¹Huan, ginnaa hatlou mi, a ngaihdante gense louin ngai un.

¹A tego, który jest w wierze słaby, przyjmujcie, nie na sprzeczania około sporów.

²Mi khatin thil bangkim ne thei din a kigingtaa mi hatlou inbel antelouhing kia a ne hi.

²Boć jeden wierzy, iż może jeść wszystko, a drugi będąc słaby, jarzynę jada.

³Bangkim neten a neloute simmoh kei henla; nelouten leng a nete gense kei heh; Pathianin amah a kipahpih khin ngala.

³Ten, który je, niech lekce nie waży tego, który nie je; a który nie je, niech nie potępia tego, który je; albowiem go Bóg przyjął.

⁴Mi dang sikha gensepa kua na hia? a din leh a puk amah toupa ading ahi. Himahleh, amah jaw dinsakin a om ding, Toupan a dingsak thei ngala.

⁴Ktoś ty jest, co sądzisz cudzego sługę? Panu własnemu stoi, albo upada, a ostoi się; albowiem go Bóg może utwierdzić.

⁵Mi khatin ni khat ni dang sangin a sep thupi tuama, mi dangin ni tengteng kibang chiatin a sep. Mi chih amah lungsim ah kitheichian heh aw.

⁵Bo jeden różność czyni między dniem a dniem, a drugi każdy dzieó za równo sądzi; każdy niech będzie dobrze upewniony w zmyśle swoim.

⁶Ni tangpan Toupa pahtawina dingin a tang ahi. Huan, bangkim nepan, Pathian kiangah kipahthu a gen jiakin, Toupa pahtawina dingin a nea; a neloupan leng Pathian kiangah kipahthu a gena, Toupa pahtawina dingin a ne kei a ahi.

⁶Kto przestrzega dnia, Panu przestrzega; a kto nie przestrzega dnia, Panu nie przestrzega; kto je, Panu je, bo dziękuje Bogu; a kto nie je, Panu nie je, a dziękuje Bogu.

⁷Kuamah eimah adia hing i hi kei ua, kuamah eimah adia si leng i hi sam kei hi.

⁷Albowiem nikt z nas sobie nie żyje, i nikt sobie nie umiera.

⁸I hin leh, Toupa adingin i hinga; i sihin leng Toupa adia si ihi ngala: huaijiakin, i hin inleng, i sihin leng Toupaa i hi uhi.

⁸Bo choć żyjemy, Panu żyjemy; choć umieramy, Panu umieramy; przetoż choć i żyjemy, choć i umieramy, Paóscy jesteśmy.

⁹Kris sihna leh honghinnawnna pen tuh, mi hing leh misi Toupa a hih theihna ding ahi ngala.

⁹Gdyż na to Chrystus i umarł i powstał i ożył, aby i nad umarłymi i nad żywymi panował.

¹⁰Himahleh nang bang achia na unau gensia na hia oi? Ahihkeileh, nang bang achia na unau simmoh na hia oi? Pathian thukhenna tutphah maah i vek un i ding ding ua.

¹⁰Ale ty przeczże potępiasz brata twego? Albo też ty czemu lekceważysz brata twego, gdyż wszyscy staniemy przed stolicą Chrystusową?

¹¹Toupan, mi tengteng ka maah a kun ding ua, lei tengteng leng Pathian kiangah a kipulak ding uh, chiin, ka chiam ahi, achia, chih gelh ahi ngala.

¹¹Bo napisano: Jako żyję Ja, mówi Pan, iż mi się każde kolano ukłoni, i każdy język wysławiać będzie Boga.

¹²Huchiin, i vek un Pathian kiangah eimah tanchin i gen chiat ding uh ahi.

¹²A przeto każdy z nas sam za się odda rachunek Bogu.

¹³Huaijiakin, kigense nawn kei ni, kuapeuhin a unau lampi ah kisuihna hiam dalna hiam koih louh tum jaw hen.

¹³A tak już nie sądźmy jedni drugich; ale raczej to rozsądzajcie, abyście nie kładli obrażenia, ani dawali zgorszenia bratu.

¹⁴Amah mawngmawng ah sianglou bangmah himhim a om kei chih Toupa Jesu ah ka thei mahmah ahi; bangkhat siangloua sehpen bel, aseppa adingin a sianglou ahi hi.

¹⁴Wiem i upewnionym jest przez Pana Jezusa, iż nie masz nic przez się nieczystego, tylko temu, który mniema co być nieczystem, to temu nieczyste jest.

¹⁵Na bangkhat nek jiaka na unau lungsim a nat leh, itna danin na gamta kei ahi. A sih sik Kris in a sih sakpa tuh na bangkhat nekin hihmang kei hen;

¹⁵Lecz jeźli dla pokarmu brat twój bywa zasmucony, już nie postępujesz według miłości; nie zatracaj pokarmem twoim tego, za którego Chrystus umarł.

¹⁶Huchiin, nou adia hoihna gilou lama genin om kei hen.

¹⁶Niechże tedy dobro wasze bluźnione nie będzie.

¹⁷Pathian gam tuh nek leh dawn lam thu ahi ngal keia, diktatna khawng, kituahna khawng, Kha Siangthoua kipahna khawng ahi jaw hi.

¹⁷Albowiem królestwo Boże nie jest pokarm ani napój, ale sprawiedliwość i pokój i radość w Duchu Świętym:

¹⁸Kuapeuh huai thu ah Kris nasem tuh Pathian kipahpih leh, mihing phatin a om nak ahi.

¹⁸Bo kto w tych rzeczach służy Chrystusowi, miły jest Bogu, a przyjemny ludziom.

¹⁹Huchiin, kituahna ding leh, kihihhat tuahna ding thilte i delh ding uh.

¹⁹Przetoż tedy naśladujmy tego, co należy do pokoju i do społecznego budowania.

²⁰Na bangkhat nek jiakin Pathian nasep hihse ken. Thil tengteng a siangthou ngei a, himahleh a bangkhat nekin mi a hihpuk leh a nepa adingin gilou ahi.

²⁰Dla pokarmu nie psuj sprawy Bożej. Wszystkoć wprawdzie jest czyste; ale złe jest człowiekowi, który je z obrażeniem.

²¹Na unau pukna ding a hih leh, sa nek louhte, uain dawn louhte, thil bangpeuh hih louh a hoih ahi.

²¹Dobrać jest, nie jeść mięsa i nie pić wina, ani żadnej rzeczy, którą się brat twój obraża albo gorszy albo słabieje.

²²Ginna na neih Pathian maah nangmah kia theihin nei maiin. Amah hoih sak lama siamlouh kitangsak lou tuh a hampha hi.Ahihhangin, ginglelpan a nek leh, ginnaa a nek louh jiakin, siamlouh a tang ahi; bangpeuh ginna loua hih jaw khelhna ahi ngala.

²²Ty wiarę masz? miejże ją sam u siebie przed Bogiem. Błogosławiony, który samego siebie nie sądzi w tem, co ma za dobre.

²³Ahihhangin, ginglelpan a nek leh, ginnaa a nek louh jiakin, siamlouh a tang ahi; bangpeuh ginna loua hih jaw khelhna ahi ngala.

²³Ale kto jest wątpliwy, jeźliby jadł, potępiony jest, iż nie je z wiary; albowiem cokolwiek nie jest z wiary, grzechem jest.