¹Hvad skal vi da si? skal vi holde ved i synden, forat nåden kan bli dess større?

¹Ką gi sakysime? Gal mums pasilikti nuodėmėje, kad gausėtų malonė?

²Langt derifra! vi som er avdød fra synden, hvorledes skulde vi ennu leve i den?

²Jokiu būdu! Mirę nuodėmei, kaipgi gyvensime joje?

³Eller vet I ikke at alle vi som blev døpt til Kristus Jesus, blev døpt til hans død?

³Argi nežinote, jog mes, pakrikštyti Jėzuje Kristuje, buvome pakrikštyti Jo mirtyje?

⁴Vi blev altså begravet med ham ved dåpen til døden, forat likesom Kristus blev opreist fra de døde ved Faderens herlighet, så skal også vi vandre i et nytt levnet.

⁴Taigi krikštu mes esame kartu su Juo palaidoti mirtyje, kad kaip Kristus buvo prikeltas iš numirusių Tėvo šlove, taip ir mes gyventume naują gyvenimą.

⁵For er vi blitt forenet med ham ved likheten med hans død, så skal vi også bli det ved likheten med hans opstandelse,

⁵Jei esame suaugę su Jo mirties paveikslu, būsime suaugę ir su prisikėlimo,

⁶da vi jo vet dette at vårt gamle menneske blev korsfestet med ham forat synde-legemet skulde bli til intet, så vi ikke mere skal tjene synden;

⁶žinodami, jog mūsų senasis žmogus buvo nukryžiuotas kartu su Juo, kad būtų sunaikintas nuodėmės kūnas ir kad mes daugiau nebevergautume nuodėmei.

⁷for den som er død, er rettferdiggjort fra synden.

⁷Juk kas miręs, tas išlaisvintas iš nuodėmės.

⁸Men er vi død med Kristus, da tror vi at vi også skal leve med ham,

⁸Jeigu esame mirę su Kristumi, tikime, kad ir gyvensime su Juo.

⁹fordi vi vet at efterat Kristus er opstanden fra de døde, dør han ikke mere; døden har ikke mere nogen makt over ham;

⁹Žinome, kad, prisikėlęs iš numirusių, Kristus daugiau nebemiršta; mirtis jau nebeturi Jam galios.

¹⁰for sin død, den døde han én gang for synden, men sitt liv, det lever han for Gud.

¹⁰Kad Jis mirė, tai mirė nuodėmei kartą visiems laikams, o kad gyvena­gyvena Dievui.

¹¹Således skal også I akte eder som døde for synden, men levende for Gud i Kristus Jesus.

¹¹Taip ir jūs laikykite save mirusiais nuodėmei, o gyvais Dievui Kristuje Jėzuje, mūsų Viešpatyje.

¹²La derfor ikke synden herske i eders dødelige legeme, så I lyder dets lyster;

¹²Todėl neleiskite nuodėmei viešpatauti jūsų mirtingame kūne, kad nepasiduotumėte jo geiduliams.

¹³by heller ikke eders lemmer frem for synden som urettferdighets våben, men by eder frem for Gud som de som av døde er blitt levende, og eders lemmer som rettferdighets våben for Gud!

¹³Neduokite nuodėmei savo kūno narių kaip neteisumo ginklų, bet paveskite save Dievui, kaip iš numirusiųjų atgijusius, ir savo narius Jam­kaip teisumo ginklus.

¹⁴For synden skal ikke herske over eder; I er jo ikke under loven, men under nåden.

¹⁴Nuodėmė neturi jums viešpatauti: jūs ne įstatymo, bet malonės valdžioje.

¹⁵Hvad da? skal vi synde, siden vi ikke er under loven, men under nåden? Langt derifra!

¹⁵Tai ką? Gal darysime nuodėmes, jei esame ne įstatymo, bet malonės valdžioje? Jokiu būdu!

¹⁶vet I ikke at når I byr eder frem for nogen som tjenere til lydighet, da er I også tjenere under den som I så lyder, enten det er under synden til død eller under lydigheten til rettferdighet?

¹⁶Argi nežinote, kad pasiduodami kam nors vergauti, jūs iš tiesų tampate vergais to, kuriam paklūstate: ar tai būtų nuodėmė, vedanti į mirtį, ar paklusnumas, vedantis į teisumą.

¹⁷Men Gud være takk at I vel har vært syndens tjenere, men nu av hjertet er blitt lydige mot den lærdomsform som I er blitt overgitt til!

¹⁷Bet ačiū Dievui, kad, nors buvote nuodėmės vergais, jūs iš širdies paklusote tam mokymo pavyzdžiui, kuriam buvote pavesti;

¹⁸Men idet I er blitt frigjort fra synden, er I trådt i rettferdighetens tjeneste.

¹⁸ir, išlaisvinti iš nuodėmės, tapote teisumo tarnais.

¹⁹Jeg taler på menneskelig vis for eders kjøds skrøpelighets skyld. For likesom I bød eders lemmer frem som tjenere for urenheten og urettferdigheten til urettferdighet, således by nu eders lemmer frem som tjenere for rettferdigheten til helliggjørelse!

¹⁹Kalbu grynai žmogiškai dėl jūsų kūniško silpnumo. Kaip buvote atidavę savo kūno narius vergauti netyrumui ir nedorybei, kad elgtumėtės nedorai, taip pat atiduokite savo narius vergauti teisumui, kad taptumėte šventi.

²⁰For dengang da I var syndens tjenere, var I fri fra rettferdigheten.

²⁰Būdami nuodėmės vergai, jūs buvote nepriklausomi nuo teisumo.

²¹Hvad frukt hadde I da dengang? Slikt som I nu skammer eder over; for utgangen på det er døden.

²¹Bet kokį vaisių turėjote tuomet iš to, ko dabar gėdijatės? Juk tų dalykų galas­mirtis.

²²Men nu, da I er frigjort fra synden og er trådt i Guds tjeneste, har I eders frukt til helliggjørelse, og til utgang et evig liv.

²²O dabar, išlaisvinti iš nuodėmės ir tapę Dievo tarnais, turite kaip vaisių­šventumą, ir kaip baigtį­amžinąjį gyvenimą.

²³For den lønn som synden gir, er døden, men Guds nådegave er evig liv i Kristus Jesus, vår Herre.

²³Atpildas už nuodėmę­mirtis, o Dievo dovana­amžinasis gyvenimas per Jėzų Kristų, mūsų Viešpatį.