1Na lungtang uh hihmangbatin om kei hen; Pathian na gingta ua, kei leng hon gingta un.
1Niechaj się nie trwoży serce wasze; wierzycie w Boga i w mię wierzycie.
2Ka Pa in ah tenna mun tampi a om; a om lou hileh, ka honhilhta ding ahi; nou ading mun khat bawl dinga va kuan dek kahi ngala.
2W domu Ojca mego wiele jest mieszkania; a jeźli nie, wżdybymci wam powiedział.
3Huan, nou adia mun ka vabawl chian ka hong kik nawn dinga, ka kiangah nou ka honla ding, ka omnaa nou leng na om theih samna dingun.
3Idę, abym wam zgotował miejsce; a gdy odejdę i zgotuję wam miejsce, przyjdę zasię i wezmę was do siebie, żebyście, gdziem ja jest, i wy byli.
4Ka hohna ding a lampi na thei uhi, a chi a.
4A dokąd ja idę, wiecie, i drogę wiecie.
5Thomain a kiangah, Toupa, koia hoh ding na hia ka theikei uh, a lampi bangchin ka thei ding ua? a chi a.
5Rzekł mu Tomasz: Panie! nie wiemy, dokąd idziesz, a jakoż możemy drogę wiedzieć?
6Jesun a kiangah, Keimah tuh lampi leh thutak leh hinna ka hi; keimah a pai lou kuamah Pa kiang a tung ngei kei.
6Rzekł mu Jezus: Jamci jest ta droga, i prawda, i żywot; żaden nie przychodzi do Ojca, tylko przez mię.
7Kei nontheihtak uleh ka Pa leng na theita ding uh; tu-a kipan amah na thei ua, muh leng na muta uh, a chi a.
7Gdybyście mię znali, i Ojca byście też mego znali; i już go teraz znacie i widzieliście go.
8Philipin a kiangah, Toupa, huai Pa tuh kou hon ensak tanla, huchiin koudin a hun ding, a chi a.
8Rzekł mu Filip: Panie! ukaż nam Ojca, a dosyć nam na tem.
9Jesun a kiangah, Philip, hiai tanpi na kiang uah ka om a, huchiin leng honthei lou maw? Kuapeuh kei mu tuh Pa mu ahi. Huai Pa tuh kou hon ensak in, bangchi chiha na chih ahia?
9Rzekł mu Jezus: Przez tak długi czas jestem z wami, a nie poznałeś mię? Filipie! kto mnie widzi, widzi i Ojca mego; jakoż ty mówisz: Ukaż nam Ojca?
10Kei Pa ah ka om a Pa keimah ah a om chih na ging kei ahia? Na kiang ua thu ka gen, keimah phuahtawm in ka gen kei; Pa keimah ah a om gige a, a thil a hih zo nak ahi.
10Nie wierzysz, iżem ja w Ojcu, a Ojciec we mnie? Słowa, które ja do was mówię, nie od samego siebie mówię, lecz Ojciec, który we mnie mieszka, on czyni sprawy.
11Kei Paa ka om leh Pa keimaha a om hon gingta un; ahihkeileh thil hih jiak bekin hon gingta un.
11Wierzcie mi, żem ja w Ojcu, a Ojciec we mnie; wżdy przynajmniej dla samych spraw wierzcie mi.
12Chihtaktakin, chihtaktakin kon hilh ahi, Kuapeuh hon gingtain thil ka hihte a hih sam ding; hiai sanga thil thupi leng a hih ding, Pa kianga ka pai ding jiakin.
12Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto wierzy w mię, sprawy które Ja czynię, i on czynić będzie, i większe nad te czynić będzie; bo ja odchodzę do Ojca mego.
13Huan, ka mina na nget peuhmah uh ka hih jel ding, Pa Tapaa pahtawia a om theihna dingin.
13A o cokolwiek prosić będziecie w imieniu mojem, to uczynię, aby był uwielbiony Ojciec w Synu.
14Nou ka mina bangpeuh non nget uleh, huai tuh ka hih jel ding hi.
14Jeźli o co będziecie prosić w imieniu mojem, ja uczynię.
15Nou non it uleh, ka thupiakte na jui ding uh.
15Jeźli mię miłujecie, przykazania moje zachowajcie.
16Huan, Pa ka ngen dia, aman Khamuanpa dang a honpe ding, khantawna na kiang ua om dingin; huai tuh thutak Kha ahi;
16A ja prosić będę Ojca, a innego pocieszyciela da wam, aby z wami mieszkał na wieki,
17Khovelin huai a nei theikei hi, amah amuh louh a, a theih louh behlap jiakin; nou tuh amah na thei ua, na kiang uah a om gige ngala, noumau ah a om ding ahi.
17Onego Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może; bo go nie widzi, ani go zna; lecz wy go znacie, gdyż u was mieszka i w was będzie.
18Tagah din kon paisan kei ding hi; na kiang uah ka hongpaai nawn ding.
18Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.
19Sawt lou chikin khovelin honmu nawnta kei ding; himahleh nou jaw non mu ding uh; keimah ka hin jiakin nou leng na hing sam ding uhi.
19Jeszcze maluczko, a świat mię już więcej nie ogląda; lecz wy mię oglądacie; bo ja żyję, i wy żyć będziecie.
20Huai ni chiangin kei ka Paa ka om bang, nou, keimaha na om bang un, kei noumaua ka om bang na thei ding uh.
20W on dzieó wy poznacie, żem ja jest w Ojcu moim, a wy we mnie, i ja w was.
21Kuapeuh ka thupiakte neia, jui tuh, kei honit ahi; kuapeuh kei honit tuh, ka Pain a it ding, ken leng amah ka it dinga, a kiangah kahihna ka kilak ding, a chi a.
21Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten jest, który mię miłuje; a kto mię miłuje, będzie go też miłował Ojciec mój; i ja go miłować będę, i objawię mu siebie samego.
22Huan, Juda (Iskariot lou zopenin) a kiangah, Toupa, kou kianga na kilak dia, khovel kianga, na kilak louh se ding, bang achia? a chi a.
22Powiedział mu Judasz, nie on Iszkaryjot: Panie! cóż jest, że się nam objawić masz, a nie światu?
23Jesun a dawnga, a kiangah, Min honit leh ka thute a jui dinga; ka Pan amah a it dia, a kiangah ka hongpai ding ua, a mah toh ka tengkham gige ding uh.
23Odpowiedział Jezus, i rzekł mu: Jeźli mię kto miłuje, słowo moje zachowywać będzie; i Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, a mieszkanie u niego uczynimy.
24Kuapeuh honit louin ka thu a jui kei; na thu jakte uh keia ahi keia, Pa honsawlpaa ahi jaw hi.
24Kto mię nie miłuje, słów moich nie zachowywuje; a słowo, które słyszycie, nie jest moje, ale onego, który mię posłał, Ojca.
25Na kiang ua ka om takdih sungin, hiai thute kon hilh hi.
25Tomci wam powiedział, u was mieszkając.
26Huan, Khamuanpa, Kha Siangthou, Pain ka mina honsawl dingpan bangkim nou honsinsak dinga, na kiangua ka gen tengteng nou a honthei khe sak nawn ding hi.
26Lecz pocieszyciel on, Duch Święty, którego pośle Ojciec w imieniu mojem, onci was nauczy wszystkiego, i przypomni wam wszystko, comkolwiek wam powiedział.
27Khamuanna kon nutsiat a; keimah khamuanna kon pia hi; khovelin a piak bangin kon pe keia. Na lungtang uh hihmangbatin om kei hen, lau leng lau kei hen.
27Pokój zostawuję wam, pokój on mój daję wam; nie jako daje świat, ja wam daję; niechże się nie trwoży serce wasze, ani się lęka.
28Ka pai mang ding a, na kiang uah ka hongpai nawn ding, kon chih dan bang na theita uh. Nou honit hile uchin Pa kianga ka paiding jiakin na kipak ding uh ahi; Pa lah keimah sangin a thupizo ngala.
28Słyszeliście, żem ja wam powiedział: Odchodzę, i zaś przyjdę do was. Gdybyście mię miłowali, wżdybyście się radowali, żem rzekł: Idę do Ojca; bo Ojciec mój większy jest niż ja.
29Tun ah a hongtun main ka honhilhta ahi, a hongtun chianga na gintak theihna ding un.
29I terazem wam powiedział, przedtem niż się to stanie, żebyście gdy się to stanie, uwierzyli.
30Na kiang uah thu ka gen nawn ngel kei ding, khovel lal a hongpai dek ngala; aman tuh keimah ah bangmah himhim a neikei hi;himahleh, ken Pa ka it chih leh, Pain thu honpiak bang jelin thil ka hih chih, khovelin a theihna ding uh ei ve. Ding di ua, hiaia kipan i pai ding uh.
30Już dalej z wami wiele mówić nie będę; albowiem idzie książę świata tego, a we mnie nic nie ma;
31himahleh, ken Pa ka it chih leh, Pain thu honpiak bang jelin thil ka hih chih, khovelin a theihna ding uh ei ve. Ding di ua, hiaia kipan i pai ding uh.
31Ale iżby poznał świat, że miłuję Ojca, a jako mi rozkazał Ojciec, tak czynię. Wstaócież, pójdźmy stąd.