¹Lungkiaa na paimang louhna ding un hiaite na kiang uah ka genta ahi.

¹Tomci wam powiedział, abyście się nie gorszyli.

²Kikhopnain ahte a honnong sak ding ua; ahi, kuapeuh nou honhihlum tuh Pathian tunga thil hoih hihin a kithei ding; huchi bang hun a tung ding ahi.

²Wyłączać was będą z bóżnic; owszem przyjdzie godzina, że wszelki, który was zabije, będzie mniemał, że Bogu posługę czyni.

³Huai thilte a hih ding uh, Pa leh kei hontheih louh jiakun.

³A toć wam uczynią, iż nie poznali Ojca ani mnie.

⁴Hiai thu khawng na kiang uah ka genta hi, a hun a hongtun chia, kon hilh khinta chih na theih nawnna ding un.

⁴Alemci wam to powiedział, abyście gdy przyjdzie ta godzina, wspomnieli na to, żem ja wam opowiedział; a tegom wam z początku nie powiadał, bom był z wami.

⁵Hiai thil khawng a tung akipan kon na hilh louh him na hi uh, na kiang ua ka omtak dih jiakin. Tuin jaw honsawlpa kiangah ka pai dinga noute kuamahin, Koia hoh ding? Chiin, non dong tuan kei uh.

⁵Lecz teraz idę do onego, który mię posłał, a żaden z was nie pyta mię: Dokąd idziesz?

⁶Hiai thute na kiang ua ka gen jiakin na lungtang uh lungkhamnain a dimzo hialtaa a.

⁶Ale żem wam to powiedział, smutek napełnił serce wasze.

⁷Himahleh, thutak ka honhilh ahi; ka pai nou dingin a hoih hi; ka pai keileh, Khamuanpa na kiang uah a hongtung kei ding; ka pai lebel na kiang uah ka honsawl ding hi.

⁷Lecz ja wam prawdę mówię, wamci to pożyteczno, abym ja odszedł; bo jeźli ja nie odejdę, pocieszyciel on nie przyjdzie do was, a jeźli odejdę, poślę go do was.

⁸Amah a hongtun chiangin, khelhna thu ahte, diktatna thu ahte, vaihawmna thu ahte khovel a siamlouh dan a theisak ding hi;

⁸A on przyszedłszy, będzie karał świat z grzechu i z sprawiedliwości, i z sądu;

⁹Khelhna thu ahte siam louh a tang ding uh, kei hon gintak louh jiak un; diktatna thu ahte siamlouh a tang ding uh;

⁹Z grzechu mówię, iż nie uwierzyli we mnie;

¹⁰Pa kiangah ka pai dinga, nou kei non muh nawn tak louh ding jiak un;

¹⁰Z sprawiedliwości zasię, iż do Ojca mego idę, a już mnie więcej nie ujrzycie;

¹¹vaihawm thu ahte siamlouh a tang ding uh, hiai khovel lal siamlouha a puktak jiakin.

¹¹Z sądu, iż książę tego świata już jest osądzony.

¹²Na kiang ua thu gen ding tampi ka nei laia, himahleh tuin jaw na chin tadih kei ding uh.

¹²Mamci wam jeszcze wiele mówić, ale teraz znieść nie możecie.

¹³Himahleh, amah, Thutak Kha a hongtun chiangin, thutak tengteng ah nou a honpi ding; amah phuahtawmin thu a gen dek ngal keia; a jak peuhmah a gen zo ding, thil hongtung dingte leng nou a hontheisak ding.

¹³Lecz gdy przyjdzie on Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę; bo nie sam od siebie mówić będzie, ale cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i przyszłe rzeczy wam opowie.

¹⁴Aman kei honpahtawi dinga; keia a la dinga, nou kiangah a hontheisak ding ahi ngala.

¹⁴On mię uwielbi; bo z mego weźmie, a opowie wam.

¹⁵Pan thil a neih tengteng keia ahi; huaijiakin, Keia a la dinga, na kiang uah a hontheisak ding, ka chi ahi.

¹⁵Wszystko, co ma Ojciec, moje jest; dlategom rzekł: Że z mego weźmie, a wam opowie.

¹⁶Sawtlou chikin nou kei non mu kei ding ua; sawtlou chik mahin nou kei non mu nawn ding uh, a chi a.

¹⁶Maluczko, a nie ujrzycie mię, i zasię maluczko, a ujrzycie mię; bo ja idę do Ojca.

¹⁷Huan, a nungjuite khenkhatin, I kianga a thugen bang ahi, Sawtlou chikin nou kei non mu kei ding uh, sawtlou chik mahin nou kei non mu ding uh, a chih, leh, Pa kianga ka hoh dek jiakin, a chih? a kichi ua.

¹⁷Mówili tedy niektórzy z uczniów jego między sobą: Cóż to jest, co nam mówi: Maluczko, a nie ujrzycie mię, i zasię maluczko, a ujrzycie mię, a iż ja idę do Ojca?

¹⁸Huan, amau mahin, hiai sawtlou chik, a chih bang chihna ahia? a thugen I theisiam kei uh; a chi ua.

¹⁸Przetoż mówili: Cóż to jest, co mówi: Maluczko? Nie wiemy, co mówi.

¹⁹Huan, amah dot a ut uh chih Jesun a thei a, a kiang uah, Sawtlou chikin nou kei non mu kei ding uh, sawtlou chik mahin nou kei non mu nawn ding uh, chia, hiai ka thugen na kidong umaw?

¹⁹Tedy Jezus poznał, że go pytać chcieli, i rzekł im: O tem się pytacie między sobą, żem rzekł: Maluczko, a nie ujrzycie mię, i zasię maluczko, a ujrzycie mię.

²⁰Chihtaktakin, chihtaktakin ka honhilh ahi, Nou na khitui uh a ke dinga, na kap huahhuah ding uh, khovel bel a kipak ding; nou na lungkham ding ua, himahleh na lungkham uh kipah a suak ding hi.

²⁰Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Że wy będziecie płakać i narzekać, a świat się będzie weselił; wy smutni będziecie, ale smutek wasz obróci się wam w wesele.

²¹Numeiin nau a veiin a lungkham naka, a hun a tuntak jiakin; himahleh, nau a suah takin a lunggimna a thei nawnta kei hi, khovela mihing hongpiang a kipah jiakin.

²¹Niewiasta gdy rodzi, smutek ma, bo przyszła godzina jej; lecz gdy porodzi dzieciątko, już nie pamięta uciśnienia, dla radości, iż się człowiek na świat narodził.

²²Huan, tuin nou na lungkham uh; himahleh ka honmu nawn dinga, na lungtang uh a kipak ding, na kipahna uh kuamahin honlaksak kei ding.

²²I wy teraz smutek macie; ale zasię ujrzę was, a będzie się radowało serce wasze, a radości waszej nikt nie odejmie od was.

²³Huai ni chiangin nou kei bangmah nonngen kei ding uh. Chihtaktakin, chihtaktakin, kon hilh ahi, Pa kianga bangpeuh na nget uleh, keimah minin nou a honpe ding hi.

²³A dnia onego nie będziecie mnie o nic pytać. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu mojem, da wam.

²⁴Tu tanin ka minin bangmah na ngen nai kei uh; ngen un, huchiin na mu ding uh, na kipah uh a kimna dingin.

²⁴Dotąd o niceście nie prosili w imieniu mojem; proścież, a weźmiecie, aby radość wasza była doskonała.

²⁵Huai thu khawng a hem-in na kiang uah ka genta hi; a hun a tung dek, huai hun chiangin na kiang uah a hemin thu ka gen nawn ta kei dinga, chian takin Pa tanchin ka honhilh ding.

²⁵Tomci wam przez przypowieść mówił; ale idzie godzina, gdy już dalej nie przez przypowieści mówić wam będę, ale jawnie o Ojcu moim oznajmię wam.

²⁶Huai ni chiangin keimah minin thil na ngen ding uh; Pa kiangh ken ka honnget sak ding ka chi kei hi.

²⁶W on dzieó w imieniu mojem prosić będziecie; a nie mówię wam: Iż ja będę Ojca prosił za wami;

²⁷Pain amah ngeiin nou a honit ngala, nou kei non it ua, Pa a kipan ka hi chih non gintak jiakun.

²⁷Albowiem sam Ojciec miłuje was, żeście wy mię umiłowali i uwierzyliście, żem ja od Boga przyszedł.

²⁸Kei Pa kianga kipana hongpawta, khovela hongpai ka hi a; khovel paisana, Pa kianga pai nawn ding ka hi, a chi a.

²⁸Wyszedłem od Ojca, a przyszedłem na świat; i zasię opuszczam świat, a idę do Ojca.

²⁹Huan, a nungjuiten, Ngai dih tuin jaw tel takin thu na gena, a hem himhimin nagen ta kei hi.

²⁹Rzekli mu uczniowie jego: Oto teraz jawnie mówisz, a żadnej przypowieści nie powiadasz;

³⁰Nang bangkim na theia, kuamah hondot na kiphamoh kei chih tuin ka theita uh; hiai jiakin Pathian kianga kipana hongpai na hi chih ka gingta uhi, a chi ua.

³⁰Teraz wiemy, że wszystko wiesz, a nie potrzebujesz, aby cię kto pytał; przez to wierzymy, żeś od Boga wyszedł.

³¹Huan, Jesun a dawnga, a kiang uah, Tuin na gingta u maw?

³¹Odpowiedział im Jezus: Teraz wierzycie.

³²Ngai un, a hun a tung, ahi, tun ah a tungta, huai hun chiangin noumau in chiat ah na dalh vek ding uh, keimah kiain non nuse ding uh; himahleh Pa ka kianga a om jiakin keimah kiain ka om tuan kei hi.Hiai thute na kiang uah ka genta hi, keimaha na khamuanna dingun. Khovel ah gimthuakna na neiding uh, himahleh khamuang takin om un, ken khovel ka zouta, a chi a.

³²Oto przyjdzie godzina; owszem już przyszła, że się rozproszycie każdy do swego, a mię samego zostawicie; lecz nie jestem sam, bo Ojciec jest ze mną.

³³Hiai thute na kiang uah ka genta hi, keimaha na khamuanna dingun. Khovel ah gimthuakna na neiding uh, himahleh khamuang takin om un, ken khovel ka zouta, a chi a.

³³Tomci wam powiedział, abyście we mnie pokój mieli. Na świecie ucisk mieć będziecie; ale ufajcie, jam zwyciężył świat.