¹Huan ka et leh, ngaiin, Zion tang tunga Belamnou ding leh a kianga upa nuai kha leh singli leh sangli, amin leh a Pa min a tal ua kigelh chiat ka muta a.

¹I widziałem, a oto Baranek stał na górze Syoóskiej, a z nim sto czterdzieści i cztery tysiące, mających imię Ojca jego napisane na czołach swoich.

²Huan aw tui tampi leh vanpi ging bang aging van akipanin ka zata a; huan ka aw jak tuh gosem tumten a gosem uh a tum ging uh ahi:

²I słyszałem głos z nieba, jako głos wielu wód, i jako głos gromu wielkiego; i słyszałem głos cytrystów grających na cytrach swoich.

³Huan laltutphah ma leh gan hing lite ma leh upate maah la thak hileh kilawm khat a sa ua: huan leitunga kipata huai lei khiaksate, nuai khat leh singli leh sanglite lou ngalin, kuamahin huai la tuh a thei theita kei uhi.

³A śpiewali, jakoby nową pieśó, przed stolicą i przed onem czworgiem zwierząt, i przed starcami, a żaden się nie mógł onej pieśni nauczyć, oprócz onych stu czterdziestu i czterech tysięcy, którzy są z ziemi kupieni.

⁴Hiai tuh numei laka kihinin loute ahi ua; nungak siangthou bang ahi ua. Hiaite tuh a paina lamlama Belamnou juite ahi uhi. Pathian ading leh Belamnou adinga gah masapen hi dinga, mite laka kipana leisa ahi ua,

⁴Cić są, którzy się z niewiastami nie pokalali; bo pannami są. Ci są, którzy naśladują Baranka, gdziekolwiek idzie. Ci kupieni są z ludzi, aby byli pierwiastkami Bogu i Barankowi.

⁵huan a kam uah tuh juau a om kei a; gensiatna bei ahi uhi.

⁵A w ustach ich nie znalazła się zdrada; albowiem są bez zmazy przed stolicą Bożą.

⁶Huan angel van laijawla leng khantawn tanchin hoih leitunga tengte kiang leh nam chih leh chi chih leh pau chih leh mi chihte kianga genkhiak ding nei ka muta a;

⁶I widziałem drugiego Anioła, lecącego przez pośrodek nieba, mającego Ewangieliję wieczną, aby ją zwiastował mieszkającym na ziemi i wszelkiemu narodowi, i pokoleniu, i językowi, i ludowi,

⁷Huan aw ngaihtakin, Pathian kihta unla, amah thupina pia un; a vaihawmna hun a hongtungta ngala: huan van leh lei leh tuipi leh tuikhukte siampa amah bia un, a chi a.

⁷Mówiącego głosem wielkim: Bójcie się Boga i chwałę mu dajcie, gdyż przyszła godzina sądu jego, a kłaniajcie się temu, który uczynił niebo i ziemię, i morze, i źródła wód.

⁸Huan a dang, angel nihnain a honjuia, Pukta, pukta Babulon kho thupi, nam tengteng a mingaihhatna hehna uain dawn saknu, chiin.

⁸A za nim szedł drugi Anioł, mówiąc: Upadł Babilon, ono miasto wielkie! bo winem gniewu wszeteczeóstwa swego napoił wszystkie narody.

⁹Huan angel dang, a thumnain, amau a honjuta a aw ngaihtaka, Kuapeuhin gamsa leh a limtuh a biaka, a tal ah hiam a khut ah hiam chiamtehna a neih aleh,

⁹A trzeci Anioł szedł za nimi, mówiąc głosem wielkim: Jeźli się kto pokłoni bestyi i obrazowi jej, i jeźli weźmie piętno na czoło swoje albo na rękę swoję,

¹⁰huaimi inleng Pathian hehna uain a dawn ding, huai uain tuh a thangpaihna noua bangmah toh hel louh hiala bawl ahi; huan angel siangthoute leh Belamnou muhin amah tuh mei lah katin hihnatin om in teh:

¹⁰I ten pić będzie z wina gniewu Bożego, z wina szczerego i nalanego w kielich gniewu jego i będzie męczony w ogniu i siarce przed oblicznością Aniołów świętych i przed oblicznością Baranka.

¹¹huan a hihnatna meikhu uh khantawn khantawnin a jamtou dia; huan huai gamsa leh a limbete, leh kuapeuh a min chiamtehna nei photin sun leh janin leng tawlngakna a neikei uh, chiin.

¹¹A dym męki ich występuje na wieki wieków, i nie mają odpoczynku we dnie i w nocy, którzy się kłaniają bestyi i obrazowi jej, i jeźli kto bierze piętno imienia jej.

¹²Hiai ah misiangthou, Pathian thupiakte leh Jesu ginna juite kuhkalna nei dinga chialna a om hi.

¹²Tuć jest cierpliwość świętych, tuć są ci, którzy chowają przykazania Boże i wiarę Jezusową.

¹³Huan van akipanin awin hichi banga, Gelhin, tua kipanin misite, Toupaa site tuh a hampha uhi: Khain, A hi, a sepgimna uh a khawlsanta ding ua, a thilhihte un honjui ding a hih jiakin, a chi, a chih ka zata a.

¹³I usłyszałem głos z nieba, mówiący do mnie: Napisz: Błogosławieni są odtąd umarli, którzy w Panu umierają. Zaprawdę mówi Duch im, aby odpoczywali od prac swoich, a uczynki ich idą za nimi.

¹⁴Huan ka et leh, ngaiin, meipi ngou ka muta a; huan huai mei tungah tuh mi khat mihing tapa toh kibang, a lu-a dangkaeng lallukhu khu-a, a khuta kawite hiam tawi ka muta a.

¹⁴I widziałem, a oto obłok biały; a na onym obłoku siedział podobny Synowi człowieczemu, który miał na głowie swojej koronę złotą, a w ręce swojej sierp ostry.

¹⁵Huan angel dang Pathian biakin hong pawta, meipi tunga tupa kiangah ngaihtakin, Na kawite lik inla, at in: at hun a tungta hi; lei buh a kuai gawpta, chiin a kikoua.

¹⁵A drugi Anioł wyszedł z kościoła, wołając głosem wielkim na tego, który siedział na obłoku: Zapuść sierp twój, a żnij, gdyż tobie przyszła godzina, abyś_żął, ponieważ się dostało żniwo ziemi.

¹⁶Huan huai mei tunga tupan leitung ah a kawite a lik a; huan leitung tuh atin a omta a.

¹⁶I zapuścił ten, który siedział na obłoku, sierp swój na ziemię i pożęta jest ziemia.

¹⁷Huan vana om Pathian biakin akipanin angel dang a hongpai khia a, aman leng kawite hiam a tawi a.

¹⁷A drugi Anioł wyszedł z kościoła onego, który jest w niebie, mając i ten sierp ostry.

¹⁸Huan mei tunga thilhihtheihna nei, angel dang maitam maa kipanin a hongpai khia a; huan aman tuh aw ngaih takin, huai kawite tawipa tuh samin, Na kawite hiam tak lik inla, leitunga grep gah bomte khawm in; grepte tuh a min mahmah ta hi, a chi a.

¹⁸Potem wyszedł drugi Anioł z ołtarza, który miał moc nad ogniem i zawołał głosem wielkim na tego, który miał sierp ostry, mówiąc: Zapuść ten sierp twój ostry, a zbieraj grona winnicy ziemi; bo dojrzałe są jagody jej.

¹⁹Huan huai angelin leitungah a kawite a lik a, huan leitunga grep gahte tuh a khawmta a, huan Pathian hehna, uain sukna thupi, uain sukna ah a pai lutta hi.Huan kho polamah uain suknaa chilin a om ta a, huan sakol kamkaihna tanpha hialin ching sang khat leh zaguka gamlain uain sukna akipanin sisan a hong luang kheta hi.

¹⁹Zapuścił tedy Anioł sierp swój ostry na ziemię i zebrał grona winnicy ziemi, i wrzucił je w prasę wielką gniewu Bożego.

²⁰Huan kho polamah uain suknaa chilin a om ta a, huan sakol kamkaihna tanpha hialin ching sang khat leh zaguka gamlain uain sukna akipanin sisan a hong luang kheta hi.

²⁰I tłoczona jest prasa przed miastem, i wyszła krew z prasy aż do wędzideł koóskich przez tysiąc i sześćset stajan.