1En sang ved festreisene. Av det dype kaller jeg på dig, Herre!
1ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์จากที่ลุก
2Herre, hør min røst, la dine ører akte på mine inderlige bønners røst!
2ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงสดับเสียงของข้าพระองค์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับเสียงคำวิงวอนของข้าพระองค์
3Dersom du, Herre, vil gjemme på misgjerninger, Herre, hvem kan da bli stående?
3ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ถ้าพระองค์จะทรงหมายความชั่วช้าไว้ องค์พระผู้เป็นเจ้าเจ้าข้า ผู้ใดจะยืนอยู่ได้
4For hos dig er forlatelsen, forat du må fryktes.
4แต่พระองค์มีการอภัยเพื่อเขาจะยำเกรงพระองค์
5Jeg bier efter Herren, min sjel bier, og jeg venter på hans ord.
5ข้าพเจ้าคอยพระเยโฮวาห์ จิตใจของข้าพเจ้าคอยอยู่ และข้าพเจ้าหวังในพระวจนะของพระองค์
6Min sjel venter på Herren mere enn vektere på morgenen, vektere på morgenen.
6จิตใจของข้าพเจ้าคอยองค์พระผู้เป็นเจ้ายิ่งกว่าคนยามคอยเวลารุ่งเช้า ข้าพเจ้ากล่าวว่า ยิ่งกว่าคนยามคอยเวลารุ่งเช้า
7Vent på Herren, Israel! For hos Herren er miskunnheten, og megen forløsning er hos ham,
7จงให้อิสราเอลหวังใจในพระเยโฮวาห์ เพราะในพระเยโฮวาห์มีความเมตตา และในพระองค์มีการไถ่อย่างสมบูรณ์
8og han skal forløse Israel fra alle dets misgjerninger.
8และพระองค์จะทรงไถ่อิสราเอลจากความชั่วช้าทั้งสิ้นของเขา