¹Og Herren talte til Moses og sa:

¹Viešpats kalbėjo Mozei:

²Tal til Israels barn og si til dem: Når I kommer inn i det land som I skal bo i, det som jeg vil gi eder,

²“Sakyk izraelitams: ‘Kai būsite įėję ir apsigyvenę pažadėtoje žemėje, kurią jums duosiu,

³og I ofrer Herren ildoffer - brennoffer eller slaktoffer av storfeet eller av småfeet til en velbehagelig duft for Herren - enten for å opfylle et løfte eller som et frivillig offer eller på eders høitider,

³ir aukosite Viešpačiui auką iš bandos ar kaimenės­deginamąją, vykdydami įžadus, laisva valia aukodami ar savo iškilmėse, kad būtų malonus kvapas Viešpačiui,

⁴da skal den som bærer sitt offer frem for Herren, som matoffer ofre tiendedelen av en efa fint mel blandet med en fjerdedel av en hin olje,

⁴kiekvienas, kuris aukos, atsineš duonos aukai dešimtą efos dalį smulkių miltų, sumaišytų su vienu ketvirtadaliu hino aliejaus,

⁵og som drikkoffer skal du ofre fjerdedelen av en hin vin sammen med brennofferet eller slaktofferet, hvis det er et lam.

⁵ir prie deginamosios ar kitos gyvulinės aukos pridės ketvirtą hino dalį vyno prie kiekvieno avinėlio geriamajai aukai.

⁶Men hvis det er en vær, da skal du ofre som matoffer to tiendedeler av en efa fint mel blandet med en tredjedel av en hin olje,

⁶Prie kiekvieno avino duonos aukai pridėkite dvi dešimtąsias efos smulkių miltų, sumaišytų su trečdaliu hino aliejaus,

⁷og som drikkoffer tredjedelen av en hin vin; du skal ofre det til en velbehagelig duft for Herren.

⁷ir geriamajai aukai trečią dalį hino vyno, kad būtų malonus kvapas Viešpačiui.

⁸Ofrer du en ung okse til brennoffer eller slaktoffer for å opfylle et løfte eller som takkoffer til Herren,

⁸Kai aukosite jautį deginamajai aukai ar įžadui įvykdyti, ar padėkos aukoms,

⁹da skal der sammen med den unge okse ofres som matoffer tre tiendedeler av en efa fint mel blandet med en halv hin olje,

⁹duokite prie kiekvieno jaučio tris dešimtąsias efos smulkių miltų, sumaišytų su puse hino aliejaus,

¹⁰og som drikkoffer skal du ofre en halv hin vin; det er et ildoffer til en velbehagelig duft for Herren.

¹⁰ir pusę hino vyno geriamajai aukai, kad būtų malonus kvapas Viešpačiui.

¹¹Således skal der gjøres for hver okse og for hver vær og for hvert lam eller kje.

¹¹Taip darykite prie kiekvieno jaučio, avino, avinėlio ar ožio

¹²Efter tallet på de dyr I ofrer, skal I gjøre således for hvert enkelt dyr, så mange som de er.

¹²pagal aukų skaičių, kurias aukosite.

¹³Hver innfødt skal gjøre således når han ofrer et ildoffer til en velbehagelig duft for Herren.

¹³Vietiniai gyventojai taip darys aukodami auką, kad būtų malonus kvapas Viešpačiui;

¹⁴Og hvis en fremmed som holder til hos eder, eller som for alltid bor blandt eder, ofrer et ildoffer til en velbehagelig duft for Herren, så skal han gjøre like ens som I.

¹⁴ir jeigu tarp jūsų esantis ateivis norės aukoti auką, jis darys taip pat, kaip ir jūs.

¹⁵I menigheten skal det være én lov for eder og for den fremmede som holder til hos eder - en evig lov, fra slekt til slekt; for Herrens åsyn gjelder det samme for den fremmede som for eder selv.

¹⁵Tas pats nuostatas galioja ir jums, ir ateiviams, gyvenantiems jūsų žemėje, nes kaip jūs, taip ir ateiviai bus prieš Viešpatį.

¹⁶Én lov og én rett skal det være for eder og for den fremmede som holder til hos eder.

¹⁶Toks pat įstatymas bus jums ir ateiviams, gyvenantiems tarp jūsų’ ”.

¹⁷Og Herren talte til Moses og sa:

¹⁷Viešpats kalbėjo Mozei:

¹⁸Tal til Israels barn og si til dem: Når I kommer inn i det land som jeg fører eder til,

¹⁸“Sakyk izraelitams: ‘Kai būsite pažadėtoje žemėje, kurią jums duosiu,

¹⁹og eter av landets brød, da skal I utrede en offergave til Herren.

¹⁹ir valgysite to krašto duonos, aukokite Viešpačiui auką.

²⁰Av det første av eders deig skal I gi en kake som gave; I skal gi den likesom I utreder gaven fra treskeplassen.

²⁰Aukokite paplotį iš pirmos tešlos, kaip aukojate derliaus pirmienas.

²¹Av det første av eders deig skal I alltid gi Herren en gave, slekt efter slekt.

²¹Iš pirmos tešlos aukokite Viešpačiui per visas jūsų kartas.

²²Når I uforvarende gjør en synd og ikke holder alle disse bud som Herren har forkynt Moses,

²²Jei netyčia ko nors nevykdytumėte iš to, ką Aš įsakiau Mozei

²³alt det som Herren har befalt eder ved Moses fra den dag av da Herren befalte det, og siden gjennem alle følgende slekter,

²³ir per jį paskelbiau, nuo tos dienos, kai daviau savo įsakymus, per visas jūsų kartas,

²⁴da skal hele menigheten, hvis det er gjort uten dens vitende og av vanvare, ofre en ung okse som brennoffer til en velbehagelig duft for Herren med tilhørende matoffer og drikkoffer, som foreskrevet er, og en gjetebukk som syndoffer.

²⁴jei tai padarysite dėl neapsižiūrėjimo, aukokite man veršį deginamajai aukai, kad būtų malonus kvapas, kartu su duonos ir geriamąja auka, pagal visus nuostatus, ir ožį aukai už nuodėmę.

²⁵Og presten skal gjøre soning for hele Israels barns menighet, så får de forlatelse; for det var gjort av vanvare, og de har båret frem for Herrens åsyn sitt offer, et ildoffer til Herren, og sitt syndoffer for den synd de har gjort av vanvare.

²⁵Kunigas sutaikins izraelitus, ir jiems bus atleista, nes jie nusikalto netyčia, tačiau jie aukos deginamąją auką Viešpačiui ir auką už savo nuodėmę.

²⁶Og hele Israels barns menighet og den fremmede som holder til hos dem, får forlatelse, fordi det var hendt hele folket av vanvare.

²⁶Bus atleista Izraelio tautai ir tarp jų gyvenantiems ateiviams, nes nusikaltimas įvyko dėl nežinojimo.

²⁷Men når en enkelt mann synder av vanvare, da skal han ofre en årsgammel gjet til syndoffer.

²⁷Jei vienas žmogus nusikalstų nežinodamas, teaukoja metinę ožką už savo nusikaltimą.

²⁸Og presten skal gjøre soning for Herrens åsyn for den som har forsyndet sig av vanvare, så han, når soningen for ham er fullført, kan få forlatelse.

²⁸Kunigas sutaikins jį, nes nusikalto Viešpačiui nežinodamas; jis bus sutaikintas, ir kaltė jam bus atleista.

²⁹For den innfødte blandt Israels barn og for den fremmede som holder til hos dem, skal det være én lov; den gjelder for eder alle når nogen gjør noget av vanvare.

²⁹Vietiniams gyventojams ir ateiviams, netyčia nusikaltus, bus taikomas tas pats įstatymas.

³⁰Men den som gjør noget med opløftet hånd*, enten det er en innfødt eller en fremmed, han håner Herren, og han skal utryddes av sitt folk; / {* av tross, med vitende og vilje.}

³⁰Bet jei žmogus nusikalstų sąmoningai ir taip paniekintų Viešpatį, nežiūrint ar jis bus vietinis, ar ateivis, jis bus išnaikintas iš savo tautos,

³¹for han har ringeaktet Herrens ord og brutt hans bud. Den mann skal utryddes, han skal lide for sin misgjerning.

³¹nes paniekino Viešpaties žodį ir Jo įsakymą. Todėl ta siela bus sunaikinta. Jis atsakys už savo nusikaltimą’ ”.

³²Mens Israels barn var i ørkenen, traff de på en mann som sanket ved på sabbatsdagen.

³²Izraelitams būnant dykumoje, jie rado žmogų, renkantį malkas sabato dieną.

³³Og de som traff på ham da han sanket ved, førte ham frem for Moses og Aron og for hele menigheten.

³³Jie atvedė jį pas Mozę ir Aaroną,

³⁴Og de satte ham fast; for det var ikke gitt dem noget bud om hvad der skulde gjøres med ham.

³⁴ir uždarė jį, nes nežinojo, ką su juo daryti.

³⁵Da sa Herren til Moses: Mannen skal late livet, hele menigheten skal stene ham utenfor leiren.

³⁵Viešpats tarė Mozei: “Tas žmogus turi mirti, visi žmonės tegul užmuša jį akmenimis už stovyklos ribų”.

³⁶Så førte hele menigheten ham utenfor leiren og stenet ham, så han døde, således som Herren hadde befalt Moses.

³⁶Išvedę už stovyklos, užmušė jį akmenimis, kaip Viešpats buvo įsakęs.

³⁷Og Herren sa til Moses:

³⁷Viešpats kalbėjo Mozei:

³⁸Tal til Israels barn og si til dem at de skal gjøre sig dusker på kantene av sine klær, slekt efter slekt, og de skal sette en blå snor på hver enkelt dusk.

³⁸“Įsakyk izraelitams pasidaryti savo apdarų kraštuose kutus su mėlynomis juostelėmis.

³⁹Sådanne dusker skal I ha, forat I, når I ser på dem, skal komme i hu alle Herrens bud og holde dem og ikke fare hit og dit efter eders hjerte og efter eders øine, som lokker eder til utroskap

³⁹Pažvelgę į juosteles, atsiminkite Viešpaties įsakymus ir nesekite savo širdimis ir akimis, kurios veda į paleistuvystę.

⁴⁰- forat I skal komme i hu alle mine bud og holde dem og være hellige for eders Gud.

⁴⁰Atsiminkite mano įsakymus, juos vykdykite ir būkite šventi.

⁴¹Jeg er Herren eders Gud, som førte eder ut av Egyptens land for å være eders Gud. Jeg er Herren eders

⁴¹Aš esu Viešpats, jūsų Dievas, kuris jus išvedžiau iš Egipto žemės”.