1Huan, A dak khia a, mi hauten sumkholnaa sum a khiak lai uh a mu a.
1A spojrzawszy ujrzał bogacze rzucające dary swoje do skarbnicy.
2Huan, meithai tagah tak kuahiamin dal dangka muja nih hongkhia leng a mu a.
2Ujrzał też i niektórą wdowę ubożuchną, wrzucającą tamże dwa drobne pieniążki.
3Huchiin, Chih taktakin ka honhilh ahi, Hiai tengteng sangin tua meithai tagah takin a khe tam jaw;
3I rzekł: Prawdziwieć wam powiadam, żeć ta uboga wdowa więcej niż ci wszyscy wrzuciła.
4hiai tengtengin a neih let uh a khia uh; aman bel a kitunhingna dinga a neih sunsun a khe vek ahi, achia.
4Ci bowiem wszyscy z tego, co im zbywało, wrzucili do darów Bożych, ale ta z niedostatku swego wszystkę żywność, którą miała, wrzuciła.
5Huan, kuate hiamin Pathian biakin thu, suang hoihtak leh thil piak khawma a zep kilawm dan uh, a gen lai un, aman,
5A gdy niektórzy mówili o kościele, iż był pięknym kamieniem i upominkami ozdobiony, rzekł:
6Hiai na thil muh uh, hihchip louha suang kichiang himhim hiaiah a om kei ding; tuabangni a hongtung ding, achia.
6Z tego, co widzicie, przyjdą dni, w które nie będzie zostawiony kamieó na kamieniu, który by nie był rozwalony.
7Huan, amau, a kiang ah, Sinsakpa, huaite chik chiah a hongom ding ua? huaite a hongtun ding chiangin chiamtehna bang a om dia? chiin, a dong ua.
7I pytali go, mówiąc: Nauczycielu! kiedyż to będzie? a co za znak, gdy się to będzie miało dziać?
8Huan, aman, Pimanga na om louhna ding un pilvang un. Mi tampiin, Kris tuh ka hi, a hun a tungding a hita, chiin, keimah min sial in a hong ding uh; huaite jui kei un.
8A on rzekł: Patrzcie, abyście nie byli zwiedzeni; boć wiele ich przyjdzie w imieniu mojem, mówiąc: Jam jest Chrystus, a czas się przybliżył; nie udawajcież się tedy za nimi.
9Huan, kidou thu leh buai thu na jak hun chiang un lau kei un; huaite a tung masa ding a, tawpna bel hi pah lou ding ahi ngala, a chi a.
9A gdy usłyszycie o wojnach i rozruchach, nie lękajcie się; albowiem musi to być pierwej, aleć jeszcze nie tu jest koniec.
10Huan, a kianguah, Nam tuam leh nam tuam a kidou ding ua, gam tuam leh gam tuam a kidou ding uh;
10Tedy im mówił: Powstanie naród przeciwko narodowi, i królestwo przeciwko królestwu;
11jin nakpi takin a ling dinga, mun tuamtuam ah kial khawng a ke ding a, hi bang a lenglai dinga; van a kipanin thil lauhuai leh chiamtehna thupitak bang a hongom ding hi.
11I będą miejscami wielkie trzęsienia ziemi, i głody i mory, także strachy i znaki wielkie z nieba będą.
12Himahleh, huai thil tengteng a tun main, nou a honman ding ua, kikhopnaina leh suangkulha-te kiangah piin a honhihgim ding uh, keimah min jiakin kumpipate leh gam ukte ma ah a honpi ding uh.
12Ale przed tem wszystkiem wrzucą na was ręce swoje, i będą was prześladować, podawając do bóżnic i do więzienia, wodząc przed króle i przed starosty dla imienia mego.
13Hiai noute-a din theihpihna hun lemtang ahi ding.
13A to was spotka na świadectwo.
14Huchiin, dawnna ding ngaihtuah khol lou dingin na lungtang uah kihihkip un;
14Przetoż złóżcie to do serc waszych, abyście przed czasem nie myślili, jako byście odpowiadać mieli.
15na melma tengteng un hondou ua honsel theihlouhna ding un kam leh pilna honpe ding ka hi ngala.
15Albowiem ja wam dam usta i mądrość, której nie będą mogli odeprzeć, ani się sprzeciwić wszyscy przeciwnicy wasi.
16Huan, na nu u leh na pate, na unaute, na sanggamte, na lawmte un leng honmansak ding uh; a khen a honhihlum ding uh;
16A będziecie też wydani od rodziców i od braci i od krewnych i od przyjaciół, i zabiją niektóre z was;
17keimah min jiakin mi tengteng huat na hi ding uh.
17Będziecie w nienawiści u wszystkich dla imienia mego.
18Himahleh, na samzang khat uh leng a mangthang kei ding.
18Ale ani włos z głowy waszej nie zginie.
19Na kuhkalna uah na hin uh nahumbit ding uhi.
19W cierpliwości waszej posiadajcie dusze wasze.
20Himahleh, sepaihten Jerusalem khua a um uh na muh chiang un, a mangthang dek chih thei un.
20A gdy ujrzycie Jeruzalem od wojsk otoczone, tedy wiedzcie, żeć się przybliżyło spustoszenie jego.
21Huai hun chiangin Judia gama omten tangah taimang san u heh; a sunga omten pawt san u heh, gama omte tuh a sungah lut kei u heh.
21Tedy ci, co są w Judzkiej ziemi, niech uciekają na góry, a ci, co są w pośrodku jej, niech wychodzą, a ci, co są w polach, niechaj nie wchodzą do niej.
22Huai nite tuh phu lakna ahi, thu a gelh tengteng uh a hongtun theihna ding in.
22Albowiem te dni są pomsty, aby się wypełniło wszystko, co napisane.
23Huai nitein gaite leh naunou pomte tung a gik ding, khovel ah haksatna thupitak a tun ding jiakin leh hiai chite tunga hehna a tun ding jiakin.
23Ale biada brzemiennym i piersiami karmiącym w owe dni! albowiem będzie ucisk wielki w tej ziemi i gniew Boży nad tym ludem.
24Huan, temsau in a si ding ua, nam chih kiangah sala piin a om ding uh; huan, jentelte ni a tawp mateng Jerusalem khua Jentelte sikdenin a om ding hi.
24I polegną od ostrza miecza, i zapędzeni będą w niewolę między wszystkie narody, i będzie Jeruzalem deptane od pogan, aż się wypełnią czasy pogan.
25Huan, ni ah bang, kha ah bang, aksi ah bang, chiamtehna a om dinga; tuipi mau leh a kihoh jiakin lei ah leng nam chih haksatna leh mangbatna a tung ding;
25Tedy będą znaki na słoócu i na księżycu i na gwiazdach, a na ziemi uciśnienie narodów z rozpaczą, gdy zaszumi morze i wały;
26mite, launa jiak leh khovela thil hongtung ding ngaihtuah jiakin, a sibup ding uhi; van thilhihtheihnate ling ding ahi ngala.
26Tak, iż ludzie drętwieć będą przed strachem i oczekiwaniem tych rzeczy, które przyjdą na wszystek świat; albowiem mocy niebieskie poruszą się.
27Huai hun chiangin Mihing Tapa thilhihtheihna leh thupina thupi toh mei laka hong a mu ding uh.
27A tedy ujrzą Syna człowieczego, przychodzącego w obłoku z mocą i chwałą wielką.
28Huan, huai thilte a hongtun kipat chiangin en tou unla, dak khia un; na tatna uh hongnaita ahihmanin, achia.
28A gdy się to pocznie dziać, spoglądajcież a podnoście głowy wasze, przeto iż się przybliża odkupienie wasze.
29Huan, a kiang uah gentehna thu a gen a: Theipi kung leh sing tengteng en un;
29I powiedział im podobieóstwo: Spojrzyjcie na figowe drzewo i na wszystkie drzewa;
30a hongsel nou takin huai tuh na mu ua, nipi hongtung ding ahi chih noumauin na thei uhi.
30Gdy się już pukają, widząc to sami to uznawacie, że już blisko jest lato.
31Huchi mahbangin nou leng huai bangte a hongtung na muh hun chiang un, Pathian Gam a hongnaita chih thei un.
31Także i wy, gdy ujrzycie, iż się to dzieje, wiedzcie, że blisko jest królestwo Boże.
32Chihtaktakin ka hon hilh ahi, thil tengteng a tun kim masiah tulai khangthakte a mang kei ding uh.
32Zaprawdę powiadam wam, żeć nie przeminie ten wiek, ażby się to wszystko stało.
33Lei leh van a mang dia, ka thute jaw a mang kei ding.
33Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą.
34Ahihhangin pilvang un, huchilou injaw nek vah luat toh, zu kham toh dam sung khosak ngaihtuah toh, na lungtang uh a dim lokha ding a, huai niin thang awk bangin thakhatin na tunguah a hongtung guih kha ding.
34A strzeżcie się, aby snać nie były obciążone serca wasze obżarstwem i opilstwem i pieczołowaniem o ten żywot, a nagle by na was przyszedł ten dzieó.
35Tuabang takin leitung tengteng a omte tungah a tung chiat ding ahi ngala.
35Albowiem jako sidło przypadnie na wszystkie, którzy mieszkają na obliczu wszystkiej ziemi.
36Huchiin, huai thil hongtung ding tengteng pel ding leh Mihing Tapa maa dingtak dinga seh na hih theihna ding uleh thahatna na neihna dingun chiklai peuhin leng thum kawmin limsak gige un, a chi a.
36Przetoż czujcie, modląc się na każdy czas, abyście byli godni ujść tego wszystkiego, co się dziać ma, i stanąć przed Synem człowieczym.
37Huan, ni tengin Pathian biakin ah thu hilh jel a; jan tengin a pawta, Oliv tang a chih uah a giak jel hi.Huan, jingin a thu ngaikhe dingin mi tengteng Pathian biakin ah a kiangah a hong jel uh.
37I nauczał we dnie w kościele; ale w nocy wychodząc, przebywał na górze, którą zowią oliwną.
38Huan, jingin a thu ngaikhe dingin mi tengteng Pathian biakin ah a kiangah a hong jel uh.
38A wszystek lud rano się schodził do niego, aby go słuchał w kościele.