1Til sangmesteren, på strengelek; av David.
1Dieve, išgirsk mano šauksmą, išklausyk mano maldą!
2Hør, Gud, mitt klagerop, merk på min bønn!
2Mano širdžiai alpstant, nuo žemės krašto šaukiuos Tavęs. Užkelk mane ant aukštos uolos.
3Fra jordens ende roper jeg til dig, mens mitt hjerte vansmekter; før mig på en klippe, som ellers blir mig for høi!
3Tu esi man prieglauda, stiprus bokštas gintis nuo priešo.
4For du har vært min tilflukt, et sterkt tårn imot fienden.
4Norėčiau gyventi Tavo palapinėje amžinai, pasitikėti Tavo sparnų priedanga.
5La mig bo i ditt telt i all evighet, la mig finne ly i dine vingers skjul! Sela.
5Dieve, Tu girdėjai mano įžadus, davei paveldėjimą su tais, kurie bijo Tavo vardo.
6For du, Gud, har hørt på mine løfter, du har gitt mig arv med dem som frykter ditt navn.
6Prailgink karaliaus gyvenimą, jo metai tegul tęsiasi per kartų kartas.
7Du vil legge dager til kongens dager, hans år skal være som slekt efter slekt,
7Tepasilieka jis per amžius Dievo akivaizdoje, Jo gailestingumas ir tiesa tesaugo jį!
8han skal trone evindelig for Guds åsyn; sett miskunnhet og trofasthet til å bevare ham!
8Giedosiu gyrių Tavo vardui visados, kasdien vykdysiu savo įžadus.
9Så vil jeg lovsynge ditt navn til evig tid, forat jeg kan innfri mine løfter dag efter dag.