¹Huan, unaute aw, kei jaw Pathian thuguk nou honhilh dinga na kiang ua ka hong laiin, thu gen thupi leh pilna thupi toh hong ka hi kei hi.

¹A ja gdym przyszedł do was, bracia! nie przyszedłem z wyniosłością mowy albo mądrości, opowiadając wam świadectwo Boże.

²Jesu Kris, amah mah kilhdena om thu kia loungal na lak uah bangmah himhim theih ka tum kei a.

²Albowiem nie osądziłem za rzecz potrzebną, co inszego umieć między wami, tylko Jezusa Chrystusa, i to onego ukrzyżowanego.

³Huan, hatlou leh lauin, nakpi taka lingkawmin na lak uah ka om a.

³I byłem ja u was w słabości i w bojaźni i w strachu wielkim,

⁴Ka paukam suak leh ka thu gente thu pila khemna thuin ahi kei hi. Kha leh thilhihtheihna theihsaknain ahi jaw hi.

⁴A mowa moja i kazanie moje nie było w powabnych mądrości ludzkiej słowach, ale w okazaniu ducha i mocy,

⁵Huchia, na ginna uh mihing pilnaa kinga loua, Pathian thilhihtheihna a kinga a a om theih jawkna dingin.

⁵Aby się wiara wasza nie gruntowała na mądrości ludzkiej, ale na mocy Bożej.

⁶Ahihhangin pichingte lakah ahihleh thu pil i hilh jela, himahleh hiai khovel thupil jaw ahi kei; hiai khovel vaihawmte mangthang dingte thupil leng ahi sam kei hi:

⁶A mądrość mówimy między doskonałymi; ale mądrość nie tego świata, ani książąt tego świata, którzy giną;

⁷Pathian pilna guk leh kisel, i thupina dinga Pathianin khovel om maa a sehkholhsa pen i hilh zonak.

⁷Ale mówimy mądrość Bożą w tajemnicy, która jest zakryta, którą Bóg przeznaczył przed wieki ku chwale naszej,

⁸Huai tuh hiai khovel vaihawmte himhimin a theikei uh; thei le ujaw thupina Toupa kilhden lou ding hi ve un.

⁸Której żaden z książąt tego świata nie poznał; bo gdyby byli poznali, nigdy by Pana chwały nie ukrzyżowali;

⁹Mita muh ngei louh, bila jak ngeilouh, mihing lungtanga lut ngeilou, Pathianin mah itte adia a bawl, chih gelh bangin.

⁹Ale opowiadamy, jako napisano: Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało i na serce ludzkie nie wstąpiło, co nagotował Bóg tym, którzy go miłują.

¹⁰Pathianin Khain huaite ei a honthei sakta ahi; Khain bangkim a sui khe vek ngala; ahi, Pathian thugil leng.

¹⁰Ale nam to Bóg objawił przez Ducha swojego; albowiem duch wszystkiego się bada, i głębokości Bożych.

¹¹Mihing ngaihtuahte mihing lungsim a sunga om mah louin, kuan ahia thei ding? Huchimahbangin Pathian ngaihtuahte Pathian Kha mahlouin kuamahin a theikei uhi.

¹¹Bo któż z ludzi wie, co jest w człowieku, tylko duch człowieczy, który w nim jest? Także też i tego, co jest w Bogu, nikt nie wie, tylko Duch Boży.

¹²Huan, a thawna Pathianin thil honpiakte i theihna dingin, eiten jaw khovel kha hi louin, Kha, Pathian kianga ngei, i mu jaw uhi

¹²Aleśmy my nie przyjęli ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, abyśmy wiedzieli, które rzeczy nam są od Boga darowane;

¹³Hiai tuh mihing pilnaa sinsak thute-a hilh louin Kha sinsakin i hilh jaw ua, Kha neite kiangah khalam thutakte i hilhchian uhi.

¹³O których też mówimy, nie temi słowy, których ludzka mądrość naucza, ale których Duch Święty naucza, do duchownych rzeczy duchowne stosując.

¹⁴Khovel min Pathian Kha thilpiakte a sang kei nak hi, amah ngaihdanin haihuai ahi ngala, kha a theihchet ahihjiakin a theithei kei himhim ahi.

¹⁴Ale cielesny człowiek nie pojmuje tych rzeczy, które są Ducha Bożego; albowiem mu są głupstwem i nie może ich poznać, przeto iż duchownie bywają rozsądzone.

¹⁵Khamiin bel thil bangkim achian jela, amah lah kuamahin achian kei uhi.Kuan ahia Toupa lungsim theikhin a, amah thuhilh thei ding? Eiten bel Kris lungsim i pu ahi.

¹⁵Aleć duchowny rozsądza wszystko; lecz sam od nikogo nie bywa rozsądzony.

¹⁶Kuan ahia Toupa lungsim theikhin a, amah thuhilh thei ding? Eiten bel Kris lungsim i pu ahi.

¹⁶Albowiem któż poznał zmysł Paóski? Któż go będzie uczył? Ale my zmysł Chrystusowy mamy.