¹En sang ved festreisene. Lykksalig er hver den som frykter Herren, som vandrer på hans veier.

¹Mapalad ang bawa't isa na natatakot sa Panginoon, na lumalakad sa kaniyang mga daan.

²Frukten av dine henders arbeid skal du nyte; lykksalig er du, og det går dig vel.

²Sapagka't iyong kakanin ang gawa ng iyong mga kamay: magiging maginhawa ka, at ikabubuti mo.

³Din hustru er som et fruktbart vintre der inne i ditt hus, dine barn som oljekvister rundt om ditt bord.

³Ang asawa mo'y magiging parang mabungang puno ng ubas, sa mga pinakaloob ng iyong bahay: ang mga anak mo'y parang mga puno ng olibo, sa palibot ng iyong dulang.

⁴Se, således blir den mann velsignet som frykter Herren.

⁴Narito, na ganito nawa pagpalain ang tao, na natatakot sa Panginoon.

⁵Herren skal velsigne dig fra Sion, og du skal skue med lyst Jerusalems lykke alle ditt livs dager.

⁵Pagpapalain ka ng Panginoon mula sa Sion: at iyong makikita ang buti ng Jerusalem sa lahat na kaarawan ng iyong buhay.

⁶Og du skal se barn av dine barn. Fred være over Israel!

⁶Oo, iyong makikita ang mga anak ng iyong mga anak. Kapayapaan nawa'y suma Israel.