¹En salme av Asaf. Gud! Hedninger har trengt inn i din arv, de har gjort ditt hellige tempel urent, de har gjort Jerusalem til grushoper.

¹Ey Tanrı, uluslar senin yurduna saldırdı,Kutsal tapınağını kirletti,Yeruşalimi taş yığınına çevirdi.

²De har gitt dine tjeneres lik til føde for himmelens fugler, dine helliges kjøtt til ville dyr.

²Kullarının ölülerini yem olarak yırtıcı kuşlara,Sadık kullarının etini yabanıl hayvanlara verdiler.

³De har utøst deres blod som vann rundt omkring Jerusalem, og der var ingen som la dem i graven.

³Kanlarını su gibi akıttılar Yeruşalimin çevresine,Onları gömecek kimse yok.

⁴Vi er blitt til skam for våre naboer, til spott og hån for dem som er omkring oss.

⁴Komşularımıza yüzkarası,Çevremizdekilere eğlence ve oyuncak olduk.

⁵Hvor lenge, Herre, vil du være vred evindelig? Hvor lenge skal din nidkjærhet brenne som ild?

⁵Ne zamana dek, ya RAB?Sonsuza dek mi sürecek öfken,Alev gibi yanan kıskançlığın?

⁶Utøs din harme over hedningene, som ikke kjenner dig, og over de riker som ikke påkaller ditt navn!

⁶Öfkeni seni tanımayan ulusların,Adını anmayan ülkelerin üzerine dök.

⁷For de har fortært Jakob og lagt hans bolig øde.

⁷Çünkü onlar Yakup soyunu yiyip bitirdiler,Yurdunu viraneye çevirdiler.

⁸Tilregn oss ikke våre forfedres misgjerninger! La din miskunn snarlig komme oss i møte, for vi er såre elendige!

⁸Atalarımızın suçlarını artık önümüze sürme,Sevecenliğini hemen göster bize,Çünkü tükendikçe tükendik.

⁹Hjelp oss, vår frelses Gud, for ditt navns æres skyld, og fri oss og forlat oss våre synder for ditt navns skyld!

⁹Yardım et bize yüce adın uğruna, ey bizi kurtaran Tanrı,Kurtar bizi adın uğruna, bağışla günahlarımızı!

¹⁰Hvorfor skal hedningene si: Hvor er deres Gud? La det for våre øine kjennes blandt hedningene at dine tjeneres utøste blod blir hevnet,

¹⁰Niçin uluslar, ‹‹Nerede onların Tanrısı?›› diye konuşsun,Kullarının dökülen kanının öcünü alacağını bilsinler,Gözlerimizle bunu görelim!

¹¹la den fangnes sukk komme for ditt åsyn, la dødens barn bli i live efter din arms styrke,

¹¹Tutsakların iniltisi senin katına erişsin,Koru büyük gücünle ölüme mahkûm olanları.

¹²og betal våre naboer syvfold i deres fang den hån som de har hånet dig med, Herre!

¹²Komşularımızın sana ettikleri hakaretiYedi kat iade et bağırlarına, ya Rab!

¹³Og vi, ditt folk og den hjord du før, vi vil love dig evindelig; fra slekt til slekt vil vi fortelle din pris.

¹³Bizler, kendi halkın, otlağının koyunlarıSonsuza dek şükredeceğiz sana,Kuşaklar boyunca övgülerini dilimizden düşürmeyeceğiz.