1Av David. Til dig, Herre, løfter jeg min sjel.
1¶ Na Rawiri. Ka ara nei toku wairua ki a koe, e Ihowa.
2Min Gud, til dig har jeg satt min lit; la mig ikke bli til skamme, la ikke mine fiender fryde sig over mig!
2E toku Atua, ko koe toku whakawhirinakitanga: kei whakama ahau, aua oku hoariri e tukua kia whakaputa ki ahau.
3Ja, ingen av dem som bier på dig, skal bli til skamme; de skal bli til skamme som er troløse uten årsak.
3Ae, aua tetahi o te hunga e tatari ana ki a koe e tukua kia whakama: kia whakama te hunga e tinihanga noa ana.
4Herre, la mig kjenne dine veier, lær mig dine stier!
4Whakakitea ki ahau au ara, e Ihowa; whakaakona ahau ki au huarahi.
5Led mig frem i din trofasthet og lær mig! for du er min frelses Gud, på dig bier jeg hele dagen.
5Arahina ahau i tou pono, whakaakona hoki ahau: ko koe hoki te Atua o toku whakaoranga; pau noa te ra i ahau e tatari nei ki a koe.
6Herre, kom din barmhjertighet i hu og din miskunnhets gjerninger! for de er fra evighet.
6E Ihowa, kia mahara ki au mahi tohu, ki au mahi aroha; nonamata riro hoki ena.
7Kom ikke min ungdoms synder og mine misgjerninger i hu! Kom mig i hu efter din miskunnhet for din godhets skyld, Herre!
7Kaua e maharatia nga hara o toku tamarikitanga, me oku kino: mahara mai koe ki ahau, e Ihowa, kia rite ki tau mahi tohu, kia whakaaro ki tou pai.
8Herren er god og rettvis; derfor lærer han syndere veien.
8¶ He pai, he tika a Ihowa, a ka whakaakona e ia te hunga hara ki te huarahi.
9Han leder de saktmodige i det som rett er, og lærer de saktmodige sin vei.
9Ka arahina e ia te hunga mahaki i runga i te whakawa: ka akona hoki e ia te hunga mahaki ki tana ara.
10Alle Herrens stier er miskunnhet og trofasthet imot dem som holder hans pakt og hans vidnesbyrd.
10He mahi tohu, he pono nga ara katoa o Ihowa ki te hunga e pupuri ana i tana kawenata, i ana whakaaturanga.
11For ditt navns skyld, Herre, forlat mig min misgjerning! for den er stor.
11Kia mahara ki tou ingoa, e Ihowa, a murua toku kino, he nui nei hoki.
12Hvem er den mann som frykter Herren? Ham lærer han den vei han skal velge.
12Ko wai te tangata e wehi ana ki a Ihowa? Ka whakaako ia i a ia ki te ara e pai ai ia.
13Hans sjel skal stadig ha det godt, og hans avkom skal arve landet.
13Ka noho tona wairua i runga i te pai, a ka riro te whenua i tona uri.
14Herren har fortrolig samfund med dem som frykter ham, og hans pakt skal bli dem kunngjort.
14Kei te hunga e wehi ana i a ia te mea ngaro a Ihowa; a mana e whakakite ki a ratou tana kawenata.
15Mine øine er alltid vendt til Herren, for han drar mine føtter ut av garnet.
15¶ E tau tonu ana oku kanohi ki a Ihowa; mana hoki e unu ake oku waewae i te kupenga.
16Vend dig til mig og vær mig nådig! for jeg er enslig og elendig.
16Tahuri mai ki ahau, tohungia hoki ahau; he mokemoke hoki ahau, e mamae ana te ngakau.
17Mitt hjertes angst har de* gjort stor; før mig ut av mine trengsler! / {* d.e. mine fiender.}
17Kua whakanuia nga whakapawera o toku ngakau: whakaputaina ahau i roto i nga mea e pehi nei i ahau.
18Se min elendighet og min nød, og forlat mig alle mine synder!
18Tirohia toku mate me toku mamae, a murua katoatia oku hara.
19Se mine fiender, de er mange, og de hater mig med urettferdig hat.
19Tirohia mai oku hoariri, he tokomaha hoki ratou: a he nanakia te kino e kino nei ratou ki ahau.
20Bevar min sjel og redd mig, la mig ikke bli til skamme! for jeg tar min tilflukt til dig.
20Tiakina toku wairua, a whakaorangia ahau: kei whakama ahau; e whakawhirinaki ana hoki ahau ki a koe.
21La uskyld og opriktighet verge mig! for jeg bier på dig.
21Tukua ma te ngakau tapatahi, ma te tika ahau e tiaki; e tumanako ana hoki ahau ki a koe.
22Forløs, Gud, Israel av alle dets trengsler!
22Hokona, e te Atua, a Iharaira i roto i ona whakapawera katoa.