¹Huchiin, a ta deihtakte bangin Pathian omdan late hi un;

¹Bądźcież tedy naśladowcami Bożymi, jako dzieci miłe;

²Huan, Krisin a honit a, namtui dinga Pathian kianga thilpiak ding leh kithoihna dinga i sika dia a kipiak bang mahin itnaah om un.

²A chodźcie w miłości, jako i Chrystus umiłował nas i wydał samego siebie na ofiarę i na zabicie Bogu ku wdzięcznej wonności.

³Himahleh, mi siangthoute hiha kilawm himin kingaih leh sianglou tengteng huaihamna toh, na lak uah loh khakin om kei hen.

³A wszeteczeóstwo i wszelka nieczystość albo łakomstwo niechaj nie będzie ani mianowane między wami, jako przystoi na świętych.

⁴Zahmohte, thuginalou gente, chiamniuh thu nangawn huaite bang a kilawm lou hi; huaite hih sangin kipahthu gen jaw un.

⁴Także sprośność i błazeóskie mowy, i żarty, które nie przystoją, ale raczej dziękowanie.

⁵Kingaihhat leh mi thanghuai leh, mi huaiham himhimin (mi huaiham jaw milim bemi a hi) Kris leh Pathian gamah tanding himhim a neikei uh chih na thei mahmah ngal ua.

⁵Bo to wiecie, iż żaden wszetecznik, albo nieczysty, albo łakomca, (który jest bałwochwalcą), nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusowem i Bożem.

⁶Kuamahin thuginalou peuhin honkhem kei uhen; huai thilte jiakin Pathian thangpaihna tuh thumanglou tate tungah a tung naknak ahi.

⁶Niechaj was nikt nie zwodzi próżnemi mowami; albowiem dla tych rzeczy przychodzi gniew Boży na synów upornych;

⁷Huaijiakin amau kikoppih kei un.

⁷Nie bądźcież tedy uczestnikami ich.

⁸Tuma lamin mial na hi ua, tun jaw Toupa ah vak na honghita uhi; vak tate bangin om un;

⁸Albowiemeście byli niekiedy ciemnością; aleście teraz światłością w Panu; chodźcież jako dziatki światłości,

⁹Vak gah tuh hoihna leh, diktatna leh, thutak tengteng ahi;

⁹(Bo owoc Ducha zależy we wszelakiej dobrotliwości i w sprawiedliwości i w prawdzie.)

¹⁰Toupa kipahna lamtak bang ahi hiam zong un.

¹⁰Obierając to, co by się podobało Panu;

¹¹Huan, mial thilhih gah nei ngei loute ah leng panna himhim neikei unla, pan naksangin a diklouhdan uh theisak jaw un.

¹¹A nie spółkujcie z uczynkami niepożytecznemi ciemności, ale je raczej strofujcie.

¹²A guka a thilhih nakte utuh a gen leng a zumhuai ngala.

¹²Albowiem co się potajemnie od nich dzieje, sromota i mówić.

¹³Himahleh, thil bangkim a diklouhdan muhtheiha om tuh vak hihlat ahi nak hi; muhtheiha om peuhmah tuh vak ahi ngala.

¹³Lecz to wszystko, gdy bywa od światłości strofowane, bywa objawione; albowiem to wszystko, co bywa objawione, jest światłością;

¹⁴Huaijiakin, Nang ihmu! hak inla, misi laka kipan thou in. Huchiin, Krisin vak honpe ding, chih ahi.

¹⁴Dlatego mówi Pismo: Ocuć się, który śpisz i powstaó od umarłych, a oświeci cię Chrystus.

¹⁵Huan, mi pil loute banga om louin, mi pilte banga om jawin, na omdan uah pilvang un;

¹⁵Patrzajcie tedy, jakobyście ostrożnie chodzili, nie jako niemądrzy, ale jako mądrzy.

¹⁶Nite a hoih louh jiakin hun na neih sungun atam theipen sem jel un.

¹⁶Czas odkupując; bo dni złe są.

¹⁷Huaijiakin hai nuam dah unla, Toupa deihlam bang ahia chih thei jaw un.

¹⁷Przetoż nie bądźcie nierozumnymi, ale zrozumiewającymi, która jest wola Paóska.

¹⁸Huan, uain khamin om kei un, huaiah tuh kideklouhna a om ngala; Khaa dimin om jaw un,

¹⁸A nie upijajcie się winem, w którem jest rozpusta; ale bądźcie napełnieni duchem,

¹⁹Phatna late, Pathian late, khalam latea kihoupih chiata Toupa kianga na lungtang tengteng ua ging kilawm bawl leh lasain, leh.

¹⁹Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swojem Panu,

²⁰I Toupa Jesu Kris mina, Pathian, Pa ngei kianga, bangkim tunga kipahthu gen gigein.

²⁰Dzięki czyniąc zawsze za wszystko, w imieniu Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Bogu i Ojcu.

²¹Kris laudansiamin kiniamkhiak chiat un.

²¹Będąc poddani jedni drugim w bojaźni Bożej.

²²Jite aw, Toupa kianga na kiniamkhiak bang un, noumau pasalte kiangah kiniamkhiak un.

²²Żony! bądźcie poddane mężom swoim, jako Panu;

²³Kris tuh amah ngei pumpi hondampa hi a, saptuamte lutang a hih mahbangin, pasal tuh ji lutang ahi ngala.

²³Albowiem mąż jest głową żony, jako i Chrystus głową kościoła; a on jest zbawicielem ciała.

²⁴Huchiin, saptuamte Kris kianga a kiniamkhiak mahbang un jite tuh bangkim ah a pasalte uh kiangah kiniamkhiak uhen.

²⁴Jako tedy kościół poddany jest Chrystusowi, tak też żony mężom swoim we wszystkiem.

²⁵Pasalte aw, na jite uh it un, Krisin saptuamte a ita, a sik ua a kipiak bangin,

²⁵Mężowie! miłujcie żony wasze, jako i Chrystus umiłował kościół i wydał samego siebie za niego,

²⁶Huchia amau tuh tuia sila thua a hihsiangthou theihna dingin;

²⁶Aby go poświęcił, oczyściwszy omyciem wody przez słowo;

²⁷Huan, huchia, saptuamte tuh ninbang lou leh, vuai lou leh, huchibang thil mawngmawng pu loua, siangthou leh gensiatbeia om jawa, amah leh amah tuh saptuamte thupi taka a kipiak theihna dingin.

²⁷Aby go sobie wystawił chwalebnym kościołem, nie mającym zmazy albo zmarszczku, albo czego takiego, ale iżby był święty i bez nagany.

²⁸Huchimahbangin pasalten leng amau pumpi mah bangin amau jite tuh a it ding uh ahi. Amah ji itpa tuh amah kiit ahi.

²⁸Tak powinni mężowie miłować żony swoje, jako swoje własne ciała; kto miłuje żonę swoję, samego siebie miłuje.

²⁹Kuamahin amah sa mah aho ngei ngal keia, a vakin a deihthoh zo nak hi, Krisin saptuamte a vaka a deihthoh mah bangin;

²⁹Albowiem żaden nigdy ciała swego nie miał w nienawiści, ale je żywi i ogrzewa, jako i Pan kościół.

³⁰A pumpi hiangte i hi ngal ua.

³⁰Gdyżeśmy członkami ciała jego, z ciała jego i z kości jego.

³¹Huaijiakin pasalin a nu leh a pa paisanin a ji a len chinten dinga, huan, a nih un sa pumkhat a honghita ding uh.

³¹Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę, i przyłączy się do żony swojej, i będą dwoje jednem ciałem.

³²Hiai thuguk tuh a thupi hi, himahleh ken jaw Kris leh saptuamte thu ahi ka gen.Abang abang hileh, nou laka kuapeuhmah in amah a kiit bang in a ji it hen; ji mahin leng a pasal zahtak dingin pilvang hen.

³²Tajemnica to wielka jest; lecz ja mówię o Chrystusie i o kościele.

³³Abang abang hileh, nou laka kuapeuhmah in amah a kiit bang in a ji it hen; ji mahin leng a pasal zahtak dingin pilvang hen.

³³A wszakże i każdy z was z osobna niechaj miłuje żonę swoję jako siebie samego, a żona niech się boi męża swego.