¹Himahleh, keimah lam thu ah jaw hiai ka natum chiltelta ahi, lungkham nadia na kiang ua hong nawnta lou dingin.

¹A postanowiłem to u siebie, abym znowu nie przyszedł z zasmuceniem do was.

²Ken ka honhihlungkham leh, ka hihlungkhampen mah louin kuana hia kei honhih kipak ding leh?

²Bo jeźlibym ja was zasmucił, i któż jest, co by mię rozweselił, tylko ten, który jest przez mię zasmucony?

³Huchiin, huai mahmah ka gelh ahi, huchilou injaw, ka hongin ka kipahna dingte lakah lungkhamna ka mu zo kha dinga; ka kipahna jaw na vek ua kipahna ahih ka hon gintak sak chiat ngala.

³A tomci wam napisał, abym przyszedłszy, nie miał smutku z tych, z których miałbym się weselić; pewien będąc o was wszystkich, że radość moję wszyscy za swoję macie.

⁴Khitui tampi ke kawmin, lungtang haksa leh lauthawng pipia ka gelh ahi; huai tuh hihlungkhama na omna ding uh ahi keia, na tung ua itna thupi zosem ka nei chih na theih jawkna ding uh ahi.

⁴Albowiem z wielkiego ucisku i utrapienia serca, i z wielą łez pisałem wam, nie żebyście mieli być zasmuceni, ale żebyście miłość poznali, którą nader obficie mam przeciwko wam.

⁵Himahleh, kuapeuhin mite ahih lungkham leh, keimah kia honhihlungkham ahi kei a, (ka hih luat louhna dingin) na vek un a honhihlungkham phet chiat ahi jaw hi.

⁵Jeźli tedy kto zasmucił, nie mnieć zasmucił, ale poniekąd (abym go nie obciążył), was wszystkich.

⁶Huchibang mi adin tampiin a gawt uh a kihunta ahi.

⁶Dosyćci ma taki na zgromieniu tem, które się stało od wielu,

⁷Huchiin na ngaidam un na khamuan zota ding uh ahi, huchilouinjaw bangchichi hiamin mi huchibang a lungkham luatnain a valh zou kha ding.

⁷Tak iż przeciwnym obyczajem, inaczej byście mu odpuścić mieli i onego pocieszyć, by snać zbytni smutek takiego nie pożarł.

⁸Huchi a hih jiakin amah lama na itna uh hihkip dingin ka honngen ahi.

⁸Przetoż proszę was, abyście miłość przeciwko niemu utwierdzili,

⁹Hiai jiak mahin leng ka gelh ahi, bangpeuhmah thu na man uleh, na man louh uh theihchetna dingin.

⁹Albowiem i dlategom był napisał, abym doświadczenia waszego doznał, jeźliże we wszystkiem posłuszni jesteście.

¹⁰Banglam peuha mi na ngaihdam uh, ken leng ka ngaidam sama; ken leng ka ngaihdam khitsa jaw, bangpeuh ka na ngaihdam tak leh, noumau jiakin Kris maah ka ngaidam ta ahi.

¹⁰A komu wy co odpuszczacie, temu i ja; gdyż i ja, jeźlim co odpuścił temu, komum odpuścił, uczyniłem to dla was przed oblicznością Chrystusową, aby was szatan nie podszedł.

¹¹Huchilou injaw setanin nuamtak honsa khading ahi; a tup lah i haih ngal kei ua.

¹¹Albowiem zamysły jego nie są nam tajne.

¹²Huan, Kris Tanchin Hoih gen dinga Troas khua ka tun in, Toupaa kongkhak honsakin ka oma;

¹²A gdym przyszedł do Troady dla opowiadania Ewangielii Chrystusowej, a drzwi mi były otworzone w Panu.

¹³Himahleh ka unaupa Tita ka muh louh jiakin ka kha lam ah jaw muanna himhim ka nei tuan kei a, huchiin, amaute kam phain ka khena, ka pawta, Masidonia gamah ka paita hi.

¹³Nie miałem ulżenia w duchu moim dlatego, żem nie znalazł Tytusa, brata mego; ale rozstawszy się z nimi, poszedłem do Macedonii.

¹⁴Himahleh, Kris vualzohnaa honpi jelpa leh, koutea mun chiha amah theihna gimnamtui theisakpa Pathian kiangah kipahthu om hen.

¹⁴Lecz chwała Bogu, który nam zawsze zwycięstwo daje w Chrystusie i wonność znajomości swojej objawia przez nas na każdem miejscu.

¹⁵Hotdam lelteah leh mangthang lelteah Pathian adin Kris gimnamtui ka hi ngal ua;

¹⁵Bośmy dobrą wonnością Chrystusową Bogu w tych, którzy zbawieni bywają i w tych, którzy giną;

¹⁶Pawl khat te adin sihna lakah sihna ding gimnam ka na hi ua, pawl khatte din hinna laka hinna ding gimnam ka na hi uh. Hiai bangte adin kua ahia ching zou ding?Mi tampiin Pathian thu jaw mite khema sumsinnaa a zat bang un jaw kou ka zang ngal kei ua; chihtak ngial jawin, Pathian sawl hijawin, Pathian mitmuhin Kris ah thu ka gen jel uhi.

¹⁶Tymci wonnością śmierci na śmierć, ale onym wonnością żywota ku żywotowi; lecz do tego, któż jest sposobny?

¹⁷Mi tampiin Pathian thu jaw mite khema sumsinnaa a zat bang un jaw kou ka zang ngal kei ua; chihtak ngial jawin, Pathian sawl hijawin, Pathian mitmuhin Kris ah thu ka gen jel uhi.

¹⁷Bo nie jesteśmy jako wiele ich, którzy fałszują słowo Boże; ale jako z szczerości, ale jako z Boga, przed oblicznością Bożą o Chrystusie mówimy.