¹Hichibangin TOUPA PATHIANIN a honensaka; huan, en dih ua, nipi theibawm nahi hi.

¹To mi jeszcze ukazał panujący Pan, oto był kosz letniego owocu.

²Huan, aman, Amos, bang ahia na muh? a chi a. Huan, ken, Nipi theibawm, ka chi a. Huan, TOUPAN ka kiangah, Ka mi Israelte tungah tawpna a hongtungta; amau ka kheng nawnta kei dinga, a chi a.

²Tedy rzekł: Cóż widzisz Amosie? I rzekłem: Kosz letniego owocu. Znowu rzekł Pan do mnie: Przyszedł koniec ludowi memu Izraelskiemu, nie będę mu już więcej przeglądał.

³TOUPA PATHIANIN, Huai ni chiangin biakin late kikou vomvom ahi dinga; mun chihah paulouin a pai khe ding uh, a chi a.

³Tedy się obrócą w kwilenie pieśni kościelne dnia onego, mówi panujący Pan, mnóstwa trupów na każde miejsce po cichu narzucają.

⁴Hiai ngaikhiain, AW; tasamte ne bei nuama; gam mi genthei ihmang nuamte aw,

⁴Słuchajcież tego, którzy pożeracie ubogiego, abyście wygubili chudziny z ziemi;

⁵Buh ka juak theihna ding un kha thak chikchia mang dinga, tangbuang buh ka suahkhiak theihna ding ua khwlni chikchia mang ding ahia, chiin; ephah hihneua sekel hihlian diklou pia khemna buk zanga;

⁵I mawiacie: Kiedyż przeminie nów miesiąca, abyśmy sprzedawali zboże? i sabat, abyśmy otworzyli spichlerze? abyśmy umniejszyli miary efa, a podwyższyli wagi, a szale zdradliwie sfałszowali.

⁶Dangka sika mi genthei leia, mi ta samte khedap but khata leia, buhsi i juak theihna dingin, chiin.

⁶Kupując ubogich za pieniądze, a chudzinę za parę trzewików; nadto abyśmy odmieciny zbóż sprzedawali.

⁷TOUPAN, Jakob thupina louin a ki chiama, Pellouin a nasep himhim ka mangngilh het kei ding, chiin.

⁷Przysiągł Pan przez zacność Jakóbową, że nie zapomnę na wieki wszystkich spraw ich.

⁸Hiai jiakin gam a lingin a sunga om peuhmahte a lungkham sin kei ua hia? A hi, Lui bangin a hongkhang vek dinga; Aigupta gam Lui bangin a hongbuaiin a kiam ding.

⁸Izali by się i ziemia nad tem nie poruszyła, i nie płakałby każdy, kto mieszka na niej? i owszem, wzbierze wszystka jako rzeka, i porwana i zatopiona będzie jako rzeką Egipską.

⁹Huan, TOUPA PATHIANIN, huai ni chiangin, hichi a honghi dinga, Sun laiin ni ka tumsak dinga, ni sat laiin lei ka mialsak ding hi.

⁹A dnia onego, mówi panujący Pan, sprawię, że słoóce zajdzie o południu, i przywiodę ciemność na ziemię w dzieó jasny;

¹⁰Na ankuangluite uh lungkhamna leh na la tengteng uh kahna ka suaksak dinga; kawng tengteng saiip puan ka teng sak dinga, lu chih sipah giauna ka hontungsak ding; huan, tapa tang neih sun adingin lungkhamna bang leh, a tawona khatna ni bangin ka bawl ding hi.

¹⁰I obrócę w płacz święta wasze, a wszystkie pieśni wasze w narzekanie, i sprawię to, że będzie na wszystkich biodrach wór, i na każdej głowie obłysienie; i będzie w tej ziemi kwilenie, jako nad jednorocznym, a ostateczne rzeczy jej jako dzieó gorz kości.

¹¹TOUPA PATHIANIN, Ngai dih ua, nite a hongtung lellel; huaini chiangin gamah kial ka sawl dinga, an kialna hi luin, tui kialna hi sam louin, TOUPA thu theihna kial pen.

¹¹Oto dni przychodzą, mówi panujący Pan, że poślę głód na ziemię, nie głód chleba, ani pragnienie wody, ale słuchania słów Paóskich,

¹²Huan, tuipi akipanin tuipiah leh mal akipan suahlamah leng a tambak ding ua; TOUPA thu zong dingin ning chihah a tai ding ua, a mu kei uh.

¹²Tak, że się tułać będą od morza aż do morza, i od północy aż na wschód biegać będą, szukając słowa Paóskiego, wszakże nie znajdą.

¹³Huai ni chiangin nungak hoih leh tangvalte dangtakin a bah ding uh.Samari kho khelhna loua kichiama, Aw, Dan, na Pathian a hing bangin, leh, Beerseba kho lampi a hing bangin, chite, huai mite leng a puk ding ua, a thou nawn het kei ding uh.

¹³Dnia onego pomdleją panienki piękne, nawet i młodzieócy od onego pragnienia;

¹⁴Samari kho khelhna loua kichiama, Aw, Dan, na Pathian a hing bangin, leh, Beerseba kho lampi a hing bangin, chite, huai mite leng a puk ding ua, a thou nawn het kei ding uh.

¹⁴Którzy przysięgają przez obrzydliwość Samaryi, i mówią: Jako żyje Bóg twój, o Dan! i jako żyje droga Beerseba; i upadną, a nie powstaną więcej.