¹Huan, Paulain vaihawmte a en gige a, Unaute aw, tuni tanin Pathian mitmuha hoih lama ka theih peuhmah hihin ka om jeljel hi, a chi a.

¹A Paweł pilnie patrząc na onę radę rzekł: Mężowie bracia! ja ze wszystkiego sumienia dobrego chodziłem przed Bogiem aż do dnia tego.

²Huan, Siampu lianpen Ananiain, Paula kianga dingte kiangah, a kama betsak ding a chi a.

²Tedy Ananijasz, najwyższy kapłan, rozkazał go tym, którzy przy nim stali, bić w gębę.

³Huan, Paulain, a kiangah, nang suang dai nuhngoupa, Pathianin a honbeng zo ding hi, nang, Dan banga mi ngaihtuah dingin na tu a, Dan lou banga mi bet ding na chi vial maw? a chi a.

³Tedy rzekł Paweł do niego: Uderzy cię Bóg, ściano pobielana! i ty siedzisz, sądząc mię według zakonu, a rozkazujesz mię bić przeciwko zakonowi?

⁴Huan, a kianga miten, Pathian Siampu Liangpen na tai viala? a chi ua.

⁴Zatem ci, którzy tam stali, rzekli: Najwyższemu kapłanowi Bożemu złorzeczysz?

⁵Huan, Paulain, Unaute aw, Siampu Liangpen ahi chih ka theikeia ahi; na chihpihte heutu tungah thu hoihlou gen ken, chih, gelh ahi ngala, a chi a.

⁵A Paweł rzekł: Nie wiedziałem, bracia! żeby był najwyższym kapłanem; bo napisano: Książęciu ludu twego złorzeczyć nie będziesz.

⁶Huan, Paulain a khen Saddukaite, a khen Pharisiate ahi uh chih a theihin, vaihawmte lakah a kikou a, Unaute aw, Pharisai ka hi, Pharisai tapa leng ka hi; misi lametna leh thohnawnna thu ah phula om ka hi, a chi a.

⁶A poznawszy Paweł, że ich jedna część była Saduceuszów a druga Faryzeuszów, zawołał w onej radzie: Mężowie bracia! jam jest Faryzeusz, syn Faryzeusza: o nadzieję i o powstanie umarłych mię tu dziś sądzą.

⁷Huan, huai a gent akin, Pharisiate leh Saddukaite a nakisel ua, vaihawmte a kilangte uhi.

⁷A gdy on to mówił, wszczął się rozruch między Faryzeuszami i Saduceuszami, i rozerwało się ono mnóstwo.

⁸Saddukaiten, misi thohnawnna himhim a om kei, angelte, khate leng a om tuan kei, a chi uh; Pharisaiten bel huai tegel tuh a om chih a gen ngal ua.

⁸Albowiem Saduceuszowie mówią, iż nie masz zmartwychwstania, ani Anioła, ani ducha; ale Faryzeuszowie to oboje wyznawają.

⁹Huaiin nakpitakin a buaita ua; Pharisaite lama mi laigelhmite khenkhat a ding ua; a sel ua. Hiai mi bangmah a gitlouhna i theikei; khain leng, angelin leng amah bia hile zong, bang a poi dia, a chi ua.

⁹I wszczęło się wołanie wielkie. A powstawszy nauczeni w Piśmie z strony Faryzeuszów, spierali się mówiąc: Niceśmy złego nie znaleźli w tym człowieku; i jeźli mu co powiedział duch albo Anioł, nie walczmyż z Bogiem.

¹⁰Huan, kituahlouhna lianpi a hongom takin, sepaih heutu lalpenin Paula a bohjan uh a laua, sepaihte kiangah, a vahoh suka, a lak ua kipan kulha vapi tou teitei dingin a chi a.

¹⁰A gdy się wszczął wielki rozruch, obawiając się hetman, aby Pawła między sobą nie rozszarpali, rozkazał iść żołnierzom na dół, a wydrzeć go z pośrodku ich i odwieść do obozu.

¹¹Huan, a janin Toupa Paula kiangah a dinga, khamuangtakin om in, Jerusalem khua a ka thu na theihsak bangin Rome khua ah leng na theisak ding ah, a chi a.

¹¹A drugiej nocy stanąwszy przy nim Pan, rzekł: Bądź dobrego serca, Pawle! albowiem jakoś o mnie świadczył w Jeruzalemie, tak musisz świadczyć i w Rzymie.

¹²Huan, ni a suahin Judate a panghuan ua, Paula a thah masiah uh bangmah nea dawn lou dingin a kichiamta uhi.

¹²A gdy był dzieó, zszedłszy się niektórzy z Żydów, zawiązali się klątwą, mówiąc: Że nie mieli jeść ani pić, ażby Pawła zabili.

¹³Huai thubawlte sawmli sanga tamjaw ahi uhi.

¹³A było ich więcej niż czterdzieści, którzy to przysiężenie uczynili.

¹⁴Huan, amau tuh siampu liante leh upate kiangah a hoh ua, Paula ka thah masiah uh bangmah chiam lou dingin ka kichiam ek uhi.

¹⁴Którzy przyszedłszy do przedniejszych kapłanów i do starszych, rzekli: Klątwąśmy się zawiązali, że nic nie ukusimy, ażbyśmy Pawła zabili.

¹⁵Huaijiakin, nou vaihawmte toh a thu kichian nawn sema ngaihtuah tum bangin, na kiang ua pikhe dingin sepaih heutu lalpen kiangah a hem deuhin vagen tou un; na kiang nai uh a tun main leng, kou amah that dingin ka mankhin uhi, a chi ua.

¹⁵Przetoż wy teraz dajcie znać hetmanowi z pozwoleniem wszystkiej rady, aby go jutro do was wywiódł, jakobyście się chcieli dostateczniej wywiedzieć o sprawach jego, a my, pierwej niż tu przyjdzie, jesteśmy gotowi go zabić.

¹⁶Himahleh, Paula sanggam nu tapain a sawmna thu a naja a, kulh ah a valuta, Paula a vahilhta hi.

¹⁶A gdy usłyszał siostrzeniec Pawła o tej zasadzce, przyszedł, a wszedłszy do obozu, oznajmił to Pawłowi.

¹⁷Huan, Paulain sepaih zaheutu khat a sama, hiai tangval sepaih heutu lalpen kiangah pi in, a kiangah thu banghiam gen ding a nei a hihtuak, a chi a.

¹⁷Tedy Paweł zawoławszy jednego z setników, rzekł: Zaprowadź tego młodzieóca do hetmana, bo mu coś ma powiedzieć.

¹⁸Huchiin, sepaih heutu lalpen kiangah a pi a, Paula, hentapan, honsam a, hiai tangval na kianga honpi dingin a honsawla, na kiangah thu banghiam gen ding a nei a hihtuak, a chi a.

¹⁸A tak on wziąwszy go, wiódł go do hetmana i rzekł: Paweł więzieó, zawoławszy mię, prosił, abym tego młodzieóca przywiódł do ciebie, któryć ma coś powiedzieć.

¹⁹Huan, sepaih heutu lalpenin a khutin a lena, a simin a tuam paipih a, bang ahia honhilh ding naneih? chiin a donga.

¹⁹Tedy hetman wziąwszy go za rękę i ustąpiwszy na stronę, wywiadywał się: Cóż to jest, co mi masz powiedzieć?

²⁰Huan, aman, Paula thu kichian nawn sema na ngaihtuah ding mahbangin, jingchiah vaihawmte kiangah pi suk dingin Judaten honnget hoih a sa chiat uh.

²⁰A on rzekł: Postanowili Żydowie prosić cię, abyś jutro wywiódł Pawła przed radę, jakoby się chcieli co dostateczniejszego wywiedzieć o nim.

²¹Himahleh, a thu uh na gingta ken; a lak ua mi sawmli sanga tamjaw in a sawm ua, huai miten amah a thah masiah uh bangmah nea dawn lou dingin a kichiam uh; tuin na thu ngakin mansain a om uhi, a chi a.

²¹Ale ty nie pozwalaj im tego; bo się naó nasadziło z nich więcej niż czterdzieści mężów, którzy się klątwą zawiązali, iż nie mają ani jeść ani pić, ażby go zabili; i są już w pogotowiu, czekając od ciebie odpowiedzi.

²²Huan, sepaih lalpenin tangval a paisaka, hiai thute non theisak chih kuamah hilh ken, a chi bikbek hi.

²²Tedy hetman odprawił onego młodzieóca, przykazawszy mu, aby tego przed nikim nie powiadał, iż mu to oznajmił.

²³Huan sepaih zaheutu nih a sama, Jan ihsip hunin Kaisaria kho pha a pai dingin sepaih za nih toh, sakol tungtuangmi sawmsagih toh, teitawimi za nih toh bawl un, a chi a.

²³A zawoławszy dwóch niektórych z setników, rzekł: Nagotujcie dwieście żołnierzy, aby szli aż do Cezaryi; do tego siedmdziesiąt jezdnych i dwieście drabantów na trzecią godzinę w nocy;

²⁴Huan, Gamukpa Felik kiangah bita a tunsak theihna dingin Paula a tuansakna ding un gan bang na bawl dingin leng a chi a;

²⁴Nagotować też bydlęta, aby wsadziwszy Pawła na nie, zdrowo go zaprowadzono do Feliksa starosty;

²⁵Huan, hichibangin lai a gelhta hi.

²⁵Napisawszy list w ten sposób:

²⁶Klaudia Lisiain Felik Gamukpa hoihpa chibai a buk hi.

²⁶Klaudyjusz Lizyjasz najmożniejszemu staroście Feliksowi zdrowia życzy.

²⁷Hiai mi Judaten a mu ua, a thah dek lai un a kiang uah sepaihte piin ka hoh a, Rome mi ahi chih ka theihin ka honkheta hi.

²⁷Tego męża pojmanego od Żydów, gdy już od nich miał być zabity, przypadłszy z rotą, odjąłem go, dowiedziawszy się, iż jest Rzymianinem.

²⁸Huan, a hekna pen uh theih ka ut a, a vaihawmte uh kiangah ka pi suka,

²⁸A chcąc wiedzieć przyczynę, dla której by naó skarżyli, wywiodłem go przed ich radę;

²⁹huchiin, a dan thu uh banghiama hek ahi chih ka theia, himahleh a hekna thu uah sihna leh henna ding jen bangmah ka thei ngal keia.

²⁹I znalazłem, że naó skarżą o jakieś gadki z strony zakonu ich, a że nie ma żadnej winy, dla której by był godzien śmierci albo więzienia.

³⁰Huan, Judaten amah a tang uh chih min a hontheihsak tak un, na kiangah amah ka honsawl pah ngal ahi, a hekte leng a tung a thubuai a neih peuh uh na ma a gen dingin, thu leng ka pia hi, chiin.

³⁰A gdy mi powiedziano o zasadzce, którą mieli uczynić Żydzi na tego męża, zarazem go posłał do ciebie, opowiedziawszy też tym, co naó skarżyli, aby przed tobą mówili to, co by przeciwko niemu mieli. Miej się dobrze.

³¹Huchiin, sepaihten a thupiak bangin Paula a-jan a-janin a pi ua, Antipatri a tunpih ua.

³¹Żołnierze tedy tak, jako im było rozkazano, wziąwszy Pawła, prowadzili go nocą do Antypatrydy.

³²Huan, a jingin sakol tungtuangmite a kianga pai jel dingin a kiksan ua, kulh ah a hoh nawnta uh;

³²A nazajutrz, zostawiwszy jezdne, aby z nim jechali, wrócili się do obozu.

³³Huan, amau, Kaisaria khua a tung ua, Gamukpa kiangah lai tuh a pia ua, Paula leng a maah a ding sak uhi.

³³Którzy przyjechawszy do Cezaryi, a oddawszy list staroście, stawili przed nim i Pawła.

³⁴Huan, Gamukpan, a sim khitin, Paula omna gam a donga. Huan, Silisia gama ahi chih a theihtakin,nang honhekte a hongtun chiang un na thubuai ka ngaihtuah ding, a chi a. Huan, Herod ina vending thu a pia hi.

³⁴A starosta list przeczytawszy, spytał go, z której by był krainy, a zrozumiawszy, że był z Cylicyi,

³⁵nang honhekte a hongtun chiang un na thubuai ka ngaihtuah ding, a chi a. Huan, Herod ina vending thu a pia hi.

³⁵Rzekł: Będę cię słuchał, gdy też przybędą ci, którzy na cię skarżą. I rozkazał go strzec na ratuszu Herodowym.