¹Til sangmesteren; en salme av David.

¹Dëgjo zërin tim, o Perëndi, në vajtimin që të drejtoj ty; ruaje jetën time nga tmerri i armikut.

²Hør, Gud, min røst når jeg klager, bevar mitt liv for fiendens skremsel!

²Më fshih nga dredhitë e njerëzve të këqij dhe nga turma zhurmëmadhe e atyre që kryejnë paudhësi.

³Skjul mig for de ondes lønnlige råd, for illgjerningsmenns larmende hop,

³Këta e mprehin gjuhën e tyre si një shpatë, dhe në vend të shigjetave lëshojnë fjalë të hidhura

⁴som hvesser sin tunge som et sverd, legger på buen sin pil, det bitre ord,

⁴për të goditur fshehurazi të pafajmin; e godasin papritur pa asnjë frikë.

⁵for å skyte den uskyldige i lønndom; med ett skyter de ham og frykter ikke.

⁵I japin zemër njeri tjetrit në veprime të liga; flasin si të na vënë kurthe dhe thonë: "Kush ka për t'i parë?".

⁶De gjør sitt onde råd fast; de forteller hvorledes de vil legge skjulte snarer; de sier: Hvem ser dem?

⁶Kurdisin gjëra të këqija dhe thonë: "Kemi përgatitur një plan të përsosur". Mendimet e fshehura dhe zemra e njeriut janë të panjohëshme.

⁷De uttenker ugjerninger: Vi er ferdige, tanken er uttenkt - og menneskenes tanker og hjerter er dype.

⁷Por Perëndia do të hedhë kundër tyre shigjetat e tij dhe ata do të rrëzohen papritur.

⁸Da skyter Gud dem; med ett kommer pilen; slaget har rammet dem.

⁸Ata do të bien dhe e keqja që kanë bërë gjuhët e tyre do të bjerë mbi ta; kushdo që ka për t'i parë do të tundë kokën.

⁹Og de blir nedstyrtet, deres tunge kommer over dem; alle de som ser på dem, ryster på hodet.

⁹Atëherë tërë njerëzit do të kenë frikë dhe do të tregojnë veprën e Perëndisë, dhe do të njohin atë që ai ka bërë.

¹⁰Og alle mennesker frykter og forkynner Guds gjerning, og de forstår hans verk.

¹⁰I drejti do të gëzohet tek Zoti dhe do të kërkojë strehë tek ai, dhe të gjihë të drejtët nga zemra do të përlëvdohen.

¹¹Den rettferdige gleder sig i Herren og tar sin tilflukt til ham, og alle opriktige av hjertet priser sig lykkelige.