1A hehna chianga gimthuakna mu mipa ka hi.
1من آن کسی هستم که از خشم و غضب خدا رنج و مصیبت دیده ام.
2Khovak ah hilouin khovela aman a honpi a, a honvak sak.
2او مرا در اعماق تاریکی بُرد که دیگر روشنی را نمی بینم.
3Ni tumtumin ka siatna dingin a khut a hei ahei petmah hi.
3او بر ضد من برخاسته است و دست او برای زدن من همیشه بالا است.
4Ka sa leh ka vun a upa saka; ka guhte a kitansak.
4گوشت و پوست بدن مرا فرسوده ساخته و استخوانهایم را شکسته است.
5Ka siatna dingin a lama, khatna leh nauveinain a honum suak hia.
5به سختی و مشقت گرفتارم کرده است
6Sawtpia sisate bangin, mun mialte ah a honteng saka.
6و مرا مانند کسی که سالها پیش مرده باشد، در تاریکی نشانده است.
7Ka pawt khiak theihlouhna dingin, ka kimvelin dai a kaia, ka khainiang a gik hi.
7به دَورم دیوار کشیده و مرا با زنجیرهای سنگین بسته است و نمی توانم فرار کنم.
8A hi, ka kaha, panpihna ka nget laiin, ka thumna a daltan.
8هرقدر برای کمک دعا و زاری می کنم، او دعایم را نمی پذیرد.
9Suang sekin ka lampite dai a kaitou peka, ka lam zuihte a kawisak hi.
9راه مرا از هر سو با دیوارهای سنگی مسدود و پُر از پیچ و خم ساخته است.
10Kei dingin amah vompi mibuk bang, mun guka humpinelkai bang ahi.
10او مانند خرسی در کمین من نشسته و مثل شیری برای حمله بر من آماده است.
11Ka lampite a kaiheia, a honbot nena; a hon bawlgawp hi.
11مرا از راهم به گوشه ای برد و پاره پاره نمود و رهایم کرد.
12A thalpeu a laia, a thal adia ngimding bangin kei a honbawl.
12کمان خود را کشید و مرا هدف تیرهای خود قرار داد.
13A thalbawma thalte ka sisan guijamah a lut saka.
13تیرهایش در اعماق قلبم فرو رفتند.
14Ka mite tengteng nuihsat ka honghia; ni tumtuma a la uh.
14مردم مرا مسخره می کنند و تمام روز به من می خندند.
15Hehnain a hondim sak ua, gamsaiin a honvak.
15با سختیها و مصیبت ها زندگی را برای من تلخ ساخته است.
16Suang tangin ka hate leng a kitamsak a, vutin a hontuam hi.
16رویم را به خاک مالید و دندانهایم را با سنگچل شکست.
17Muanna akipan gamla piah ka kha na suana; hauhsakna ka mangngilhta.
17سعادت و سلامتی را از من گرفته است.
18Ka hatna a manga, TOUPA akipan ka lametna, ka chi a.
18گفتم: «همه چیز من زوال شد و امید من از خداوند قطع گردید.»
19Ka gimthuakna leh ka haksatna, gamsai leh khatna theigigein.
19وقتی دربدری و مصیبتهای خود را بیاد می آورم، زندگی به کامم تلخ می شود.
20Ka khain amaute a theigige lailaia ka sungah a kun ngiungiau hi.
20همیشه به آن ها فکر می کنم و جانم در من پریشان گشته است.
21Hiai ka thei thaka, huaijiakin lametna ka nei.
21اما با اینهم، وقتی رنجهایم به یادم می آیند، نا امید نمی شوم:
22TOUPA chitnate jiak ahi hihmanga i om louhna uh, lainatnate a juau ngei louh jiakin.
22از مهربانی های خداوند است که از بین نرفته ایم، زیرا که رحمت های او بی پایان است.
23Jingsang tengin a thak jel ua; na ginomna a thupi.
23مهربانی و رحمت او هر صبح تازه است و وفاداری او عظیم.
24TOUPA ka tantuan ahi, ka khain a chi; huaijiakin amah lametna ka nei ding.
24خداوند همه چیز من است، بنابراین بر او امیدوارم.
25Amah ngakte kiangah TOUPA a hoih, amah zong mi tungah.
25خداوند بر کسانی که بر او توکل دارند و در طلب او هستند، مهربان است.
26Min TOUPA hotdamna a lameta a ngak vengveng a hoih hi.
26پس بهتر است که انسان امیدوار باشد در خاموشی منتظر باشد تا خداوند او را نجات بدهد.
27Min a tuailaia hakkol a puak amaha dingin a hoih ahi.
27برای انسان بهتر است که یوغ سختیها را در جوانی خود متحمل گردد.
28Amah tunga a ngaktak jiakin, tangtut henla, dai sipsip hen.
28به تنهایی بنشیند و خاموش باشد، زیرا که او آنرا بر وی نهاده است.
29Leivui ah a kam koih hen; huchia lametna a om theihna dingin.
29پس در حضور خداوند فروتن شده، شاید هنوز امیدی باقی باشد.
30Amah bengpa kiangah a biang doh hen; kounain amah dim vum hen.
30وقتی کسی بخواهد او را بزند، رخسارۀ خود را پیش کند و اهانت را تحمل نماید.
31TOUPAN lah khantawnin a delh kei dinga.
31زیرا خداوند او را برای همیشه ترک نمی کند.
32Dahna suak sak mahleh, a chitna tamdan dungjuiin lainatna a nei ding ahi ngala.
32هرچند خداوند کسی را محزون سازد، لیکن از روی کثرت مهربانی های خود بر او رحمت خواهد فرمود.
33Kilawptakin mite tate a hihgim hiam a lungkham sak lah ahi ngal kei a.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند و محزون نمی سازد.
34Leia suangkulh tangte tengteng khenuai sik kham ding.
34وقتی اسیران و ستمدیدگان جهان پایمال می شوند،
35Tungnung Pen mai maa mihing thuneihna kai hei ding.
35هنگامی که حق یک انسان در حضور خداوند متعال تلف می گردد
36A thu mihing bawlsiat, TOUPAN pha a sa kei.
36و زمانی که در حق شخصی در محکمه بی عدالتی می شود، خداوند همۀ این را می بیند.
37TOUPAN thu a piak louhin, hichi a honghi, chi kua ahia?
37هیچ امری بدون اراده و رضای خداوند اجراء نمی شود.
38Tungnung Pen kama kipanin hoih lou leh hoih a hongpai kei maw/
38خیر و شر فقط به فرمان خداوند متعال نازل می شود.
39Bangdinga mihing, a khelhna gawtna a dinga mi, phun ahia?
39پس چرا یک انسان فانی از جزائی که بخاطر گناهان خود می بیند، شکایت کند؟
40I lampite zongin enchain ni, TOUPA lamah kik nawn ni.
40بیائید رفتار و کردار خود را در زندگی بررسی کنیم و بیازمائیم و بسوی خداوند بازگردیم.
41Vantea Pathian kiangah I lungtang uh I khutte uh lik tou ni:
41بیائید با تمام قلب، دست دعا را بسوی خدائی که در آسمان است، بلند کنیم
42Ka tatlek ua ka hel uh; na ngaidam kei hi.
42و بگوئیم: «ای خداوند، چون ما گناهکاریم و از فرمان تو سرکشی کرده ایم، تو ما را نبخشیده ای.
43Hehnain na khuha kou non delha; na thata, na hehpih kei.
43با خشم و غضب در تعقیب ما بوده ای و بیرحمانه ما را هلاک کردی.
44Meipiin na kituama, huchia ka thumnain a pailet louhna dingin.
44چون بر ما خشمگین بودی خود را از ما پنهان کردی تا دعاهای ما به حضور تو نرسند.
45Mite lakah deihlouh leh ninneng bangin na honbawla.
45تو ما را پیش مردم جهان همچون خاکروبه و مواد فاضله ساختی.
46Ka siatna dingin ka melmate tengteng un a kam uh lianpiin a ka uh.
46تمام دشمنان ما، به ما اهانت می کنند.
47Launa leh kokhuk ka tunguah a hongtunga, siatgawpna leh siatna.
47با هلاکت و بربادی روبرو شده ایم و خوف وحشت ما را فرا گرفته است.
48Ka mite tanu suksiatna jiakin, ka mit tuiin a tum hi.
48بخاطر نابودی قومم، سیل اشک از چشمانم جاریست.
49Khawllouin, ka mitin a buaka, a khawl kei hi.
49اشک از چشمانم بدون وقفه جاریست و باز نمی ایستد
50Vana kipana TOUPAN a et suka, muh ma tan
50تا خداوند از آسمان به پائین بنگرد و حال ما را ببیند.
51Ka khopi tanute tengteng jiakin ka mitin ka kha a dah sak.
51دلم بخاطر حال رقتبار دختران جوان اورشلیم مالامالِ غم است.
52Vasa bangin hondelh bah ua, ajiak beia ka melma hiten.
52دشمنان مرا همچون پرنده ای بدام انداختند، در حالیکه آزاری به آن ها نرسانده ام.
53Leikohawm sungah ka hinna a sat tat ua, ka tungah suang a khia uh.
53مرا زنده در چاه افگندند و بر سرم سنگها را ریختند.
54Ka lutung ah tuite a luanga; sat khiakin ka om, ka chi hi.
54آب از سرم گذشت و فکر کردم که می میرم.
55Aw TOUPA, leikohawm niampen akipanin, na min ka sam hi.
55ای خداوند، از اعماق چاه پیش تو گریه و زاری کردم.
56Ka aw na jaa; ka kahna ah, ka nakna ah na bil sel ken.
56فریاد مرا شنیدی و به ناله های من گوش دادی.
57Nang ka honsap niin nong pai naia: Lau ken, na chi hi.
57وقتی بحضور تو دعا کردم، آمدی و گفتی: «نترس!»
58Aw TOUPA, ka kha thu na hon gen saka; ka hinna na tanta.
58خداوندا، تو از حق من دفاع کردی و از مرگ نجاتم دادی.
59Aw TOUPA, ka diklouhna na mu a, ka thu ngaihtuahin.
59تو ای خداوند، شاهد ظلم هائی که در حق من کرده اند، بوده ای، پس به داد من برس و به دعوای من رسیدگی کن.
60Ka tunga a phulakna tengteng uh leh a thusawm tengteng uh na muta hi.
60تو می دانی که دشمنان همه از من نفرت دارند و علیه من دسیسه می سازند.
61A kouna uh na jaa, Aw TOUPA, ka siatna dinga a thusawm tengteng uh;
61خداوندا، تو شنیده ای که آن ها چگونه به من اهانت کرده و علیه من توطئه چیده اند.
62Ka siatna dinga ding te mukte leh, ni tumtuma ka siatna dinga a ngaihtuahna uh.
62دشمنانم تمام روز در بارۀ من سخنان زشت می گویند و برای آزار من نقشه می کشند.
63a tu uh leh a din touh uh nang enin; a la uh ka hi.
63در همه حال به من می خندند و مسخره ام می کنند.
64Aw TOUPA, a khut nasep uh dungjuiin, amau tungah thukna na pe ding hi.
64خداوندا، آن ها را به سزای اعمال شان برسان.
65Lungtang sakna amau na pe ding a, a tung ua na hamsia.Hehin amau na delh dinga TOUPA vante nuaia kipan amaute na hihgawp ding.
65آن ها را لعنت کن تا گرفتار غم و درد شوند.با خشم و غضب آن ها را تعقیب کن و از روی زمین محو ساز.»
66Hehin amau na delh dinga TOUPA vante nuaia kipan amaute na hihgawp ding.
66با خشم و غضب آن ها را تعقیب کن و از روی زمین محو ساز.»