¹Til sangmesteren på strengelek; en salme, en sang.

¹Perëndia pastë mëshirë për ne dhe na bekoftë; Perëndia e bëftë fytyrën e tij të shkëlqejë mbi ne, (Sela)

²Gud være oss nådig og velsigne oss, han la sitt åsyn lyse hos oss, sela,

²me qëllim që mbi tokë të njihet rruga jote dhe shpëtimi yt midis gjithë kombeve.

³forat man på jorden må kjenne din vei, blandt alle hedninger din frelse.

³Popujt do të të kremtojnë, o Perëndi, të gjithë popujt do të të kremtojnë.

⁴Folkene skal prise dig, Gud! Folkene skal prise dig, alle tilsammen.

⁴Kombet do të gëzohen dhe do të ngazëllojnë, sepse ti do t'i gjykosh drejt popujt dhe do t'i udhëheqësh kombet mbi tokë. (Sela)

⁵Folkeslagene skal fryde sig og juble; for du dømmer folkene med rett, og folkeslagene på jorden leder du. Sela.

⁵Le të të lëvdojnë popujt, o Perëndi, le të të lëvdojnë tërë popujt.

⁶Folkene skal prise dig, Gud! Folkene skal prise dig, alle tilsammen.

⁶Toka do të prodhojë frytin e vet; Perëndia, Perëndia ynë, do të na bekojë.

⁷Landet har gitt sin grøde; Gud, vår Gud, velsigner oss.

⁷Perëndia do të na bekojë dhe tërë skajet e tokës do ta kenë frikë.

⁸Gud velsigner oss, og alle jordens ender skal frykte ham.