¹Huan, Jesun a pai kawmin a pian tunga kipan mittaw khat a mu a.

¹A mimo idąc, ujrzał człowieka ślepego od narodzenia.

²Huan, a nungjuiten a kiangah, Rabbi, mitto saa a pian kuan ahia thil hihkhial, hia mi hia, a nu leh a pan? a chi ua, a dong ua.

²I pytali go uczniowie jego, mówiąc: Mistrzu! któż zgrzeszył, ten czyli rodzice jego, iż się ślepym narodził?

³Jesun, Hiai min a hih khial kei, a nu leh a pan leng a hihkhail kei uh; Pathian nasepte a tung a latna ding ahi jaw.

³Odpowiedział Jezus: Ani ten zgrzeszył, ani rodzice jego; ale żeby się okazały sprawy Boże na nim.

⁴Sun a hihlaiin honsawlpa na I sep ding uhi; jan hi dekdekta ahi, huai hun chiangin kuamahin na a sem theikei ding uh.

⁴Jać muszę sprawować sprawy onego, który mię posłał, pokąd dzieó jest; przychodzi noc, gdy żaden nie będzie mógł nic sprawować.

⁵Khovela ka om sungin khovel vak ka hi, a chi a, a dawnga.

⁵Pókim jest na świecie, jestem światłością świata.

⁶Huchibanga a gen khitin, leiah chil a sia a, chilin tungman a bawla, huan tungman tuh a mit ah a nuha, huan, a kiangah, Siloam dil ah vasil in, a chi a. (Siloam tuh, Sawl, chihna a hi)

⁶To rzekłszy plunął na ziemię, a uczynił błoto z śliny i pomazał onem błotem oczy ślepego,

⁷Huan, avapaia, a sila, mitvakin a hongkik nawnta hi.

⁷I rzekł mu: Idź, umyj się w sadzawce Syloe, co się wykłada posłany. Poszedł tedy i umył się, i przyszedł widząc.

⁸Huchiin, a vengte leh tumaa khutdoha mumuten, Hiai mi tu kawma khutdoh dohpa ahi ka hia? a chi ua.

⁸A tak sąsiedzi i którzy go przedtem widywali ślepego, mówili: Izali nie ten jest, który siadał i żebrał?

⁹Midangin, Amah ahi vo oi, a chi ua. Midangin, A hi kei, a kibatpih ahi jaw, a chi ua. Aman, Huai amah ka hi, a chi a.

⁹Drudzy mówili: Iż ten jest; a drudzy, iż jest jemu podobny. Lecz on mówił, żem ja jest.

¹⁰Huan, amau a kiangah, Na mit bangchin ahia a hong vak? a chi ua.

¹⁰Tedy mu rzekli: Jakoż są otworzone oczy twoje?

¹¹Aman, Jesu a chih un tungman a bawla, ka mitah a nuih a, Siloam dil ah vahoh in silin, a honchi a, huchiin, ka vahoha, ka sil a, mitvakna ka muta ahi, a chi.

¹¹A on odpowiedział i rzekł: Człowiek, którego zowią Jezusem, uczynił błoto i pomazał oczy moje, a rzekł mi: Idź do sadzawki Syloe, a umyj się; a tak odszedłszy i umywszy się, przejrzałem.

¹²Huan, amau a kiangah, Amah kaw om ahia? a chi ua. Aman, Ka theikei, a chi a.

¹²Tedy mu rzekli: Gdzież on jest? Rzekł: Nie wiem.

¹³Huai maa mittopa tuh Pharisaite kiangah a honpi ua.

¹³Tedy przywiedli onego, który przedtem był ślepy, do Faryzeuszów.

¹⁴Jesun tungman a bawla, a mit a hihvak ni Khawlni ahi a.

¹⁴A był sabat, gdy Jezus uczynił błoto i otworzył oczy jego.

¹⁵Huchiin, Pharisaiten a mit a hongvak takdan a dong nawn ua. Aman a kiang uah, Ka mit ah tungman a koiha, ka sil, ka mu theita maimah hi, a chi a.

¹⁵Tedy go znowu pytali i Faryzeuszowie, jako przejrzał? A on im rzekł: Włożył mi błota na oczy, i umyłem się i widzę.

¹⁶Huan, Pharisai khenkhatin, Huai mi tuh Khawlni a tan louh jiakin, Pathiana kipan ahi kei, a chi ua. Khenkhatin bel, Mi khialin bangchin hichi bang thillamdang a hih thei dia? a chi ua. Huan, a kikhen ua, a kilangta uh.

¹⁶Tedy niektóry z Faryzeuszów rzekł: Człowiek ten nie jest z Boga; bo nie strzeże sabatu. Drudzy zasię mówili: Jakoż może człowiek grzeszny takowe cuda czynić? I było rozerwanie między nimi.

¹⁷Huan, mittopa kiangah, Na mit a hihvak, nang bangchi bangin amah na ngaihtuah? a chi nawn ua. Huan, aman, Jawlnei ahi, a chi a.

¹⁷Rzekli tedy ślepemu po wtóre: Ty co mówisz o nim, ponieważ otworzył oczy twoje? A on rzekł: Prorok jest.

¹⁸Himahleh, Judaten a mit hongvak ta nu leh pa a sap masiah uh, mittaw a nahi hima, a mit a hongvakta chih, a tungtang thu a taksang kei uh.

¹⁸A nie wierzyli Żydowie o nim, żeby był ślepym, a że przejrzał, aż zawołali rodziców onego, który przejrzał.

¹⁹Huan, a nu leh a pa kiangah, Hiai mi, na tapa uh mitto saa piang ahi na chih uh ahi hia? Bangchin ahia tua a muh theih tak? Chiin a dong ua.

¹⁹I pytali ich, mówiąc: Tenże jest syn wasz, o którym wy powiadacie, iż się ślepo narodził? jakoż wżdy teraz widzi?

²⁰Huan, a nu leh a pan. Hiai tuh ka tapa uh ahi chih ka thei uh, mitto sain a piang chih leng ka thei uh;

²⁰Odpowiedzieli im rodzice jego i rzekli: Wiemy, żeć to jest syn nasz, i że się ślepo narodził;

²¹himahleh, bangchin ahia tua honmuh theih tak chih ka theikei uh, a mit hihvakpa leng ka thei sam kei uh; amah dong un; piching a hina; amah thu aman gen leh ake, a chi ua, a dawng uh.

²¹Lecz jako teraz widzi, nie wiemy, albo kto otworzył oczy jego, my nie wiemy; mać lata, pytajcież go, on sam o sobie powie.

²²Judate a kihtak jiak un a nu leh a pan tuh huai thute a gen uhi; Judaten, huai ma himin leng, Amah jaw Kris ahi, chia gum a om leh, kikhopna in a nong ding chih a lemsa chit ngal ua.

²²Tak mówili rodzice jego, że się bali Żydów; albowiem już byli Żydowie postanowili, aby ktokolwiek by go Chrystusem wyznał, był z bóżnicy wyłączony.

²³Huai jiakin ahi, a nu leh a pan, Piching ahi, amah dong un, a chih uh.

²³Przetoż rzekli rodzice jego: Mać lata, pytajcież go.

²⁴Huchiin, mittopa a sam nawn ua, a kiangah, Pathian phatin hiai mi jaw mi khial ahi chih ka thei uh, a chi ua.

²⁴Tedy zawołali powtóre człowieka onego, który był ślepy, i rzekli mu: Daj chwałę Bogu; myć wiemy, iż ten człowiek jest grzeszny.

²⁵Huan, aman, Mi khial ahi hia hi lou ka theikei, thu khat ka thei, tumain ka mit a taw a, tuin ka mu theita hi, a chi a, a dawng a.

²⁵A on odpowiedział i rzekł: Jeźli grzeszny jest, nie wiem; to tylko wiem, iż będąc ślepym, teraz widzę.

²⁶Huan, amau a kiang ah, Na tungah bangchin ahia a hih? Na mit bangchin ahia a hihvak? a chi ua.

²⁶I rzekli mu znowu: Cóż ci uczynił? Jakoż otworzył oczy twoje?

²⁷Huan, aman a kiang uah, Denin kon hilhta a ka, na thei nuam ngal kei ua; bang achia thei nuam nawn na hi ua? Nou leng a nungjuite hihsam na ut ua hia? Chiin, a dawng a.

²⁷Odpowiedział im: Jużemci wam powiedział, a nie słyszeliście; przeczże jeszcze słyszeć chcecie? Izali i wy chcecie być uczniami jego?

²⁸Huan, amau atai ua, Nang amah nungjui na hi, kou jaw Mosi nungjuite ka hi uh.

²⁸Tedy mu złorzeczyli i rzekli: Ty bądź uczniem jego; aleśmy my uczniami Mojżeszowymi.

²⁹Pathianin Mosi a houpih chih ka thei uh, hiai mi phiangsan koia hongkipan ahia ka theihsak kei uh, a chi ua.

²⁹My wiemy, że Bóg do Mojżesza mówił; lecz ten, skąd by był, nie wiemy.

³⁰Huan, huai min a kiang uah, Huaipen tak ahi, a lamdanna, koia hongkipan ahia na theih louh uh, kamit lah a hihvak ngei ngala.

³⁰Odpowiedział on człowiek i rzekł im: Toć zaprawdę rzecz dziwna, że wy nie wiecie, skąd jest, a otworzył oczy moje.

³¹Pathianin mi khial thu a ngaikhe kei nak chih I thei uh; himahleh, kuapeuhin Pathian a limsaka, a deihlam a hih leh, Pathianin amah a ngaikhe nak hi.

³¹A wiemy, iż Bóg grzeszników nie wysłuchiwa; ale jeźliby kto chwalcą Bożym był i wolę jego czynił, tego wysłuchiwa.

³²Khovel om tunga kipan kuaman mitto saa piang mit a hihvak nawn chih a kithei ngei kei.

³²Od wieku nie słyszano, aby kto otworzył oczy ślepo narodzonego.

³³Hiai mi Pathian kianga pawt a hih keileh, bangmah a hih theikei ding, a chi a, a dawnga.

³³Być ten nie był od Boga, nie mógłciby nic uczynić.

³⁴Huan, amau a kiangah, Nang khial lumleta piang naka, nang non hilh vial maw? a chi ua, a dawng ua. Huchiin, amah tuh a delhkhe ta uh.

³⁴Odpowiedzieli i rzekli mu: Tyś się wszystek w grzechach narodził, a ty nas uczysz? I wygnali go precz.

³⁵Huan, a delh khia uh chih Jesun a naja a; huan, a zong khia a, Pathian Tapa na gingta hia? a chi a.

³⁵A usłyszawszy Jezus, iż go precz wygnali i znalazłszy go, rzekł mu: Wierzyszże ty w Syna Bożego?

³⁶Huan, aman, Pu, amah kua ahia, ka gintak theihna din? a chi a, a dawnga.

³⁶A on odpowiedział i rzekł: A któż jest, Panie! abym weó wierzył?

³⁷Jesun a kiangah, Amah na mu khinta a, nang honhoupihpa ahi, a chi a.

³⁷I rzekł mu Jezus: I widziałeś go, i który mówi z tobą, onci jest.

³⁸Huan, aman, Toupa, ka gingta hi, a chi a, amah a bia a.

³⁸A on rzekł: Wierzę Panie! i pokłonił mu się.

³⁹Huan, Jesun, Thukhen dingin hiai khovel ah hong ka hi, mittawte a mit uh a hong vakna ding leh, mitvakte a mit uh a hongtawtna dingin, a chi a.

³⁹I rzekł mu Jezus: Na sądemci ja przyszedł na ten świat, aby ci, którzy nie widzą, widzieli, a ci, którzy widzą, aby ślepymi byli.

⁴⁰Huan, a kianga Pharisai omten, huai thu a jak un, a kiangah, Kou leng mittaw ka hi sam u maw? a chi ua.Huan, Jesun a kiang uah, Mittaw anahi tale uchiin khelhna na neikei ding uh, himahleh, Ka mu thei uh, tuin na chih jiakun na khelhna uh a om gige hi.

⁴⁰I usłyszeli to niektórzy z Faryzeuszów, którzy byli z nim, i rzekli mu: Izali i my ślepymi jesteśmy?

⁴¹Huan, Jesun a kiang uah, Mittaw anahi tale uchiin khelhna na neikei ding uh, himahleh, Ka mu thei uh, tuin na chih jiakun na khelhna uh a om gige hi.

⁴¹Rzekł im Jezus: Byście byli ślepymi, nie mielibyście grzechu; lecz teraz mówicie, iż widzimy, przetoż grzech wasz zostaje.