¹Huan, Jerusalem khua a tun ding un, Bethphage khua, Oliv tang tuh, a tun un Jesu'n nungjuite nih a sawl a, a kiang uah,

¹A gdy się przybliżyli do Jeruzalemu, i przyszli do Betfagie, do góry oliwnej, tedy Jezus posłał dwóch uczniów,

²Na ma jawn khua uah vahohta unla, sabengtung khih, a kiang a a nou toh, na mu ding ua; phel unla, ka kiang ah hon kai un.

²Mówiąc im: Idźcie do miasteczka, które jest przeciwko wam, a zaraz znajdziecie oślicę uwiązaną i oślę z nią; odwiążcież je, a przywiedźcie do mnie.

³Huan, kuapeuh in na kiang ua banghiam a gen uleh, Toupa'n a deih a ahi, na chi ding uh; huan, aman tuh a hon sawl pah mai ding, a chi a.

³A jeźliby wam co kto rzekł, powiedzcie, iż Pan ich potrzebuje; a zarazem puści je.

⁴Hiai tengteng tuh jawlnei kam a gen a hong tun theihna ding in a hong omta hi.

⁴A to się wszystko stało, aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka, mówiącego:

⁵En dih, na Kumpipa, thunuailut tak in, sabengtung tungah- sabengtung nou tung ngei a tuang in na kiang ah a hong dek, chi in, Zion tanu tuh hilh in, a chih.

⁵Powiedzcie córce Syoóskiej: Oto król twój idzie tobie cichy, a siedzący na oślicy, i na oślęciu, synu oślicy pod jarzmem będącej.

⁶Huchi in, nungjuite tuh a vapai ua, Jesu'n a kiang ua thu a piak bang ngei in a hih ua,

⁶Szedłszy tedy uczniowie, a uczyniwszy tak, jako im był rozkazał Jezus,

⁷sabengtung leh a nou tuh a honkai ua, a tunguah a puante uh a phah ua, huai ah a tuangta a.

⁷Przywiedli oślicę i oślę, i włożyli na nie szaty swoje, i wsadzili go na nie.

⁸Huan, mipi lak a tamjaw in lampi ah a puante uh a phah ua, midang in sing sawl a sat ua, lampi ah a phah ua.

⁸A wielki lud słał szaty swoje na drodze, a drudzy obcinali gałązki z drzew, i słali na drodze.

⁹Huan, mipi a malam a paite leh a juite'n, David Tapa kiang ah Hosanna: Toupa min a hongpai tuh a hampha hi: tungnungpen ah Hosanna: chi in, a kikou ua.

⁹A lud wprzód i pozad idący wołał, mówiąc: Hosanna synowi Dawidowemu! błogosławiony, który idzie w imieniu Paóskiem, Hosanna na wysokościach!

¹⁰Huan, Jerusalem khua a honglut in, a khua in, Hiai mi kua ahia? Chi in, a ling souhsouh ua.

¹⁰A gdy on wjechał do Jeruzalemu, wzruszyło się wszystko miasto, mówiąc: Któż ten jest?

¹¹Huan, mipite'n, hiai mi jawlnei Jesu, Galili gam a Nazaret khua a ahi, a chi ua.

¹¹A lud mówił: Tenci jest Jezus, on prorok z Nazaretu Galilejskiego.

¹²Huan, Jesu Pathian biak in ah a valut a, biakin a juakmite leh leimite tengteng a delhkhia a, dangka khengte dohkante leh vakhu juakte tutphahte leng a sawnpaih sak a;

¹²Tedy wszedł Jezus do kościoła Bożego, i wygnał wszystkie sprzedawające i kupujące w kościele, a stoły tych, co pieniędzmi handlowali, i stołki sprzedawających gołębie poprzewracał,

¹³a kiang uah, Ka in thumna in a chi ding uh, chih gelh ahi; nou bel suamhatte khuk in na bawljaw uh, a chi a.

¹³I rzekł im: Napisano: Dom mój dom modlitwy nazwany będzie; aleście wy uczynili z niego jaskinię zbójców.

¹⁴Huan, Pathian biak in ah mittawte leh khebaite a kiang ah a hong ua; amau a na hihdam.

¹⁴Tedy przystąpili do niego ślepi i chromi w kościele, i uzdrowił je.

¹⁵Himahleh, siampu lalte leh laigelhmite'n a thil lamdang hihte leh biakin a, David Tapa Hosanna: chi a naupang kikoute a muh un, a lungkimkei mahmah ua,

¹⁵A obaczywszy przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie cuda, które czynił, i dzieci wołające w kościele, i mówiące: Hosanna synowi Dawidowemu: rozgniewali się.

¹⁶a kiang ah, Hiaite thugen na ja hia? a chi ua. Huan, Jesu'n a kiang uah, Ja e; Naungekte leh nawi nelaite kam a pawt in pahtawina na hihkimta, chih na sim ngeikei ua hia? A chi a.

¹⁶I rzekli mu: Słyszyszże, co ci mówią? A Jezus im rzekł: I owszem. Nigdyścież nie czytali, iż z ust niemowlątek i ssących wykonałeś chwałę?

¹⁷Huan, amau tuh a paisan a, khopi apat a pawt a, Bethani ah a pai a; huai ah a giakta.

¹⁷A opuściwszy je, wyszedł z miasta do Betanii, i tam został;

¹⁸Huan, jing a khopi lam a akik nawnlai in a gil a hong kialta a.

¹⁸A rano wracając się do miasta, łaknął.

¹⁹Huan, lamsik ah theipi kung a mu a, a va naih a, a nah kia loungal bangmah a mukei a. Huan, a kiang ah, Khantawn in na gah nawnta ken a chi a.

¹⁹I ujrzawszy jedno figowe drzewo przy drodze, przyszedł do niego, i nie znalazł nic na niem, tylko same liście, i rzekł mu: Niechaj się więcej z ciebie owoc nie rodzi na wieki. I uschło zarazem one figowe drzewo.

²⁰Huan, theipi tuh a vul pah ngal a. Huan, nungjuite'n huai amuh un, Bangchidan ahia theipi a vulpah tel? chi in lamdang a sa mahmah ua.

²⁰A ujrzawszy to uczniowie, dziwowali się, mówiąc: Jakoć prędko uschło to figowe drzewo!

²¹Huan, Jesu'n a kiang uah, Chihtaktakin, ka hon hilh ahi, ginna na neih ua, na gin lah kei uleh, theipi tung a hih bang phet leng na hihkei ding ua, hiai tang kiang ah leng, Na kisuan inla, tuipi ah na kipai in, chi le uchin, na chih bang un, a hong om ding.

²¹Tedy odpowiadając Jezus, rzekł im: Zaprawdę powiadam wam: Jeźlibyście mieli wiarę, a nie wątpilibyście, nie tylko to, co się stało z figowem drzewem, uczynicie, ale gdybyście i tej górze rzekli: Podnieś się, a rzuć się w morze, stanie się.

²²Huan, bang peuh gingta a thum a na nget uh na mu ding uh, a chi a, a dawng a.

²²I wszystko, o cobyściekolwiek prosili w modlitwie wierząc, weźmiecie.

²³Huan, Pathian biakin a lut nung a, thu a hilhlai in, siampu lalte leh vantang upate a kiang ah a hong ua, a kiang ah, Kua thu in ahia hiai thil na hih? Kuan thu a hon pai a? A chi ua.

²³A gdy on przyszedł do kościoła, przystąpili do niego, gdy uczył, przedniejsi kapłani i starsi ludu, mówiąc: Którąż mocą to czynisz? a kto ci dał tę moc?

²⁴Huan, Jesu'n a kiang uah, Ken leng thu kam khat kon dong sam ding, huai tuh na hon hilh uleh, kua thu in ahia hiai thil ka hih, ka hon hilh sam ding.

²⁴A odpowiadając Jezus, rzekł im: Spytam i ja was o jednę rzecz, którą jeźli mi powiecie, i ja wam powiem, którą mocą to czynię.

²⁵Johan baptisma, hiai kaw kipan ahia? Van a kipan hia, a hihkeileh mihing a kipan? A chi a, a dong a. Huan, a kingaihtuah ua. Van a kipan, chi lehang, Bang dia amah ginglou na hi ua leh? A hon chi kha dia.

²⁵Chrzest Jana skąd był? z nieba czyli z ludzi? A oni myśleli sami w sobie, mówiąc: Jeźli powiemy z nieba, rzecze nam: Czemużeście mu tedy nie uwierzyli?

²⁶Huan, Mihing a kipan, chi lehang, mipi i kihta ngal a; mi tengteng in lah Johan jawlnei in a sim ngal ua, a chi ua.

²⁶Jeźli zaś powiemy z ludzi, boimy się ludu; bo Jana wszyscy mają za proroka.

²⁷Huchi in, Jesu a dawng ua, Theikei ung, a chi ua. Aman leng a kiang uah, Ken leng kua thu in ahia hiai thil ka hih ka hon hilh samkei ding, a chi a.

²⁷A odpowiadając Jezusowi rzekli: Nie wiemy. Rzekł im i on: I ja wam nie powiem, którą mocą to czynię.

²⁸Himahleh, nou bang chi na sa ua? Mi kuahiam in tapa nih a nei a, Khatpa kiang ah a vahoh a, Ta aw, tuni'n grep huan ah vasem ve, a chi a.

²⁸Ale cóż się wam zda? Człowiek niektóry miał dwóch synów; a przystąpiwszy do pierwszego, rzekł: Synu! idź, rób dziś na winnicy mojej.

²⁹Aman, Ka utkei, a chi a, a dawng a; himahleh a denchiang in a lungsim a kheng a, a kuanta a.

²⁹Ale on odpowiadając rzekł: Nie chcę, a potem obaczywszy się, poszedł.

³⁰Huan, khatpa kiang ah leng a vahoh a, tua bangmah in a vachi a. Huan, aman, Pu, ka kuan ding, a chi a, a dawng a; himahleh a kuanta kei.

³⁰A przystąpiwszy do drugiego, rzekł także; a on odpowiadając rzekł: Ja idę, panie! ale nie szedł.

³¹Huai mi nihte a kua jaw in, a pa uh deihlam a hih aleh a chi a. Amau tuh, A masapen in, a chi ua. Jesu'n a kiang uah, Chihtaktakin ka hon hilh ahi, siahkhonte leh kijuakte'n Pathian gamah nou a hon lut khalh ding uh.

³¹Któryż z tych dwóch uczynił wolę ojcowską? Rzekli mu: On pierwszy. Rzekł im Jezus: Zaprawdę powiadam wam, że was celnicy i wszetecznice uprzedzają do królestwa Bożego.

³²Johan tuh diktatna lam tawn in na kiang uah a hong a, amah lah na gingta ngalkei ua: siahkhonmite leh kijuakte'n bel amah a gingta ua; noute'n huai na muh nung un leng amah na gintak theihna ding un na kisik nuam tuankei uh.

³²Albowiem przyszedł do was Jan drogą sprawiedliwości, a nie uwierzyliście mu, ale celnicy i wszetecznice uwierzyli mu: a wy widząc to, przecież się nie obaczyliście, abyście mu uwierzyli.

³³Gentehna thu dang ngaikhia un: Mi kuahiam, in nei a om a, huai min tuh grephuan a bawl a, gawl in a um suak a, grep sukna khuk a tou a, in sang a lam a; huan, lou kemte kiang ah khoh loh ding in a pia a, gam dang ah a paita a.

³³Drugiego podobieóstwa słuchajcie: Człowiek niektóry był gospodarzem, który nasadził winnicę, i płotem ją ogrodził, i wkopał w niej prasę, i zbudował wieżę, i najął ją winiarzom, i odjechał precz.

³⁴Huan, a gah loh a hun ding kuan in a gah la ding in lou kemte kiang ah a sikhate a sawl a.

³⁴A gdy się przybliżył czas odbierania pożytków, posłał sługi swoje do onych winiarzy, aby odebrali pożytki jej.

³⁵Huan, lou kemte'n tuh a sikhate a naman ua, khat a vua ua, khat a that ua, khat suang in a deng ua.

³⁵Ale winiarze pojmawszy sługi jego, jednego ubili, a drugiego zabili, a drugiego ukamionowali.

³⁶Huan, sikha dang, a masa pawl sang a tamjaw a sawl nawn a; amau tungah leng a ma ua mite a hih bangmah un a na hih nawn ua.

³⁶Zasię posłał inszych sług, więcej niż pierwszych; i także im uczynili.

³⁷Huai nung in tuh, Ka tapa a zahtak ding uh, chi in, a tapa tuh a kiang uah a sawl a.

³⁷Ale na ostatek posłał syna swego, mówiąc: Będą się wstydzić syna mego.

³⁸Himahleh lou kemte'n a tapa a na muh tak un, Hiai mipa gouluahdingpa ahi; that ni e: a gou luah ding tansak ni, a kichi ua.

³⁸Lecz winiarze, ujrzawszy onego syna, rzekli między sobą: Tenci jest dziedzic; pójdźcie, zabijmy go, a otrzymamy dziedzictwo jego.

³⁹Huchi in, amah tuh a man ua, grephuan a kipan a pai khia ua, a thatta ua.

³⁹Tedy porwawszy go, wyrzucili go precz z winnicy i zabili.

⁴⁰Huchi in grep huan neipa a hongpai chiang in huai lou kemte tungah bang chin a hon hih dia le? A chi a.

⁴⁰Gdy tedy pan winnicy przyjdzie, cóż uczyni onym winiarzom?

⁴¹Amau tuh a kiang ah, Huai migiloute tuh haksa tak in a hihmangthang ding a, grep huan lah lou kemmi dang a loh hun teng a a gahte a kiang a pe jel dingte kiang ah, khoh loh ding in a pe ding, a chi ua.

⁴¹Rzekli mu: Złe, źle potraci, a winnicę najmie inszym winiarzom, którzy mu oddawać będą pożytki czasów swoich.

⁴²Jesu'n a kiang uah, Laisiangthoute a, In lammite suang deihlouhpen, huai ngeingei a ning a suang phatuampen a hong hita. Huai tuh Toupa hih ahi, i mit muh in a lamdang ahi, chih, na sim ngeikei ua hia?

⁴²Rzekł im Jezus: Nie czytaliścież nigdy w Pismach: Kamieó, który odrzucili budujący, ten się stał głową węgielną: od Panać się to stało, i dziwne jest w oczach naszych?

⁴³Huaijiak in, Pathian gam tuh na kiang ua kipan laksak ahi dia, a gah suah ding nam dang kiang ah piak ahi ding, chih, ka hon hilh ahi.

⁴³Przetoż powiadam wam: Iż od was odjęte będzie królestwo Boże, i będzie dane narodowi czyniącemu pożytki jego.

⁴⁴Huan, huai suang tung a puk tuh a kitam gawp dia; a delh khakte houh a gawijan ding, a chi a.

⁴⁴A kto by padł na ten kamieó, roztrąci się, a na kogo by on upadł, zetrze go.

⁴⁵Huan, siampu lalte leh Pharisaite'n a gentehna thute a jak un amau tung thu a gen chih a theita ua.Huan, amah tuh mat a tum ua; himahleh mipite a kihta ngal ua, jawlnei a a sim jiak un.

⁴⁵A usłyszawszy przedniejsi kapłani i Faryzeuszowie podobieóstwa jego, domyślili się, iż o nich mówił;

⁴⁶Huan, amah tuh mat a tum ua; himahleh mipite a kihta ngal ua, jawlnei a a sim jiak un.

⁴⁶A chcąc go pojmać, bali się ludu, ponieważ go mieli za proroka.