¹En sang ved festreisene. Da Herren lot Sions fanger vende tilbake, var vi som drømmende;

¹Kai Siono belaisvius vedė Viešpats namo, buvome tarsi sapne.

²da fyltes vår munn med latter, og vår tunge med jubel, da sa de iblandt hedningene: Store ting har Herren gjort imot disse.

²Mūsų burnos buvo pilnos juoko, liežuviai­giedojimo. Pagonys kalbėjo: “Jiems Viešpats didelių dalykų padarė”.

³Store ting har Herren gjort imot oss; vi blev glade.

³Viešpats didelių dalykų mums padarė, todėl mes džiaugiamės.

⁴Herre, la våre fanger vende tilbake likesom bekker i sydlandet*! / {* likesom disse efter å ha vært uttørket i heten atter fylles når Herren sender regn.}

⁴Parvesk, Viešpatie, mūsų ištremtuosius kaip upelius pietuose.

⁵De som sår med gråt, skal høste fryderop.

⁵Kurie ašarodami sėja, tie su džiaugsmu pjaus.

⁶De går gråtende og bærer den de strør ut; de kommer hjem fryderop og bærer sine kornbånd.

⁶Verkia žmogus, į dirvą berdamas sėklą, bet su džiaugsmu grįžta, nešdamas pėdus.