¹Jeremia kiangah TOUPA akipan thu hongtung,

¹Słowo, które się stało do Jeremijasza od Pana, mówiąc:

²TOUPA Israel Pathianin hichiin a chi, Na Kianga thu ka gen tengteng laibu ah gelh in, chiin.

²Tak powiada Pan, Bóg Izraelski, mówiąc: Napisz sobie wszystkie słowa, którem mówił do ciebie, na księgach.

³Ngai in, Israel leh Juda, ka mite omdan ka kikhelsakna ding nite a hongtung lellel hi; gam, a pipute uh kianga ka piak ah ka pi kik nawn dinga, a luahta ding uh, chih TOUPA thu pawt ahi, chiin TOUPAN a chi.

³Albowiem oto dni idą, mówi Pan, a przywrócę więźniów ludu swego Izraelskiego i Judzkiego, mówi Pan, i przyprowadzę ich do ziemi, którąm był dał ojcom ich, i posiędą ją.

⁴Huan, Juda leh Israel tungtang thua TOUPA thu gente hiaite ahi.

⁴A teć są słowa, które mówił Pan o Izraelu i o Judzie;

⁵TOUPAN hichiin a chi ahi: Lauthawngna husa ka ja ua, launa kikou husa, muanna hi louin.

⁵Tak zaiste mówi Pan: Słyszeliśmy głos strachu i lękania, i że niemasz pokoju.

⁶Dong vial vial unla, en vialvial dih ia, pasalin nau a vei ngei uhia? Bangdia numei nauvei bang jena, pasal a tai uh a dep chiat ua, a melte uh a hongmolh khit?

⁶Pytajcież się teraz, a obaczcie, jeźli rodzi mężczyzna; przeczże tedy widzę, że każdy mąż rękami swemi trzyma się za biodra swe jako rodząca, i że się obróciły wszystkich oblicza w bladość?

⁷Maijen aw! Huai ni thupi hina mai e, a kibatpih mahmah a om kei, Jakob mangbat ni ahi mah ngut hi, himahleh hotkhiakin a im himhim ding.

⁷Biada! bo wielki jest ten dzieó, tak, że mu nie było podobnego; ale jakiżkolwiek jest czas utrapienia Jakóbowego, przecie z niego wybawiony będzie.

⁸Huan, huai niin hichi ahi dinga, a hakkol puak ka hihtan dinga, a khau leng ka kitatsak ding: pautuam miten amah nasempa dingin a zang ngei nawn kei ding uh.

⁸Stanie się bowiem dnia onego, mówi Pan zastępów, iż skruszę jarzmo jego z szyi twojej, a związki twoje potargam, i nie będą go więcej cudzoziemcy w niewolę podbijać;

⁹TOUPA a Pathian uh leh a kumpipa uh dinga ka tungding ding David na a sem zo ding uh.

⁹Ale służyć będą Panu, Bogu swemu, i Dawidowi, królowi swemu, którego im wzbudzę.

¹⁰Huaiziakin, aw ka nasempa Jakob, Lau het ken aw, Israel lunglel hetken, chih TOUPA thupawt ahi. Ngaiin, gamla pia kipanin ka honghunkhe dinga, a saltanna ua kipan na suante ngei, huan Jakob a kik nawn dinga, kuamahin a lausak ngei nawn kei ding uh.

¹⁰Przetoż nie bój się ty, sługo mój Jakóbie! mówi Pan, ani się strachaj o Izraelu! bo oto Ja cię wybawię z daleka, i nasienie twoje z ziemi pojmania ich. I wróci się Jakób, aby odpoczywał i pokój miał, a nie będzie, ktoby go ustraszył;

¹¹Nang a honhun dingin na kiangah lah ka om gige ngala, kahondalhsakna nam tengteng, ka beisak dinga, nang bel neisak louin: a hun lelin ka hon gawt dinga, gawt louhin na pawt het kei ding, chih TOUPA thu pawt ahi.

¹¹Bom Ja z tobą, mówi Pan, abym cię wybawił. Ponieważ uczynię koniec wszystkim narodom, między które cię rozproszę, wszakże tobie nie uczynię koóca, ale cię miernie karać będę, a cale cię bez karania nie zaniecham.

¹²TOUPAN lah hichiin a chi ngala, Na liamna hihdam theih ahi keia, na meima a thupi hi.

¹²Tak zaiste mówi Pan: Ciężkie bardzo będzie skruszenie twoje, nader bolesna rana twoja.

¹³Nang honpanpih ding a om kei ua, na damna ding damdawi a om sam kei hi.

¹³Nie będzie, ktoby sądził sprawę twoję ku uleczeniu; lekarstwa ku uleczeniu mieć nie będziesz.

¹⁴Nang honitten a honmanghilhta ua, honlimsakta kei uhi: melma liamnain ka honliamsak a, dawm lou hialin ka hon gawt hi, na thulimlouhna a thupi a, na thil hih giloute a pun jiakin.

¹⁴Wszyscy miłośnicy twoi zapomną cię, ani cię nawiedzą, gdy cię zranię raną nieprzyjacielską, i okrutnem karaniem, dla wielkości nieprawości twojej i niezliczonych grzechów twoich.

¹⁵Bangdia na liamziak a kap nahia? Na liamna hihdam theih ahi kei, na thulimlouhna a thupi a, na thilhih khelhte a pun ziakin, hiai thilte na tunga hih ka hi.

¹⁵Przeczże wołasz nad skruszeniem swem i ciężką boleścią swoją? Dla wielkości nieprawości twojej, i dla niezliczonych grzechów twoich uczyniłem ci to.

¹⁶Himahleh nang honne gaite tengteng, nekgaihin a om ding ua, na melmate teng teng mi chih, sal dia piin a om ding uh, nang honlokte lohin a om ding ua, nang hon gallakte dingin ka pe ding hi.

¹⁶A wszakże wszyscy, którzy cię pożerają, pożarci będą; a wszyscy, którzy cię ciemiężą, wszyscy, mówię, w niewolę pójdą; a którzy cię plundrują, splundrowani będą; a wszystkich, którzy cię łupią, podam na łup.

¹⁷Ka hondamtheisak nawn dinga, na liamna tengteng ka hihdam ding; TOUPA thu pawtin a chi; Delhkhiak, a honchi ua, Kuamah limsaklouh Zion ahi, a honchih jiak un.

¹⁷Tedyć zdrowie przywrócę, i od ran twoich uleczę cię, mówi Pan, przeto, że wygnaną nazwali cię (mówiąc:) Tać jest Syon, niemasz nikogo, ktoby ją nawiedził.

¹⁸TOUPAN hichiin a chi, Ngaiin, Jakob puanin saltangte ka lehhei dinga, a tenna munte ka hehpih dinga, a khopi a omna mual ngeiah lam ahi dinga, a kupipa in a omdan ngeiin a ding nawn ding.

¹⁸Tak mówi Pan: Oto Ja przywrócę pojmanych z namiotów Jakóbowych, a nad przybytkami jego zmiłuję się; i będzie zaś zbudowane miasto na pagórku swoim, a pałac według porządku swego wystawiony będzie.

¹⁹Kipahthu genna leh nuamsakna husa, huaite akipanin a hongpawtkhe ding. A mi ka pungsak dinga, a tawm kei ding uh amau ka hihthupi dinga, a neu kei ding uh.

¹⁹I wynijdzie od nich dziękczynienie, i głos weselących się; bo ich rozmnożę, a nie ubędzie ich, i uwielbię ich, a nie będą poniżeni.

²⁰A tate uh leng nidanglai bangin a om ding ua, ka maah a pungkhawm un a kip ding ua; amaute nuaisiahmite peuhmah ka gawt ding hi.

²⁰I będą synowie jego, jako i przedtem, a zgromadzenie jego przedemną utwierdzone będzie; ale nawiedzę wszystkich, którzy ich trapią.

²¹A heutupa uh amau mi mah ahi dinga, a vaihawmpa uh amau laka hongpawt mah ahi ding; hon naih dinga, amah ka bawl dia, amau a honnaih ding; kua ahia amah thua honnaih ngam ding? Chih TOUPA thupawt ahi.

²¹I powstanie z niego najzacniejszy jego, a panujący nad nim z pośrodku jego wynijdzie, któremu się rozkażę przybliżyć, aby przystąpił przed mię; bo któż jest ten, coby ręczył za się, że przystąpi przed mię? mówi Pan.

²²Huan ka mite na hi ding ua, kei na Pathian uh ka hi ding.

²²I będziecie ludem moim, a Ja będę Bogiem waszym.

²³Ngai un, TOUPA huihpi, a hehna huihpi hat mah mah a pawtkheta: mi giloute lu a nuai ek ding.A lungtang tupnate a tagtuna a hih khit masiah, TOUPA hehna lauhuai mahmah a kikhel kei ding: ni nanungte ah na honthei siam ding uh.

²³Oto wicher Paóski z popędliwością wynijdzie, wicher trwający nad głową niezbożników zostanie.

²⁴A lungtang tupnate a tagtuna a hih khit masiah, TOUPA hehna lauhuai mahmah a kikhel kei ding: ni nanungte ah na honthei siam ding uh.

²⁴Nie odwróci się zapalczywość gniewu Paóskiego, póki nie uczyni tego, a póki nie wykona umysłu serca swego; w ostatnie dni zrozumiecie to.