaus.

¹²Men før alt dette skjer, skal de legge hånd på eder og forfølge eder og overgi eder til synagoger og fengsler, og I skal føres frem for konger og landshøvdinger for mitt navns skyld;

¹²Bet prieš tai jie pakels prieš jus rankas ir dėl mano vardo jus persekios, tempdami į sinagogas ir kalėjimus, ves pas karalius ir valdytojus.

¹³det skal falle ut til godt vidnesbyrd for eder.

¹³Tai bus jums proga liudyti.

¹⁴Legg eder derfor på hjerte at I ikke forut skal grunde på hvorledes I skal forsvare eder!

¹⁴Taigi įsidėkite sau į širdis iš anksto negalvoti, kaip ginsitės,

¹⁵for jeg skal gi eder munn og visdom som alle eders motstandere ikke kan motstå eller motsi.

¹⁵nes Aš jums duosiu tokios iškalbos ir išminties, kad nė vienas jūsų priešininkas negalės nei atsispirti, nei prieštarauti.

¹⁶Men I skal forrådes endog av foreldre og brødre og frender og venner, og de skal volde nogen av eder døden,

¹⁶Jus išdavinės tėvai, broliai, giminės ir draugai; kai kuriuos iš jūsų jie žudys.

¹⁷og I skal hates av alle for mitt navns skyld.

¹⁷Būsite visų nekenčiami dėl mano vardo.

¹⁸Og ikke et hår på eders hode skal gå tapt.

¹⁸Tačiau nė plaukas nuo jūsų galvos nenukris.

¹⁹Vær tålmodige, så skal I vinne eders sjeler!

¹⁹Savo ištverme išlaikykite savo sielas”.

²⁰Men når I ser Jerusalem bli kringsatt av krigshærer, da skal I vite at dets ødeleggelse er nær.

²⁰“Kai pamatysite Jeruzalę supamą kariuomenės, žinokite, jog prisiartino jos sunaikinimas.

²¹Da må de som er i Judea, fly til fjells, og de som er inne i byen, må gå ut, og de som er ute på landet, ikke gå inn i den;

²¹Tada, kas bus Judėjoje, tebėga į kalnus, kas mieste­teišeina iš jo, kas apylinkėse­tenegrįžta.

²²for dette er gjengjeldelsens dager, forat alt det som skrevet er, skal bli opfylt.

²²Nes tai bus bausmės dienos, kad išsipildytų visa, kas parašyta.

²³Men ve de fruktsommelige, og dem som gir die, i de dager! for stor nød skal være på jorden, og vrede over dette folk,

²³Vargas nėščioms ir žindančioms tomis dienomis! Nes baisi nelaimė ir rūstybė ištiks šitą tautą.

²⁴og de skal falle for sverds egg og føres fangne til alle folkeslag, og Jerusalem skal ligge nedtrådt av hedninger, inntil hedningenes tid er til ende.

²⁴Žmonės kris nuo kalavijo ašmenų ir bus išvaryti nelaisvėn į visas tautas, o Jeruzalę mindžios pagonys, kol baigsis pagonių laikai”.

²⁵Og det skal skje tegn i sol og måne og stjerner, og på jorden skal folkene engstes i fortvilelse når hav og brenninger bruser,

²⁵“Bus ženklų saulėje, mėnulyje ir žvaigždėse, o žemėje blaškysis sielvarto slegiamos tautos, jūrai baisiai šniokščiant ir šėlstant.

²⁶mens mennesker faller i avmakt av redsel og gru for det som kommer over jorderike; for himmelens krefter skal rokkes.

²⁶Žmonės sustings iš baimės, laukdami to, kas turės ištikti pasaulį, nes dangaus galybės bus sudrebintos.

²⁷Og da skal de se Menneskesønnen komme i skyen med kraft og megen herlighet.

²⁷Tada jie išvys Žmogaus Sūnų, ateinantį debesyje su jėga ir didžia šlove.

²⁸Men når dette begynner å skje, da rett eder op og løft eders hoder! for eders forløsning stunder til.

²⁸Kai tai prasidės, atsitieskite ir pakelkite galvas, nes artėja jūsų atpirkimas”.

²⁹Og han sa en lignelse til dem: Se på fikentreet og alle trær:

²⁹Ir Jis jiems pasakė palyginimą: “Stebėkite figmedį bei visus kitus medžius.

³⁰Så snart de springer ut og I ser det, da vet I av eder selv at nu er sommeren nær.

³⁰Kai jie ima sprogti, jūs patys matote ir žinote, kad vasara jau arti.

³¹Således skal også I, når I ser dette skje, vite at Guds rike er nær.

³¹Taip pat pamatę visa tai vykstant, žinokite, kad arti yra Dievo karalystė.

³²Sannelig sier jeg eder: Denne slekt skal ingenlunde forgå før det skjer alt sammen.

³²Iš tiesų sakau jums: ši karta nepraeis, iki visa tai įvyks.

³³Himmel og jord skal forgå, men mine ord skal ingenlunde forgå.

³³Dangus ir žemė praeis, o mano žodžiai nepraeis.

³⁴Men vokt eder at ikke eders hjerte nogen tid tynges av rus og svir og timelige bekymringer, så hin dag kommer uventet over eder som en snare!

³⁴Saugokitės, kad jūsų širdys nebūtų apsunkintos nesaikingumo, girtavimo ir gyvenimo rūpesčių, kad toji diena neužkluptų jūsų netikėtai.

³⁵for den skal komme over alle dem som bor over den hele jord.

³⁵It žabangai ji užgrius visus žemės gyventojus.

³⁶Men våk hver tid og stund, og bed, så I kan være i stand til å undfly alt dette som skal komme, og til å bli stående for Menneskesønnen!

³⁶Todėl visą laiką budėkite ir melskitės, kad būtumėt palaikyti vertais išvengti visko, kas įvyks, ir stoti prieš Žmogaus Sūnų”.

³⁷Om dagene lærte han i templet, men om nettene gikk han ut av byen og overnattet på det berg som kalles Oljeberget.

³⁷Taip Jėzus dienomis mokydavo šventykloje, o naktis praleisdavo vadinamajame Alyvų kalne.

³⁸Og alt folket kom tidlig om morgenen til ham i templet for å høre ham.

³⁸Ir nuo ankstyvo ryto visi žmonės rinkdavosi Jo pasiklausyti šventykloje.