1En sang ved festreisene. Til dig løfter jeg mine øine, du som troner i himmelen!
1Drejt teje i ngre sytë e mi, drejt teje që je ulur në qiejtë.
2Se, likesom tjeneres øine følger deres herrers hånd, likesom en tjenestepikes øine følger hennes frues hånd, således følger våre øine Herren vår Gud, inntil han blir oss nådig.
2Ja, ashtu si sytë e shërbëtorëve drejtohen te dora e zotërve të tyre dhe sytë e shërbëtores te dora e zonjës së saj, kështu sytë tona drejtohen te Zoti, Perëndia ynë deri sa ai të ketë mëshirë për ne.
3Vær oss nådig, Herre, vær oss nådig! For vi er rikelig mettet med forakt;
3Ki mëshirë për ne, o Zot, ki mëshirë për ne, sepse jemi velur jashtë mase me përçmimin.
4rikelig mettet er vår sjel blitt med spott fra de trygge, med forakt fra de overmodige.
4Shpirti ynë është velur jashtë mase me talljen e arrogantëve dhe me përçmimin e krenarëve.