¹Huan, jona, nga gilsung akipanin, TOUPA a Pathian kiangah a thum a.

¹Tedy się stało słowo Paóskie do Jonasza powtóre, mówiąc:

²hichiin a chi a: Ka hatsakna jiakin TOUPA ka sama, aman a hondawnga; Sheol gilsung akipanin ka kikou a, nang ka aw na jaa.

²Wstaó, idź do Niniwy, tego miasta wielkiego, a każ przeciwko niemu to, coć rozkazuję.

³Thukpi ah, tuipi sunggilah nang nonpai luta, tui tampi ka kimvelah a om a; na tuikihot leh na tui kisep tengteng in a hontum jel hi.

³Wstał tedy Jonasz, i poszedł do Niniwy według słowa Paóskiego. (A Niniwe było miasto bardzo wielkie na trzy dni drogi.)

⁴Huan, na mitmuh akipan paih khiak ka hi a; himahleh na biakin siangthou lam ka nga nawn ding, ka chi a.

⁴Tedy Jonasz począł chodzić po mieście, ile mógł za jeden dzieó ujść, i wołał mówiąc: Po czterdziestu dniach Niniwe będzie wywrócone.

⁵Tuiten ka hinna tanin a honumkim ua; tui thuk lah ka kim ka velah a om hi; louten ka lu a tuam suak hi.

⁵I uwierzyli Niniwczycy Bogu; a zapowiedziawszy post oblekli się w wory, od największego z nich aż do najmniejszego z nich.

⁶Tangte tawah ka paisuka; leiin khantawn a dingin a kalhna tein a honkhak khuma; a hihhangin nang, AW TOUPA ka Pathian, kohawm akipan ka hinna na la khia ahi.

⁶Bo gdy ta rzecz przyszła do króla Niniwskiego, powstawszy z stolicy swojej złożył z siebie odzienie swoje, a oblekłszy się w wór, siedział w popiele.

⁷Ka hinna ka sunah a bah laiin, TOUPA ka thei gige dinga: Ka thumna na biakin siangthouah na kiang a hongtung ahi.

⁷I rozkazał wywołać i opowiadać w Niniwie z dekretu królewskiego, i książąt swoich, tak mówiąc: Ludzie i bydło, woły i owce niech nic nie ukuszają, i niech się nie pasą, i wody nie piją;

⁸Thil thuginalou juau lel limsakmiten amau chitna a lehngatsan uh ahi.

⁸Ale się niech okryją worami ludzie i bydło, a niech do Boga gorliwie wołają, a niech się odwróci każdy od złej drogi swojej i od łupiestwa, które jest w ręku jego.

⁹Ken jaw kipahthu genna aw toh na kiangah kithoihna ka lan ding; Hotdamna TOUPA a ahi, chiin.Huan, TOUPAN nga a houpiha, Jona gamah a lokheta hi.

⁹Kto wie, jeźli się nie obróci Bóg, a nie użali się tego, nie odwrócili się, mówię, od popędliwości gniewu swego, abyśmy nie zginęli.

¹⁰Huan, TOUPAN nga a houpiha, Jona gamah a lokheta hi.

¹⁰I widział Bóg sprawy ich, iż się odwrócili od złej drogi swej i użalił się Bóg nad tem złem, które rzekł, że im miał uczynić, a nie uczynił.