1Huai thilte i lak ua takpetpeta gina om, mi tampiin a thu gelh ana tup uh,
1Ponieważ wiele się ich podjęło sporządzić historyję o tych sprawach, o których my pewną wiadomość mamy;
2A tunga pata a mute leh thu nasemten honhilh bang un,
2Tak jako nam podali ci, którzy od początku sami widzieli, i sługami tego słowa byli;
3Theophil aw, a bul apat bangkim chiantakin ka suia, kizom jelin nanga dingin kigelh leh a hoih ding, ka chi ahi;
3Zdało się też i mnie, którym tego wszystkiego z początku pilnie doszedł, tobie to porządnie wypisać, zacny Teofilu!
4tumaa thu nang honhilh uh a dik ngelngel hi chih na theihna dingin.
4Abyś poznał pewność tych rzeczy, których cię nauczono.
5Judia gam kumpipa Herod a dam laiin, Abija pawla mi a min Zakaria khat a om a; huaiin Aron tanute laka khat jiin a neia, a min tuh Elizabet ahi.
5Był za dni Heroda, króla Judzkiego, kapłan niektóry, imieniem Zacharyjasz, z przemiany Abijaszowej, a żona jego była z córek Aaronowych, której imię było Elżbieta.
6A nih un Pathian mitmuhin diktatin a om ua, gensiat beiin Toupa thupiak leh a dan tengteng juiin a omjel ua.
6A byli oboje sprawiedliwymi przed obliczem Bożem, chodząc we wszystkich przykazaniach i usprawiedliwieniach Paóskich bez nagany.
7Himahleh Elizabet a chin jiakin ta a neikei ua, a nih un upa pitak ahi tuak ngal ua.
7I nie mieli potomstwa, przeto iż Elżbieta była niepłodna, a byli oboje podeszłymi w latach swoich.
8Huan, hichibang ahi a, a pawlte hihdan bang jela Pathian maa siampua a gamtat laiin,
8Stało się tedy, gdy odprawiał urząd kapłaóski w porządku przemiany swojej przed Bogiem.
9siampu dan bangin Toupa biakina lut leh gimlim hal tuh a tan ahi a.
9Że według zwyczaju urzędu kapłaóskiego przypadł naó los, aby kadził, wszedłszy do kościoła Paóskiego.
10Huan, gimlim hal hun laiin mipite a vek un inpua ah a na thum ua.
10A wszystko mnóstwo ludu było na dworze, modląc się w godzinę kadzenia.
11Huan, Toupa angel khat gimlim halna maitam taklama dingin a kiangah a kilak a.
11Tedy mu się pokazał Anioł Paóski, stojący po prawej stronie ołtarza, na którym kadzono.
12Huan, Zakariain a muh takin a lungjinga, lau leng a lau a.
12I zatrwożył się Zacharyjasz ujrzawszy go, a bojaźó przypadła naó.
13Himahleh angelin a kiangah, Zakaria, lau ken, na nget jaka a om jiakin, na ji Elizabet in tapa a honneihsak dia, a min Johan na sak ding ahi.
13I rzekł do niego Anioł: Nie bój się, Zacharyjaszu! boć jest wysłuchana modlitwa twoja, a Elżbieta, żona twoja, urodzi ci syna, i nazwiesz imię jego Jan,
14Huan, nang na nuamin na kipak dinga; amah a suahin mi tampi a kipak ding uh.
14Z którego będziesz miał radość i wesele, i wiele ich radować się będą z narodzenia jego.
15Toupa ngaihin mi lian ahi dia, uain leh ju himhim a dawn kei ding; a nu sung apat himin Kha Siangthouin a hongdim ding.
15Albowiem będzie wielkim przed obliczem Paóskiem; wina i napoju mocnego nie będzie pił, a Duchem Świętym będzie napełniony zaraz z żywota matki swojej.
16Israel suante tampi Toupa a Pathian lam uh a ngasak nawn ding a.
16A wielu z synów Izraelskich obróci ku Panu, Bogu ich.
17Huan, pate lungtang tate lam ngasak ding, mi chihmohte mi diktat pilna lam ngasak ding, Toupa dinga mi pite mansaa om sak dinga na bawl khol dingin Elija lungsim leh thilhihtheihna puin Toupa ma ah a pai ding. a chi hi.
17Bo on pójdzie wprzód przed obliczem jego w duchu i w mocy Elijaszowej, aby obrócił serca ojców ku dzieciom, a odporne ku roztropności sprawiedliwych, aby sporządził Panu lud gotowy.
18Huan, Zakariain angel kiangah, Huai bangchin ka thei dia? kei putek hi inga, ka ji leng pitek ahi ngala, a chi a.
18I rzekł Zacharyjasz do Anioła: Po czemże to poznam? bom ja jest stary, a żona moja podeszła w dniach swych.
19Huan, angelin a dawnga, a kiangah, Gabriel, Pathian maa ding jel ka hia; nang houpih ding leh, huai thu hoih honhilh dinga sawl ka hi.
19A odpowiadając Anioł, rzekł mu: Jam jest Gabryjel, który stoję przed obliczem Bożem, a posłanym jest, abym mówił do ciebie, a iżbym ci to wesołe poselstwo odniósł.
20Ngaiin, ka thugente a huntaka hongtung ding, na gintak louh jiakin huai thilte a hongtun masiah na dai dide dia, pau leng na pau theikei ding, a chi a.
20A oto oniemiejesz, i nie będziesz mógł mówić aż do onego dnia, którego się to stanie, dlatego, żeś nie uwierzył słowom moim, które się wypełnią czasu swego.
21Huan, vantang in Zakaria a nangak ua, Pathian biakin sunga a om sawt jiakin lamdang a sa mahmah ua.
21A lud oczekiwał Zacharyjasza; i dziwowali się, że tak długo bawił w kościele.
22Huan, a hongpawtin a kiang uah thu a gen theita kei a; huchiin, biakin ah kha kilak a mu ahi chih a theita ua; huan, a kiang uah chiamtehna te a bawl a, pau theilouin a om lailai hi.
22A wyszedłszy nie mógł do nich mówić; i poznali, że widzenie widział w kościele; bo im przez znaki ukazywał, i został niemym.
23Huan, hichi ahi a, a nasepna ni a kim takin a in ah a paita a.
23I stało się, gdy się wypełniły dni posługiwania jego, odszedł do domu swego.
24Huan, tua nite nungin, a ji Elizabet tuh a honggaita a, kha nga a buta a,
24A po onych dniach poczęła Elżbieta, żona jego, i kryła się przez pięć miesięcy, mówiąc:
25Mi laka ka min se khuhna dingin, Toupan a honmuhin, hichibangin ka tungah a hihta, chiin.
25Iż mi tak Pan uczynił we dni, w które na mię wejrzał, aby odjął haóbę moję między ludźmi.
26Huan, a kha gukna ah Pathianin angel Gabriel, Galili gama khua khat Nazaret a chih uah,
26A w miesiącu szóstym posłany jest Anioł Gabryjel od Boga do miasta Galilejskiego, które zwano Nazaret,
27nungak siangthou khat kiangah a sawla, huai nungak tuh David suan mikhat a min Joseph toh ki kham ahi ua; nungak min tuh Mari ahi.
27Do Panny poślubionej mężowi, któremu imię było Józef, z domu Dawidowego, a imię Panny Maryja.
28Huan, angel tuh a kiangah a luta, Chibai, nang nakpitaka deihtuam: Toupa na kiangah a om, a chi a.
28A wszedłszy Anioł do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską udarowana, Pan jest z tobą; błogosławionaś ty między niewiastami.
29Huan, huai thu jiakin a lunghimoh mahmaha, Bangchidana chibai honbuk a diam aw? chiin, a kingaihtuaha.
29Ale ona ujrzawszy go, zatrwożyła się na słowa jego, i myślała, jakie by to było pozdrowienie.
30Huan, angelin a kiangah, Mari, lau ken; Pathian lakah deihsakna na tang hi.
30I rzekł jej Anioł: Nie bój się, Maryjo! albowiem znalazłaś łaskę u Boga.
31Ngai in, na gai dia, tapa na nei dia, a min din Jesu na sa ding ahi.
31A oto poczniesz w żywocie i porodzisz syna, i nazwiesz imię jego Jezus.
32Amah mi lian a honghi dinga, Tungnungpen Tapa a chi ding uh; Toupa Pathianin a kiangah a pu David tutphah a pe dia.
32Ten będzie wielki, a Synem Najwyższego będzie nazwany, i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego;
33Jakob suante tungah khantawnin a lal dia, a gam in bei ni a neikei ding hi, a chi a.
33I będzie królował nad domem Jakóbowym na wieki, a królestwu jego nie będzie koóca.
34Huan, Mariin angel kiangah, Hiai bangchin ahi dia? pasal lah neilou inga, a chi a.
34Zatem Maryja rzekła do Anioła: Jakoż to będzie, gdyż ja męża nie znam?
35Huan, angelin a dawnga, a kiang ah, Kha Siangthou na tungah a hongtung dinga, Tungnungpen thilhihtheihnain a honliah khum ding, huai jiakin misiangthou hongpiang ding leng, siangthou Pathian Tapa, chihin a om ding, a chi a.
35A odpowiadając Anioł, rzekł jej: Duch Święty zstąpi na cię, a moc Najwyższego zacieni cię; przetoż i to, co się z ciebie święte narodzi, nazwane będzie Synem Bożym.
36Huan, ngaiin, na sanggamnu Elizabetin leng a tek nungin tapa a paita; a ching a chihchih uh, tu kha a kha gukna a hita.
36A oto Elżbieta, pokrewna twoja, i ona poczęła syna w starości swojej, a ten miesiąc jest szósty onej, którą nazywano niepłodną.
37Pathian thu pawt himhim thil hih theilouin a om kei ding, a chi a.
37Bo nie będzie niemożne u Boga żadne słowo.
38Huan, Mariin, Ngai in, Toupa sikhanu ka hi, na thu bang jelin ka tungah tung hen, a chi a. Huan, angelin a paisanta.
38I rzekła Maryja: Oto służebnica Paóska; niechże mi się stanie według słowa twego. I odszedł od niej Anioł.
39Huai laiin Mari a thou a, singtangah, Judia gama khua khat ah a hoh paha;
39Tedy wstawszy Maryja w onych dniach, poszła w górną krainę z kwapieniem do miasta Judzkiego.
40Huan, Zakaria in ah a luta, Elizabet chibai a buk a.
40A wszedłszy w dom Zacharyjaszowy, pozdrowiła Elżbietę.
41Huan, hichi ahia, Elizabetin Mari chibai buk a jak takin, a sung a naungek a tanga; huan, Elizabet tuh Kha Siangthouin a hongdimta; huan, aw ngaihtakin a kikou a,
41I stało się, skoro usłyszała Elżbieta pozdrowienie Maryi, skoczyło niemowlątko w żywocie jej, i napełniona jest Elżbieta Duchem Świętym.
42Nang numei sapsap din na hampha hi, na gil gah leng a hampha hi.
42I zawołała głosem wielkim, i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego!
43Ka Toupa nu ka kianga na hong bangchidan ahia oi?
43A skądże mi to, iż przyszła matka Pana mego do mnie?
44Ngai in, non chibai buk husa ka bila a lut takin, a kipah jiakin naungek ka sungah a tang ahi.
44Albowiem jako doszedł głos pozdrowienia twego do uszów moich, podskoczyło od radości niemowlątko w żywocie moim.
45A gingnu a hampha hi, a kianga Toupan thu a gen tuh tung ding a hih jiakin, a chi a.
45A błogosławiona, która uwierzyła: Gdyż się wykonają te rzeczy, które jej są opowiedziane od Pana.
46Huan, Mariin, Ka nuntaknain Toupa a pahtawi e,
46Tedy rzekła Maryja: Wielbi dusza moja Pana;
47Ka kha leng ka Hondampa Pathian tungah a kipak mahmaha.
47I rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim,
48A sikhanu nam tom dan a mu a, a hehpiha; ngai in, tu nung siah khangthak tengtengin hampha honchi ding uh.
48Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
49Amah Mi hatin ka tungah thil thupi tak honhih saka, a min leng a siangthou hi.
49Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;
50A laudansiamte tuh khangthak tanin a hehpih jeljel.
50I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.
51A banin a tha hatdan a ensaka, mi kisatheite tuh a lungtang gelna a hihdalhta.
51Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.
52A laltutphah ua lal tute a kai khia a, nam tomte tuh a pahtawita a.
52Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.
53Gilkial te thil hoihin a hihvah a, mihaute khut vuakin a pai mang sakta hi.
53Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.
54A sikha Israel taksap awng tuh a huta, a zahngaihna theihgigena dingin.
54Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.
55I pipute kianga a gen bangin khantawin Abraham leh a suante lamah.
55Jako mówił do ojców naszych, do Abrahama i nasienia jego na wieki.
56Huan, Mari kha thum khawng a kiang ah a oma, huan, a in lamah a pai nawnta.
56I została z nią Maryja jakoby trzy miesiące; potem się wróciła do domu swego.
57Huan, Elizabet nau suah a honghunta a; huchiin tapa a honneita a.
57A Elżbiecie wypełnił się czas, aby porodziła, i porodziła syna.
58Huan, a vengte leh a sanggamten Toupan a hehpih mahmah chih a na ja ua, a kipahpih uh.
58A usłyszawszy sąsiedzi i pokrewni jej, iż Pan z nią uczynił wielkie miłosierdzie swoje, radowali się pospołu z nią.
59Huan, hichi ahia, a ni giat nin naungek zeksum dingin a hong ua; a min din a pa min mah Zakaria sak a tum ua.
59I stało się, że ósmego dnia przyszli, aby obrzezali dzieciątko; i nazwali je imieniem ojca jego, Zacharyjaszem.
60Huan, a nun, Hi lou e, amah jaw Johan sak jawk ding ahi, a chi a, a dawng a.
60Ale odpowiadając matka jego rzekła: Nie tak; lecz nazwany będzie Janem.
61Huan, a nu kiangah, Na sanggamte lakah hiai min pu kuamah a om sam ua, a chi ua.
61I rzekli do niej: Żadnego nie masz w rodzinie twojej, co by go zwano tem imieniem.
62Huan, a pa kiangah chiamtehnate bawlin, A min din bang sa lehang na deih a? a chi ua.
62I skinęli na ojca jego, jako by go chciał nazwać.
63Huan, lai gelhnapek a ngena, A min Johan ahi, chiin a gelh a.
63A on kazawszy sobie podać tabliczkę, napisał mówiąc: Jan jest imię jego. I dziwowali się wszyscy.
64Huan, a vek un lamdang a sa mahmah uh. Huan, thakhatin a kam hongkihongin a lei a hongkiphel a, Pathian phatin a hongpau kheta a.
64A zarazem otworzyły się usta jego, i język jego, i mówił, wielbiąc Boga.
65Huan, a kim ua omte tengtengin a lau ta ua; Huchiin, huai thute tuh Judia gam singtang tengtengah a thang ta a.
65I przyszedł strach na wszystkie sąsiady ich, i po wszystkiej górnej krainie Judzkiej rozgłoszone są wszystkie te słowa.
66Huan, a za peuhmahin, a lungtang un a vei chiat ua, Huai naungek bangchi phet a honghi de aw? chiin. Huan, Toupa khutin amah a panpih ngala.
66Tedy wszyscy, którzy o tem słyszeli, składali to do serca swego, mówiąc: Cóż to wżdy za dziecię będzie? I była z nim ręka Paóska.
67Huan, a pa Zakaria tuh, Kha Siangthouin a hongdima, a genkhol a,
67A Zacharyjasz, ojciec jego, napełniony będąc Duchem Świętym, prorokował mówiąc:
68Toupa, Israel Pathian, phatin om hen, a mite a honveha, tatna a siamsak a.
68Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraelski, iż nawiedził i sprawił odkupienie ludowi swojemu;
69A sikha David inkuanpihte lakah hotdamna ki a honbawlsaktak jiakin;
69I wystawił nam róg zbawienia w domu Dawida, sługi swego,
70Tang laia kipan a jawlnei siangthoute kama, a gen bangin.
70Tak jako mówił przez usta świętych proroków swoich, którzy byli od wieku:
71I doute lakah leh honhote tengteng laka hotdam-a i om ding thu,
71Iż im miał dać wybawienie od nieprzyjaciół naszych i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzili;
72I pipute kianga achiam zahngaihna tangtungsak dingin leh a thukhun siangthou theigige dingin.
72Aby uczynił miłosierdzie z ojcami naszymi, i wspomniał na przymierze swoje święte,
73I pu Abraham kianga a kichiam a.
73I na przysięgę, którą przysiągł Abrahamowi, ojcu naszemu, że nam to dać miał,
74I doute laka a honbit saka, lau loua a na i sepna ding.
74Iżbyśmy mu bez bojaźni, z ręki nieprzyjaciół naszych będąc wybawieni, służyli;
75I dam sung teng a mit muha siangthou leh diktat taka omna dingin.
75W świętobliwości i w sprawiedliwości przed obliczem jego, po wszystkie dni żywota naszego.
76A hi, Bawi, nang jaw Tungnungpen jawlnei a honchi ding ua; a lampi khawng bawl dingin Toupa maah na pai ding ahi ngala.
76A ty dzieciątko! Prorokiem Najwyższego nazwane będziesz; bo pójdziesz wprzód przed obliczem Paóskiem, abyś gotował drogi jego,
77A khelhnate uh ngaihdamna dia a mite kianga hotdamna theihna pe ding in.
77A iżbyś dał znajomość zbawienia ludowi jego przez odpuszczenie grzechów ich.
78I Pathian lungtanga hehpihna jiakin, huchia tunglam akipan i tunga ni a tan chianga.
78Przez wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, w których nawiedził nas Wschód z wysokości.
79Mial laka leh sihna lima tute tanvak ding leh khamuanna lampia i khete kalsuan sak dingin, a chi a.Huan, naungek tuh a hongkhang lian deuhdeuha, a kha lam a honghat hiaihiai a, Israelte kianga a hongkilak masiah gamdai ah a om gige.
79Aby się ukazał siedzącym w ciemności i w cieniu śmierci ku wyprostowaniu nóg naszych na drogę pokoju.
80Huan, naungek tuh a hongkhang lian deuhdeuha, a kha lam a honghat hiaihiai a, Israelte kianga a hongkilak masiah gamdai ah a om gige.
80A ono dzieciątko rosło, i umacniało się w duchu, i było na pustyniach aż do onego dnia, którego się okazało przed Izraelem.