¹Huai nungin, Tiberia dilah Jesu a nungjuite kiangah a kilak nawna; hichi bangin a kilaka;

¹Potem się zaś ukazał Jezus uczniom u morza Tyberyjadzkiego, a ukazał się tak.

²Simon Peter te, Thoma Didum a chih te uh, Galili gama Kana khuaa Nathanael te, Zebedai tapa nihte, a nungjui dang nihte toh a om khawm ua.

²Byli pospołu Szymon Piotr i Tomasz, którego zowią Dydymus, i Natanael, który był z Kany Galilejskiej, i synowie Zebedeuszowi, i drudzy dwaj z uczniów jego.

³Simon Peterin a kiang uah, Ngasa beng dingin ka kuan dek, a chi a. Amau a kiangah, Kou leng na kiangah ka hong sam ding uh, a chi ua. Huan, a pawt khia ua, longah a tuang ua, huai janin bangmah a man kei uhi.

³Rzekł im Szymon Piotr: Pójdę ryby łowić. Mówią mu: Pójdziemy i my z tobą. I szli, i wnet wstąpili w łódź, a onej nocy nic nie pojmali.

⁴Huan, phalvakin Jesu piautak ah a dinga; himahleh a nungjuiten Jesu ahi chih a theikei uh.

⁴A gdy już było rano, stanął Jezus na brzegu; wszakże nie wiedzieli uczniowie, żeby był Jezus.

⁵Huan, Jesun a kiang uah, Naute aw, nekding banghiam na nei uh hia? a chi a. Amau a kiangah, Nei lou, a chi ua, a dawng ua.

⁵Rzekł im tedy Jezus: Dzieci! a macież co jeść? Odpowiedzieli mu: Nie mamy.

⁶Huan, aman a kiang uah, Long sik taklamah len pai le uchin khenkhat na man ding uh, a chi a. Huan, a pai ua, ngasa tam jiakin a kai khe zouta kei ua.

⁶A on im rzekł: Zapuśćcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie. I zapuścili, a już dalej nie mogli jej ciągnąć przed mnóstwem ryb.

⁷Huchiin, nungjui Jesun a itpan, Peter kiangah, Toupa ei ve, a chi a. Huchiin, Toupa ahi chih Simon Peterin a theih takin, a puannak a tenga, (vuaktanga om ahi ngala), dilah a tawm kheta hi.

⁷I rzekł on uczeó, którego miłował Jezus Piotrowi: Pan jest. Szymon tedy Piotr, usłyszawszy iż Pan jest, przepasał się koszulą, (albowiem był nagi) i rzucił się w morze.

⁸Himahleh, nungjuiten long neu chikin, len ngasa a dim toh kai kawmin a honjuan ua, gama kipanin a gamla ngal kei ua, tong zanih hiam phet ahi a.

⁸A drudzy zasię uczniowie przybyli w łodzi; (bo niedaleko było od brzegu, ale jakoby na dwieście łokci) ciągnąc sieć z rybami.

⁹Huan, gama a suah tak-un, huai ah meihola mei tohsa a mu ua, a tunga ngasa leh tanghou em toh.

⁹A gdy wstąpili na brzeg, ujrzeli węgle nałożone, i rybę na nich leżącą i chleb.

¹⁰Huan, Jesun a kiang uah, Tuin na ngasa mat uh a khen honla tou un, a chi a.

¹⁰Rzekł im Jezus: Przynieście z tych ryb, któreście teraz pojmali.

¹¹Huchiin Simon Peter a va tuanga, len ngasa lian pipia dim tui geiah a kai khiaa, ja leh sawmnga leh thum ahi; huchi lawmlawm om mahleh len a kek tuan kei a.

¹¹Wstąpił tedy Szymon Piotr i wyciągnął sieć na ziemię, pełną wielkich ryb, których było sto pięćdziesiąt i trzy; a choć ich tak wiele było, nie zdarła się sieć.

¹²Huan, Jesun a kiang uah, Jingan na ne un, a chi a. Huan, nungjuite lakah kuamahin a kiangah, Kua na hia? chiin a dong ngam kei uh, Toupa ahi chih a thei ngal ua.

¹²Rzekł im Jezus: Pójdźcie, obiadujcie. I żaden z uczniów nie śmiał go pytać: Ty ktoś jest? wiedząc, że jest Pan.

¹³Huan, Jesu a hongpaia, tanghou a la a, a kiang uah a pia a, ngasate leng huchi bangmahin a pe sam a.

¹³Tedy przyszedł Jezus i wziął on chleb, i dał im, także i rybę.

¹⁴Huai tuh Jesu misi laka kipana a thohnawn nunga, a nungjuite kianga a kilak a thum veina ahi.

¹⁴A toć już trzeci raz ukazał się Jezus uczniom swoim po zmartwychwstaniu.

¹⁵Huan, jingan a nek khit un, Jesun, Simon Peter kiangah, Simon, Johan tapa, nang hiaite sangin kei non it jaw hia? a chi a. Aman a kiangah, He, Toupa, kon it chih na thei hi, a chi a. Aman a kiangah, He, Toupa, kon it chih na thei hi, a chi a, Aman a kiangah, Ka belamnoute vak in, a chi a.

¹⁵A gdy obiad odprawili, rzekł Jezus Szymonowi Piotrowi: Szymonie Jonaszowy, miłujesz mię więcej niżeli ci? Rzekł mu: Tak jest, Panie! ty wiesz, że cię miłuję. Rzekł mu: Paśże baranki moje.

¹⁶Huan, a nihveina din, a kiangah, Simon, Johan tapa, nang kei non it hia? a chi nawna. Aman a kiangah, He, Toupa, kon it chih na thei hi, a chi nawna. Aman a kiang ah, Ka belamte chingin, a chi a.

¹⁶Rzekł mu zasię po wtóre: Szymonie Jonaszowy! miłujesz mię? Rzekł mu: Tak jest, Panie! ty wiesz, że cię miłuję. Rzekł mu: Paśże owce moje.

¹⁷Huan, a thumveina din a kiangah, Simon, Johan tapa, nang kei non it hia? a chi a. Huan, thumveina a, Nang kei non it hia? a kianga a chih jiakin Peter a lungkhama, a kiangah, Toupa, bangkim na theia, kon it ahi, chih na thei hi, a chi a, Jesun a kiangah, Ka belamte vak in.

¹⁷Rzekł mu po trzecie: Szymonie Jonaszowy! miłujesz mię? I zasmucił się Piotr, że mu po trzecie rzekł: Miłujesz mię? I odpowiedział mu: Panie! ty wszystko wiesz, ty znasz, że cię miłuję. Rzekł mu Jezus: Paśże owce moje.

¹⁸Chihtaktakin, chihtaktakin kon hilh ahi, na naupan laiin na taiah na kigaka, na utna peuhah na hoh a; himahleh, na upat hun chiangin na khut na jak dinga, mi dangin a hon gak sak ding uh, na ut louhna lam ah a honkai ding uh, a chi a.

¹⁸Zaprawdę, zaprawdę powiadam tobie: Gdyś był młodszym, opasywałeś się i chodziłeś, kędyś chciał; lecz gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce twoje, a inny cię opasze i poprowadzi, gdzie byś nie chciał.

¹⁹Huai thu tuh bangchidana siin ahia Pathian a pahtawi ding chih theihsakna dinga a gen ahi. Huan, huai a gen khitin, a kiangah, Honjui in, a chi a.

¹⁹A to powiedział, dając znać, jaką śmiercią miał uwielbić Boga. A to powiedziawszy, rzekł mu: Pójdź za mną.

²⁰Huan, Peter a kiheia, Jesun nungjui a itpa, nitakan nek laia a awm ngaia hongawn phei a, a mansakpa ding kua pen ahia? chipan, a honjui a mu a.

²⁰A Piotr obróciwszy się, ujrzał onego ucznia, którego miłował Jezus, pozad idącego, który się też był położył przy wieczerzy na piersiach jego, i rzekł był: Panie! któryż jest ten, co cię wyda?

²¹Huan, Peterin amah a muh takin, Jesu kiangah, Toupa, hiai min bang a hih dia? a chi a.

²¹Tego ujrzawszy Piotr, rzekł Jezusowi: Panie! a ten co?

²²Jesun a kiangah, Ka hongnawn tana om nilouh din houh deih leng, huai nang bang lunghimoh zenzen? Nang honjui mai in, a chi a.

²²Rzekł mu Jezus: Jeźlibym chciał, żeby on został, aż przyjdę, co tobie do tego? Ty pójdź za mną.

²³Huchiin, huai nungjuipa tuh si lou dingin a thu unaute lakah a thangta a; himahleh, Jesun a si kei ding chih a kiangah a gen ngal keia, Ka hong nawn tana om nilouh din houh deih leng huai nang bang lunghimoh zenzen? a chi lel ahi ngala.

²³I wyszła ta powieść między braci, żeby on uczeó umrzeć nie miał. Lecz mu nie rzekł Jezus, iż nie miał umrzeć; ale: Jeźli chcę, aby został aż przyjdę, cóż tobie do tego?

²⁴Huai nungjui tuh hiai thu theisakpa leh gelhpa ahi; huan a thu theihsak a dik chih I thei uhi.Huan, hiaite lou Jesu thilhih a dang tampi a om lai; huaite gelh siang vek ding hi leh, laibu gelh ding tengteng khovel ah leng tain ka gingta kei hi.

²⁴Tenci jest on uczeó, który świadczy o tem, i to napisał; a wiemy, że prawdziwe jest świadectwo jego.

²⁵Huan, hiaite lou Jesu thilhih a dang tampi a om lai; huaite gelh siang vek ding hi leh, laibu gelh ding tengteng khovel ah leng tain ka gingta kei hi.

²⁵Jest też jeszcze i innych wiele rzeczy, które czynił Jezus; które gdyby miały być wszystkie z osobna spisane, tuszę, iż i sam świat nie mógłby ogarnąć ksiąg, które by napisane były. Amen.