¹Huan, mipi khempeuh a ding ua, Jesu Pilat kiangah a pita ua.

¹Tedy powstawszy wszystko mnóstwo ich, wiedli go do Piłata.

²Huan, Hiai miin ka chite uh a pimanga, Kaisar kiangah siah liau a kham, Kris, Kumpipa, a kichih, ka ja uh, chiin, a hekta ua.

²I poczęli naó skarżyć, mówiąc: Tegośmy znaleźli, że odwraca lud i zakazuje dani dawać cesarzowi, powiadając: Że on jest Chrystusem królem.

³Huan, Pilatin, a kiangah, Judate kumpipa na hi hia? chiin, a donga. Hi e, chiin, a dawng a.

³I pytał go Piłat, mówiąc: Tyżeś jest on król żydowski? A on mu odpowiadając rzekł: Ty powiadasz.

⁴Huan, Pilatin siampu liante leh mipite kiangah, Hiai mi tungah bangmah khelhna ka mu kei, a chi a.

⁴I rzekł Piłat do przedniejszych kapłanów i do ludu: Żadnej winy nie znajduję w tym człowieku.

⁵Himahleh, amau, Galili gamah a pana, hiai mun phain, Judia gam kho tengah thuhilhin, mi tengteng a toknok gige ahi, chiin, a pang semsem ua.

⁵Lecz się oni bardziej silili, mówiąc: Iż wzrusza lud, ucząc po wszystkiej Judzkiej ziemi, począwszy od Galilei aż dotąd.

⁶Huan, Pilatin huai a jakin, huai mi tuh Galili gama mi a hih leh hih louh a donga.

⁶Tedy Piłat usłyszawszy o Galilei, pytał, jeźliby był człowiekiem Galilejskim?

⁷Huchiin, Herod uka mi ahi chih a theih takin Herod kiangah a sawlta a; huai laiin amah leng Jerusalem khua ah a om a.

⁷A gdy się dowiedział, iż był z paóstwa Herodowego, odesłał go do Heroda, który też w Jeruzalemie był w one dni.

⁸Herodin Jesu a muhin a kipak mahmah a; a tanchin a jak jiakin, tumasiah a pat muh a ut him ahi a, a thillamdang hih banghiam bek muh leng a lamen ahi.

⁸A Herod ujrzawszy Jezusa, uradował się bardzo; bo go z dawna pragnął widzieć, dlatego, iż wiele o nim słyszał, i spodziewał się, iż miał ujrzeć jaki cud od niego uczyniony.

⁹Huan thu tampi a donga; himahleh bangmahin a dawng tuan kei hi.

⁹I pytał go wielą słów; ale mu on nic nie odpowiadał.

¹⁰Huan, siampu liante leh laigelhmiten dingin nakpi takin a hek ua.

¹⁰A przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie stali, potężnie skarżąc naó.

¹¹Huan, Herod leh a sepaihten Jesu a simmoh ua, nuihza bawlnan a zang uh, huan, puan thupi tak silh sakin Pilat kiangah a sawl nawnta hi.

¹¹Ale wzgardziwszy nim Herod z żołnierstwem swem i naśmiawszy się z niego, oblekł go w szatę białą i odesłał go zaś do Piłata.

¹²Huan, huai ni takin Herod leh Pilat a kihouthei ta uh; huai masiah jaw kihouthei lou hi ua.

¹²I stali się sobie przyjaciołmi Piłat z Herodem onegoż to dnia; bo sobie byli przedtem nieprzyjaciołmi.

¹³Huan, Pilatin siampu liante, heutute, mi tengteng a sam khawm a, a kiang uah,

¹³A Piłat zwoławszy przedniejszych kapłanów i przełożonych, i ludu,

¹⁴Mite a pimang, chiin, hiai mi ka kiangah na honpi uh ahi a; huan, ngai un, na ma ua ka etchet nungin na hekna thu uah hiai mi tungah bangmah khelhna ka mu kei ahi;

¹⁴Rzekł do nich: Oddaliście mi tego człowieka, jakoby lud odwracał: a oto ja przed wami pytając go, żadnej winy nie znalazłem w tym człowieku z tego, co naó skarżycie;

¹⁵Herodin leng a mu sam kei; i kiang uah a honsawl nawnta ahi; ngai un, sihna khop hial bangmah a hih kei hi.

¹⁵Ale ani Herod, bom was odesłał do niego, a oto nic mu się godnego śmierci nie stało;

¹⁶Huchiin ka vo dinga, ka pawt sak mai ding, a chi a.

¹⁶Przetoż skarawszy wypuszczę go.

¹⁷(Ankuanglui nia mikhat amau laka a pawt sak teitei ding ahi ngala. )

¹⁷A musiał im Piłat wypuszczać jednego na święto.

¹⁸Himahleh, kituaktakin a kikou ua, Hiai mi hihmangthang inla, Barabba pen honpawt sak jawin, a chi ua.

¹⁸Tedy zawołało społem wszystko mnóstwo, mówiąc: Strać tego a wypuść nam Barabbasza!

¹⁹Huai mi tuh khopia helna bang ahi hiam jiak leh, tual a thah jiaka suangkulha tang ahi.

¹⁹Który był dla niejakiego rozruchu w mieście uczynionego, i dla mężobójstwa wsadzony do więzienia.

²⁰Pilatin bel, Jesu khah a uta, a kiang uah thu a gen nawna.

²⁰Tedy Piłat znowu mówił, chcąc wypuścić Jezusa.

²¹Himahleh, a kikou ua, Kros ah kilhden in, kros ah kilhden in, a chi ua.

²¹Ale oni przecię wołali, mówiąc: Ukrzyżuj, ukrzyżuj go!

²²Huan, aman, a thum veina ah a kiang uah, Bang dingin maw? hiai min bang ahia ahihkhelh? sihna khop hial a tungah bangmah ka mu kei; huchiin ka vo dinga, ka khah mai ding, a chi a.

²²A on po trzecie rzekł do nich: I cóż wżdy ten złego uczynił? Żadnej winy śmierci nie znalazłem w nim; przetoż skarawszy wypuszczę go.

²³Amau bel aw ngaihtakin kros a kilhden dingin a ngen teitei uh. Huan, a aw un a vau daita hi.

²³A oni przecię nalegali głosy wielkimi, żądając, aby był ukrzyżowany; i zmacniały się głosy ich i przedniejszych kapłanów.

²⁴Huan, Pilatin a nget bang ua hih dingin thu a hihpukta a.

²⁴A tak Piłat przysądził, aby się dosyć stało żądności ich.

²⁵Helna leh tualthah jiaka suangkulha tang a nget uh a khaha; Jesu bel a ut ut ua lohdingin a peta hi.

²⁵I wypuścił im onego, który był dla rozruchu i mężobójstwa wsadzony do więzienia, o którego prosili; ale Jezusa podał na wolę ich.

²⁶Huan, a pi mang lai un, Simon Kurini khua a mi, gam lam a kipana hong a man ua, Jesu nunglama po dingin a tungah kros tuh a nga ta uhi.

²⁶Gdy go tedy wiedli, uchwyciwszy Szymona niektórego Cyrenejczyka, idącego z pola, włożyli naó krzyż, aby go niósł za Jezusem.

²⁷Huan, mi nazong leh numei amah kaha mau jeljul, mipi tampitakin a jui ua.

²⁷I szło za nim wielkie mnóstwo ludu i niewiast, które go płakały i narzekały.

²⁸Jesu bel amau lam a nga a, Jerusalem tanute aw, honkah kei un, noumau leh na tate uh dingin kap jaw un.

²⁸Ale Jezus obróciwszy się do nich, rzekł: Córki Jeruzalemskie! nie płaczcie nade mną, ale raczej same nad sobą płaczcie i nad dziatkami waszemi.

²⁹Ngai un, a ni a hongtung dinga, huai niin, numei chingte, naupai ngei louhna gilte, naunek ngei louh nawite a hampha uh, a honchi ding uh.

²⁹Albowiemci oto idą dni, których będą mówić: Błogosławione niepłodne i żywoty, które nie rodziły, i piersi, które nie karmiły.

³⁰Huai hun chiangin, miten, tangte kiangah, Hondelh un, a chi ding uh, mualte kiangah, Honkhuh un, a chi ding uhi.

³⁰Tedy poczną mówić górom: Padnijcie na nas! a pagórkom: Przykryjcie nas!

³¹Sing a hinlaia bawn hichi banga a hih u leh; a keu chiangin bang a kilohta phet dia? a chi a.

³¹Albowiem ponieważ się to na zielonem drzewie dzieje, a cóż będzie na suchem?

³²Huan, a kiangah mi dang nih, mi gilou, hihlup dingin a pi sam ua.

³²Wiedzieni też byli i inni dwaj złoczyócy, aby wespół z nim straceni byli.

³³Huan, Lu Guh, a chih mun uh a tun un, huaiah kros ah a kilhden ua, mi giloute toh, a taklam ah khat, a vei lam ah khat.

³³A gdy przyszli na miejsce, które zowią trupich głów, tam go ukrzyżowali, i onych złoczyóców, jednego po prawicy, a drugiego po lewicy.

³⁴Huan, Jesun, Pa, amau ngaidam in; a thil hih uh a theikei ua hi, a chi a. Huan a puansilhte kihawmin, ai a san uh.

³⁴Tedy Jezus rzekł: Ojcze! odpuść im: boć nie wiedzą, co czynią. A rozdzieliwszy szaty jego, los o nie miotali.

³⁵Huan, vantang honin dingin a en ua. Huchiin vaihawmmiten bel Midang bawn a hihdam jel aka; Pathian tel kris tuh a hih taktak leh amah leng kihihdam leh ake, chiin, a enghou ua.

³⁵I stał lud, przypatrując się, a naśmiewali się z niego i przełożeni z nimi, mówiąc: Inszych ratował, niechże ratuje samego siebie, jeźliże on jest Chrystus, on wybrany Boży.

³⁶Huan, sepaihten leng amah nuihza bawlnan a nei ua, a kiangah a hong ua, zu thuk a pia ua,

³⁶Naśmiewali się też z niego i żołnierze, przystępując, a ocet mu podawając,

³⁷Judate kumpipa na hih taktak leh, kihihdam in, a chi ua.

³⁷I mówiąc: Jeźliś ty jest król żydowski, ratujże samego siebie.

³⁸Huan, a tung lamah, HIAI MI JUDATE KUMPIPA A HI, chiin, lai a kisuang hi.

³⁸A był też i napis napisany nad nim literami Greckiemi i Łacióskiemi i Żydowskiemi: Tenci jest on król żydowski.

³⁹Huan, a mi gilou kilh khat un Jesu a taia, Kris na hi ka hia? kihihdam inla, kou leng honhihdam tanla, a chi a.

³⁹A jeden z onych złoczyóców, którzy z nim wisieli, urągał mu, mówiąc: Jeźliżeś ty jest Chrystus, ratujże siebie i nas.

⁴⁰Himahleh, khatpan tuh dawn kawmin, a taihilh a, Pathian na ngawn leng na kihta ka hia? kibang sapa hongawt uh.

⁴⁰A odpowiadając drugi, gromił go mówiąc: I ty się Boga nie boisz, chociażeś jest w temże skazaniu?

⁴¹Ei jaw gawttuak him i hi; i thil hih man lel mu i hi a; hiai miin bel bangmah a hihkhial ngal keia, a chi a.

⁴¹A myć zaiste sprawiedliwie; (bo godną zapłatę za uczynki nasze bierzemy;) ale ten nic złego nie uczynił.

⁴²Huan, aman, Jesu, thuneihna toh Kumpipa-a na hongpai chiangin hontheigige in, a chi a.

⁴²I rzekł do Jezusa: Panie! pomnij na mnie, gdy przyjdziesz do królestwa twego.

⁴³Huan, aman, a kiangah, Chihtaktakin ka honhilh ahi, Tuniin ka kiangah Paradis ah na om sam ding, achia.

⁴³A Jezus mu rzekł: Zaprawdę powiadam tobie, dziś ze mną będziesz w raju.

⁴⁴Huan, dak gukna ding khawng ahi a, huai nungsiah dak kuana hun tanin gam pumpi a hongmial vekta a, ni vak a beita hi;

⁴⁴A było około szóstej godziny, i stała się ciemność po wszystkiej ziemi aż do godziny dziewiątej.

⁴⁵huan, Pathian biakin puanjak a lai ah a hong kekta hi.

⁴⁵I zaćmiło się słoóce, a zasłona kościelna rozerwała się w pół.

⁴⁶Huan, Jesu aw ngaihtakin a kikou a, Pa, na khutah ka kha ka honkem sak hi a chi a. Huan, huai a chih khitin a kha a khahta hi.

⁴⁶A Jezus zawoławszy głosem wielkim, rzekł: Ojcze! w ręce twoje polecam ducha mojego; a to rzekłszy, skonał.

⁴⁷Huan, sepaih zaheupan thil omdan a muh in, Hiai mi pel louin mi dik ahi ngeingei, chiin, Pathian a phatta.

⁴⁷A widząc setnik, co się działo, chwalił Boga, mówiąc: Zaprawdę człowiek to był sprawiedliwy.

⁴⁸Huan, huai etnop tuh en dinga mipi hongkikhawm tengteng ten thil omdante a muh un a awm uh tumtumin a kik nawnta uhi.

⁴⁸Także i wszystek lud, który się był zszedł na to dziwowisko, widząc, co się działo, bijąc się w piersi swoje, wracał się.

⁴⁹Huan, amel theihte tengteng leh, numei Galili gama kipana honjuite, huai thilte enin gamla takah a ding uh.

⁴⁹A znajomi jego wszyscy z daleka stali, i niewiasty, które za nim były przyszły z Galilei, przypatrując się temu.

⁵⁰Huan, ngai un, mi khat amin Joseph, vaihawmmi, mi hoih tak, diktak, Judate khua khat Arimathai a kipan a oma,

⁵⁰A oto mąż, imieniem Józef, który był senatorem, mąż dobry i sprawiedliwy,

⁵¹A vaihawm uah leh a thil hih uah leng a kiawi kei him a. Pathian gam a lamen gige a.

⁵¹Który był nie zezwolił na radę i na uczynek ich, z Arymatyi, miasta Judzkiego, który też oczekiwał królestwa Bożego;

⁵²Huai mi tuh Pilat kiangah a hoha, Jesu luang a ngen a.

⁵²Ten przyszedłszy do Piłata, prosił o ciało Jezusowe.

⁵³Huan a la khia a, puan mal ngatin a tuama, han, suang khuakkuak, kuamah sial ngei nai louhna ah, a siala.

⁵³I zdjąwszy je, obwinął je prześcieradłem a położył je w grobie w opoce wykowanym, w którym jeszcze nikt nigdy nie był położony.

⁵⁴Huan, huai ni tuh kiginni ahi a, Khawlni a honghi sinsinta hi.

⁵⁴A był dzieó przygotowania, i sabat nastawał.

⁵⁵Huan, numei, Galili gam akipana a kianga hongten a jui jel ua, han leh a luang sialdan a mu uh hi.Huan, a pai nawn ua, banghiam gim namtui khawng leh thau namtui khawng a bawl uhi.

⁵⁵Poszedłszy też za nim i niewiasty, które były z nim przyszły z Galilei, oglądały grób, i jako było położone ciało jego.

⁵⁶Huan, a pai nawn ua, banghiam gim namtui khawng leh thau namtui khawng a bawl uhi.

⁵⁶A wróciwszy się, nagotowały wonnych rzeczy i maści; ale w sabat odpoczęły według przykazania.