¹En sang ved festreisene; av David. Jeg gleder mig ved dem som sier til mig: Vi vil gå til Herrens hus.

¹Ako'y natutuwa nang kanilang sabihin sa akin, tayo'y magsiparoon sa bahay ng Panginoon.

²Våre føtter står i dine porter, Jerusalem!

²Ang mga paa natin ay nagsisitayo sa loob ng iyong mga pintuang-bayan, Oh Jerusalem;

³Jerusalem, du velbyggede, lik en by som er tett sammenføiet,

³Jerusalem, na natayo na parang bayang siksikan:

⁴hvor stammene drar op, Herrens stammer, efter en lov for Israel, for å prise Herrens navn!

⁴Na inaahon ng mga lipi, sa makatuwid baga'y ng mga lipi ng Panginoon, na pinaka patotoo sa Israel, upang magpasalamat sa pangalan ng Panginoon.

⁵For der er stoler satt til dom, stoler for Davids hus.

⁵Sapagka't doo'y nalagay ang mga luklukan na ukol sa kahatulan, ang mga luklukan ng sangbahayan ni David.

⁶Bed om fred for Jerusalem! La det gå dem vel som elsker dig!

⁶Idalangin ninyo ang kapayapaan ng Jerusalem: sila'y magsisiginhawa na nagsisiibig sa iyo.

⁷Der være fred innen din voll, ro i dine saler!

⁷Kapayapaan nawa ang sumaloob ng inyong mga kuta, at kaginhawahan sa loob ng iyong mga palasio.

⁸For mine brødres og mine venners skyld vil jeg si: Fred være i dig!

⁸Dahil sa aking mga kapatid at aking mga kasama, aking sasabihin ngayon, kapayapaan ang sumaiyong loob.

⁹For Herrens, vår Guds huses skyld vil jeg søke ditt beste.

⁹Dahil sa bahay ng Panginoon nating Dios. Hahanapin ko ang iyong buti.