1Huan, jingsang a honghihtakin, siampu liante tuh upate leh laigelhmite leh vaihawmte tengteng toh a kihou ua, Jesu a hen ua, a pi ua, Pilat kiangah a pe pah ngal uhi.
1A zaraz rano naradziwszy się przedniejsi kapłani z starszymi i z nauczonymi w Piśmie i ze wszystką radą, związali Jezusa, i wiedli go, i podali Piłatowi.
2Huan, Pilatin a kiangah, Judate Kumpipa na hi hia, chiin a donga. Huan, aman a kiangah, Hi e, chiin, a dawng a.
2I pytał go Piłat: Tyżeś jest król Żydowski? A on mu odpowiadając rzekł: Ty powiadasz.
3Huan, siampu lianten thu tampiin a hek ua.
3I skarżyli naó przedniejsi kapłani o wiele rzeczy: (ale on nic nie odpowiedział.)
4Huchiin, Pilatin a dong nawna, a kiangah, Bangmaha dawng lou maw? Ngai tanla, a honhek na uh tamdan! a chi a.
4Tedy go zasię pytał Piłat, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Oto jako wiele rzeczy świadczą przeciwko tobie.
5Jesun bel bangmahin a dawngta keia; huchiin Pilatin lamdang a sa mahmah.
5Ale Jezus przecię nic nie odpowiedział, tak iż się Piłat dziwował.
6Huan, Pilatin ankuanglui nin mi henta khat a nget peuhmah uh a pawtsak jel a.
6A na święto zwykł im był wypuszczać więźnia jednego, o którego by prosili.
7Huan, mi khat, Barabba a chih uh, a helte lakah hensain a oma, huaiten tuh helna ah tual a that uh.
7I był jeden, którego zwano Barabbasz, w więzieniu z tymi, co rozruch czynią, którzy byli w rozruchu mężobójstwo popełnili.
8Huan, mipite a vahohtou ua, amau adinga a hihsak jel banga hihsak dingin a ngen ua.
8Tedy lud wystąpiwszy i głosem zawoławszy, począł prosić, żeby uczynił tak, jako im zawsze czynił,
9Huan, Pilatin a dawnga, a kiang uah, Judate Kumpipa honkhahsak leng na ut u hia? a chi a.
9Ale Piłat im odpowiedział, mówiąc: Chcecież, wypuszczę wam króla Żydowskiego?
10Siampu lianten hajat mana a honpaipih uh ahi chih a thei ngala.
10(Wiedział bowiem, iż go z nienawiści wydali przedniejsi kapłani.)
11Himahleh, siampu lianten mipite tuh Barabba pawt sak jawk ngen dingin a hasuan ua.
11Ale przedniejsi kapłani podburzali lud, iżby im raczej Barabbasza wypuścił.
12Huan, Pilatin a kiang uah, Judate Kumpipa a chih uh bang ka loh tadia le? chiin, a dong nawn a.
12A odpowiadając Piłat, rzekł im zasię: Cóż tedy chcecie, abym uczynił temu, którego nazywacie królem żydowskim?
13Huan, amau, Kros ah kilhden in, chiin, a kikou nawn ua.
13A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!
14Huan, Pilatin a kiang uah, Bang din maw? Bang a hihkhiala ahia? a chi a. Himahleh amau tuh, Kros ah kilhden in, chiin, a kikou semsem ua.
14A Piłat rzekł do nich: I cóż wżdy złego uczynił? Ale oni tem bardziej wołali: Ukrzyżuj go!
15Huchiin, Pilatin mipite hihlungkim a uta, Barabba tuh a pawt sakta; huan, Jesu tuh a vuak zohin krosa kilhden dingin a peta hi.
15A tak Piłat, chcąc ludowi dosyć uczynić, wypuścił im Barabbasza, a Jezusa ubiczowawszy, podał im, aby był ukrzyżowany.
16Huan, sepaihten inhuangsung kong lai, Praitoriam a chih uah, amah a pilut ua, a pawl ua mi tengteng a sam khawm uh.
16Lecz żołnierze wprowadzili go do dworu, to jest do ratusza, i zwołali wszystkiej roty.
17Huchiin puansan dup a silhsak ua, ling lukhu a gan ua, a khusak uh.
17A oblekłszy go w szarłat, i uplótłszy koronę z ciernia, włożyli naó;
18Huan, Chibai, Judate Kumpipa! chiin, chibai a bukta uh.
18I poczęli go pozdrawiać, mówiąc: Bądź pozdrowiony, królu żydowski!
19Huan, a lu ah sialluangin a khen ua, chil a siat ua, khukdin in chibai a buk uh.
19I bili głowę jego trzciną i plwali naó, a upadając na kolana, kłaniali mu się.
20Huan, nuihza baawlnaa a zat zoh un, puan san dup tuh a hawk ua, amah puan a silh sak nawn ua, krosa kilhden dingin a a pi kheta uh.
20A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z szarłatu, i oblekli go w szaty jego własne, i wiedli go, aby go ukrzyżowali.
21Huan, mi vialvak khat, a gamlama kipana hongpai, a kros po dingin a man ua Simon Kurini khua a, Aleksandar leh Rufasi pa tuh.
21Tedy przymusili mimo idącego niektórego Szymona Cyrenejczyka, (który szedł z pola,)ojca Aleksandrowego i Rufowego, aby niósł krzyż jego.
22Huan, Jesu tuh Golgotha munah a pi ua, huai tuh Lu Guh mun, chihna ahi.
22I przywiedli go na miejsce Golgota, co się wykłada: Miejsce trupich głów.
23Huan, uain murra toh hel a pia ua, himahleh a sang nuam kei hi.
23I dawali mu pić wino z myrrą; ale go on nie przyjął.
24Huan, kros ah a kilhden ua, a tan ding chiat uh theihna dingin aisanin a puansilhte tuh a kihawm uh.
24A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili szaty jego, miecąc o nie los, co by kto wziąć miał.
25Huan a kilhden uh tuh dak thumna khawng ahi a.
25A była trzecia godzina, gdy go ukrzyżowali.
26Huan, a hekna lai a tunglamah a gelh ua, JUDATE KUMPIPA, chiin.
26Był też napis winy jego napisany: Król żydowski.
27Huan, suamhat nih amah toh a kilhden sam ua, a taklamah khat, a veilamah khat.
27Ukrzyżowali też z nim dwóch zbójców; jednego po prawicy, a drugiego po lewicy jego.
28Huan, Laisiangthou, Huchiin amah tuh talekte toh simkhawm a hita, chih genna hihtangtunin a omta hi.
28I wypełniło się Pismo, które mówi: Z złoczyócami jest policzony.
29Huan, mi kivialleh peuhin a lu uh singin, Ehe! Nang Pathian biakin susiaa ni thuma lam nawnpa,
29A ci, którzy mimo chodzili, bluźnili go, chwiejąc głowami swemi a mówiąc: Ehej! który rozwalasz kościół, a we trzech dniach budujesz go!
30Kihihhing inla, kros a kipan hongkum in, chiin a enghou ua.
30Ratuj samego siebie, a zstąp z krzyża!
31Huchi bangmahin siampu lianten, laigelhmite toh, amau laka enghouin, midang bawn hihhinga, amah kihihhing theilou bang.
31Także też i przedniejsi kapłani naśmiewając się, jedni do drugich z nauczonymi w Piśmie mówili: Innych ratował, a siebie samego ratować nie może;
32I muh a, i gintak theihna dingin, Kris, Israel Kumpipa, tuin krosa kipan hongkum leh ake, a chi ua. Huan, amah toh a kilhden samte un leng amah a enghou ua.
32Niechże teraz Chrystus on król Izraelski zstąpi z krzyża, abyśmy ujrzeli i uwierzyli. Ci też, co z nim byli ukrzyżowani, urągali mu.
33Huan, dak gukna a honghihin, dak kuana dongin gam pumpi ah mialna a hongomta a.
33A gdy było o godzinie szóstej, stała się ciemność po wszystkiej ziemi, aż do godziny dziewiątej.
34Huan, dak kuana khawng dingin Jesu tuh aw ngaihtakin, Eloi, Eloi, lama sabakthani? chiin a kikou khiaa, huai tuh, Ka Pathian, ka Pathian, bangdia honpaisan? chihna ahi.
34A o godzinie dziewiątej zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eloi! Eloi! Lamma sabachtani, co się wykłada: Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?
35Huan, a kianga ding khenkhatten huai a jak un, Ngai un, Elija a sam, a chi ua.
35A niektórzy z tych, co tam stali, usłyszawszy mówili: Oto Elijasza woła.
36Huan, mi khat a taia, spanji uain thuka diah dimin, chiangah a taka, a dawn tou saka. Khawl dih ua, amah la khe dingin Elija a hong hiam i en ding uh, a chi a.
36Zatem bieżawszy jeden, napełnił gąbkę octem, a włożywszy ją na trzcinę, dawał mu pić, mówiąc: Zaniechajcie, patrzmy, jeźli przyjdzie Elijasz, zdejmować go.
37Huan, Jesu tuh aw ngaihtakin a kikou a, a kha a khahta hi.
37A Jezus zawoławszy głosem wielkim, oddał ducha.
38Huan, Pathian biakin puanjak tuh a tunglam akipanin a nuailam phain a hongkikek paisuakta.
38I rozerwała się zasłona kościelna na dwoje, od wierzchu aż do dołu.
39Huan, a ma jawna sepaih zaheutupa dingin a kha huchibanga a khah a muhin, Hiai mi Pathian Tapa ahi ngeingei, a chi a.
39Tedy widząc setnik, który stał przeciwko niemu, iż tak wołając oddał ducha, rzekł: Prawdziwie człowiek ten był Synem Bożym.
40Huan, numeite leng gamla taka enin a om ua; huaite lakah Mari Magdalini, Mari Jakob naupangjaw leh Jose nu, Salomi leng a pang ua;
40Były też i niewiasty z daleka się przypatrując, między któremi była Maryja Magdalena, i Maryja, Jakóba małego i Jozesa matka, i Salome;
41Huaite tuh Galili gama a om laia, amah juia, a nasepsak jelte ahi uh; huan, numei dang tampi Jerusalem khuaa amah toh hohtou samte leng a om uh.
41Które gdy jeszcze były w Galilei, chodziły za nim, a posługowały mu; i wiele innych, które z nim były wstąpiły do Jeruzalemu.
42Huan, nitaklam a honghihin Kiginni a hih jiakin, huai tuh Khawlni maa ni ahi,
42A gdy już był wieczór, (ponieważ był dzieó przygotowania,)który jest przed sabatem,
43Joseph, Arimathai khua a mi, vaihawmpa zahtakhuai, Pathian gam lamen sam mi, a honga, hangtakin Pilat kiangah a luta, Jesu luang a ngenta a.
43Przyszedłszy Józef z Arymatyi, poczesny radny pan, który też sam oczekiwał królestwa Bożego, śmiele wszedł do Piłata, i prosił o ciało Jezusowe.
44Huchiin, Pilatin huchibanga a si pah tuh lamdang a sa mahmah a, huchiin sepaih zaheutupa samin, a sihna a sawtta hiam chih a dong a
44A Piłat się dziwował, jeźliby już umarł; i zawoławszy setnika, pytał go, dawnoli umarł?
45Huan, sepaih zaheutupa kama a sita chih a theihin, a luang Joseph kiangah a pia a.
45A dowiedziawszy się od setnika, darował ciało Józefowi.
46Huan, aman tuh puan malngat a leia, amah a la khia a, puan malngatin a tuama, han khuakkuak ah a siala, han kong suangin a delhta a.Huan, Mari Magdalini leh Jose nu Mariin a sialna tuh a mu uh.
46A on kupiwszy prześcieradło, zdjąwszy go, obwinął w prześcieradło, i położył go w grobie, który był wykowany z opoki, i przywalił kamieó do drzwi grobowych.
47Huan, Mari Magdalini leh Jose nu Mariin a sialna tuh a mu uh.
47Ale Maryja Magdalena, i Maryja, matka Jozesowa, patrzały, kędy go położono.