1Da Saul var død, og David var vendt tilbake efterat han hadde slått amalekittene, blev David ennu to dager i Siklag.
1Huan, hichi ahi a, Saula sihnung in David Amalekte sim a hongkik a, David Ziklag khua a ni nih a om nung in;
2Da hendte det den tredje dag at det kom en mann fra Sauls leir med sønderrevne klær og jord på sitt hode; og da han kom til David, kastet han sig ned på jorden for ham.
2Hichi ahi a, a ni thum ni in ngai in, mikhat a panmun ua kipan Saula kiang apat in a puante botkek in a lu a lei kai niaunuau a hongpai a;
3David spurte ham: Hvor kommer du fra? Han svarte: Jeg har flyktet fra Israels leir.
3Huan, David kiang a hongtun in lei a khupboh in chibai a buk. Huan, David in a kiang ah, Koi a kipan a hongpai na hia? a chi a; huan, aman a kiang ah, Israel mite panmun akipan a hong taikhia ka hi, a chi a.
4Da sa David til ham: Hvorledes er det gått? Fortell mig det! Han svarte: Folket flyktet fra striden; mange av folket falt og døde, og Saul og hans sønn Jonatan er også død.
4Huan, David in a kiang ah, Bangchi bang in thil a om a? hon hilh dih ve, a chi a. Aman a dawng a, Kidouna a kipan mite a taikek ua, mi tampi a puk ua, a si uh; huan, Saula leh a tapa Jonathan te leng a si tuaktuak uh, a chi a.
5Da sa David til den gutt som kom med denne tidende til ham: Hvorledes vet du at Saul og hans sønn Jonatan er død?
5Huan, David in amah hilhpa tangval kiang ah, Bangchi in ahia Saula leh a tapa Jonathan asih uh na theih? a chi a.
6Gutten, han som var kommet med tidenden til ham, svarte: Ved en hendelse kom jeg op på Gilboafjellet, og der fikk jeg se Saul som stod og støttet sig på sitt spyd, mens vognene og hestfolket satte hårdt inn på ham.
6Huan, a hilhpa tangval in, Bangchi chi hiam in Gilboa tang ah ka na omkha zenzen a, huan, ngai in, Saula a teipi ngai a ding ka mu a, huan, kangtalaite leh sakol tungtuang miten a hon naihta ua.
7Han vendte sig om, og da han så mig, ropte han på mig. Jeg svarte: Her er jeg.
7Huan, a nunglam a ngat leh a hon mu a, a honsam a. Huan, ken, Hiai ah ka om hi, chi in ka dawng a.
8Så spurte han: Hvem er du? Jeg svarte: Jeg er en amalekitt.
8Huchi in, ka kiang ah, Kua na hia? a hon chi a. Huan, ken, Amalek mi ka hi, chi in ka dawng hi.
9Da sa han til mig: Kom hit til mig og drep mig! For krampen har grepet mig, men jeg har ennu min fulle livskraft.
9Huan, aman ka kiang ah, Ka kiang ah hong ding inla hong that mai dih, ka hinglai vanglak a, lungdonna in lah a hon manta ngal a, a chi a.
10Så gikk jeg bort til ham og drepte ham, for jeg visste at han ikke vilde overleve sitt fall; og jeg tok kongesmykket som han hadde på hodet, og ringen han bar på armen, og tok dem med hit til min herre.
10Huchi in a kiang ah ka dingta, huchia puk gawp khinsa a dam zou nawn samsam kei ding chih ka theih ziak in ka thatta mai hi, a lu a lallukhu leh a ban a tau ka la a, ka pu kiang ah ka hon tawi hi, a chi a.
11Da tok David og sønderrev sine klær, og det samme gjorde alle de menn som var hos ham.
11Huchi in David in a puansilhte a botkekta; huchibang mah in a kiang a mi om tengteng in ahih uh:
12Og de klaget og gråt og fastet helt til aftenen over Saul og hans sønn Jonatan og over Herrens folk og over Israels hus, fordi de var falt for sverdet.
12Huchi in Saula leh a tapa Jonathan leh TOUPA mite leh Israel inkuante a sun ua, a kah ua, nitaklam tan in an a ngawl ua, namsau a hihlup ahih ziak un.
13Så spurte David gutten som var kommet med tidenden til ham: Hvor er du fra? Han svarte: Jeg er sønn av en amalekitt som er flyttet inn her.
13Huan, David in amah hilhpa tangval kiang ah, Koilam mi na hia? a chi a.
14Da sa David til ham: Hvorledes kunde du driste dig til å utrekke din hånd og ta livet av Herrens salvede?
14Huan, aman, Gamdang mi, Amalek mi tapa ka hi, a chi a, a dawng a. Huan, David in a kiang ah, TOUPA sathau nilh hihmang ding a tung a khutkhak bangchidan a laulou na hia leh? a chi a.
15Og David kalte på en av sine menn og sa: Kom hit og hugg ham ned! Og han slo ham ihjel.
15Huchi in David in tangval khat a sam a, va naih inla, va that in, a chi a. Huan, a vasat a, a sita hi.
16Men David sa til ham: Ditt blod komme over ditt hode; for din egen munn vidnet mot dig da du sa: Jeg har drept Herrens salvede.
16Huan, David in a kiang ah, na sisan nangmah lutung mah ah om heh; nangmah mah kam ngei in, TOUPA sathau nilh ka that ahi, chi in lah na phuang ngal a, a chi a.
17Og David kvad denne klagesang over Saul og hans sønn Jonatan,
17Huchi in David in Saula leh a tapa Jonathan hiai kahla in a kah a;
18og han bød at Judas barn skulde lære den; "buen"* heter den, og den er opskrevet i Den rettskafnes bok**: / {* således kaltes den efter ordet bue, 2SA 1, 22.} / {** JOS 10, 13.}
18Huan, thalkap la Juda suante sinsak ding in a sawl chiat a, ngai in, Jasar laibu a gelh ahi.
19Din pryd, Israel, ligger ihjelslått på dine hauger; o, at heltene skulde falle!
19Aw Israel, na thupina na mun sangte ah a that ua, mi liante a pukta uhi;
20Forkynn det ikke i Gat, meld det ikke på gatene i Askalon, at ikke filistrenes døtre skal glede sig, de uomskårnes døtre juble!
20Gath ah genkei unla, Askelon kongzing ah phuangkei un; Huchilou in zaw Philistia tanute a kipak ding ua, zeksum louh tanute nuamsa in a kikou kha ding uhi.
21I Gilboa-fjell! Ikke falle det dugg eller regn på eder, ei heller være der marker som bærer offergaver! For der blev heltes skjold plettet med blod, Sauls skjold, ei salvet med olje.
21Nou Gilboa tangte aw, na tunguah daitui leh vuah kekei hen, thillat dingte leng suah sam ken; huailai ah lah mi lian lum kihhuai tak in a pai ngal ua, Saula lum, sathau nilhlouh mi lum bang maiin.
22Fra falnes blod, fra heltes kjøtt vek Jonatans bue aldri tilbake, aldri kom Sauls sverd umettet hjem.
22Thahte sisan a kipan leh mi lian thau a kipan in Jonathan thal a kik nawnkei a, Saula namsau lah a vuak in a kiknawn ngeikei.
23Saul og Jonatan, elskelige og milde i livet, blev heller ikke skilt i døden; hurtigere var de enn ørner, sterkere enn løver.
23Saula leh Jonathan hindan lah a deihhuai in a kilawm a, a sih un leng a khenkei uh, mipite sang in a hatzaw ua, humpinelkaite sang in a hatzaw uh.
24I Israels døtre! Gråt over Saul som klædde eder yndig i purpur, som satte smykker av gull på eders klædebon!
24Nou Israel tanute aw, Saula kah un, puansan kilawmte na tungah a bang a, na puan khawng ua dangka-eng a zephoihnate hon bansakpa ahi.
25O, at heltene skulde falle i striden! Jonatan ligger ihjelslått på dine hauger!
25Kidou laitak a mi liante a napuk maizen uh! Na mun sangte ah Jonathan a thatta uh.
26Hjertelig bedrøvet er jeg over dig, min bror Jonatan! Du var mig inderlig kjær; din kjærlighet var mig dyrebarere enn kvinners kjærlighet.
26Ka unaupa Jonathan, na tungthu ah ka lungzing petmah hi; ka tungah na hoih thei mahmah a, na hon itna a lamdang hi, numei itna a khup hi.Mi liante a puk ua, kidouna vante leng a mangthang khinta!
27O, at heltene skulde falle, og krigens redskaper omkomme!
27Mi liante a puk ua, kidouna vante leng a mangthang khinta!