Paite

Spanish: Reina Valera (1909)

Esther

6

1Huai janin kumpipa a ihmu theikei; tanchin chiamtehna laibu hontawi dingin thu a piaa, huan huaite kumpipa maah a sim uh.
1AQUELLA noche se le fué el sueño al rey, y dijo que le trajesen el libro de las memorias de las cosas de los tiempos: y leyéronlas delante del rey.
2Kumpipa michilgehte laka mi nih Bigthan leh Teres, kongkhak vengten, kumpipa Ahasura tunga khutkhak sawmte tanchin Mordekaiin a gen chih a kigelh muhin a om hi.
2Y hallóse escrito que Mardochêo había denunciado de Bigthan y de Teres, dos eunucos del rey, de la guarda de la puerta, que habían procurado meter mano en el rey Assuero.
3Huan kumpipan, Hiai jiakin Mordekai tungah bang zahtakna leh thupina hihin a om a? a chi a. Huan kumpipa sikha amah nasemten, Amah ding bangmah hih a om kei, a chi ua.
3Y dijo el rey: ¿Qué honra ó que distinción se hizo á Mardochêo por esto? Y respondieron los servidores del rey, sus oficiales: Nada se ha hecho con él.
4Huan kumpipan, Pisaa om kua ahia? a chi a. Huchiin Haman kumpipa in pisa ponungjaw ah, kumpipa kianga a bawlkholhsa khailupna khuama Mordekai khai ding gen dingin a honga.
4Entonces dijo el rey: ¿Quién está en el patio? Y Amán había venido al patio de afuera de la casa del rey, para decir al rey que hiciese colgar á Mardochêo en la horca que él le tenía preparada.
5Huan kumpipa sikhaten a kiangah, Ngaiin pisa ah Haman a ding thek hi, a chi ua. Huan kumpipan, Hong lut heh, a chi a.
5Y los servidores del rey le respondieron: He aquí Amán está en el patio. Y el rey dijo: Entre.
6Huchiin Haman a honglut a. Huan kumpipan a kiangah, Mi kumpipan a zahtak nop tungah bang kihih ding ahia? a chi a. Huan Hamanin a lunngtangin, Kumpipan kei kiang sanga zahtak kua kianga bawl nuam jaw ahia? a chi a.
6Entró pues Amán, y el rey le dijo: ¿Qué se hará al hombre cuya honra desea el rey? Y dijo Amán en su corazón: ¿A quién deseará el rey hacer honra más que á mí?
7Huan Hamanin kumpipa kiagnah, Kumpipan a zahtak nop mi adingin,
7Y respondió Amán al rey: Al varón cuya honra desea el rey,
8Kumpipan a silh jel kumpi puansilh honla khia henla, sakol kumpipa tuan jelna leng, a lu janga kumpi lallukhu a koihna jel:
8Traigan el vestido real de que el rey se viste, y el caballo en que el rey cabalga, y la corona real que está puesta en su cabeza;
9Huchiin puansilh leh sakol kumpipan lala thupi penpente laka khat khut ah pe khe leh, huaitea kumpipan zahtak a utpa a zep theihna ding un leh, khopi kongzing lakah sakol tungah tuangsak henla, a maah, Huchibangin kumpipan a zahtak noppa kiangah hihin a om ding, chiin phuang leng, a chi a.
9Y den el vestido y el caballo en mano de alguno de los príncipes más nobles del rey, y vistan á aquel varón cuya honra desea el rey, y llévenlo en el caballo por la plaza de la ciudad, y pregonen delante de él: Así se hará al varón cuya honra desea el rey
10Huailai takin kumpipan Haman kiangah, Kin inla, na chih bangin, puansilh leh sakol la inla, kumpipa kongpi-a tu jel Mordekai Judami tung mahmahah hihin: na gen tengteng bangmah vuaksuak kei heh, a chi a.
10Entonces el rey dijo á Amán: Date priesa, toma el vestido y el caballo, como tú has dicho, y hazlo así con el judío Mardochêo, que se sienta á la puerta del rey; no omitas nada de todo lo que has dicho.
11Huchiin Hamanin puansilh leh sakol a laa, Mordekai a jem-a, khopi kongzing lakah a tuang saka, a maah, Hichibangin kumpipan a zahtak nop mi tunga hih ahi ding, chiin, a phuangta hi.
11Y Amán tomó el vestido y el caballo, y vistió á Mardochêo, y llevólo á caballo por la plaza de la ciudad, é hizo pregonar delante de él: Así se hará al varón cuya honra desea el rey.
12Huan Mordekai kumpipa kongpi ah a hongpai nawna. Himahleh Haman bel a in lamah kintakin a paia, sun leh a lutang khuhsain.
12Después de esto Mardochêo se volvió á la puerta del rey, y Amán se fué corriendo á su casa, apesadumbrado y cubierta su cabeza.
13Huchiin Hamanin a ji Zeres kiang leh a lawmte tengteng kiangah a tunga thiltung tengteng a gen vek a. Huaitakin a mipilte leh a ji Zeresin a kiangah, A maa na puk patna Mordekai Juda chi-a mi a hileh, amah na zou kei ding, himahleh a maah na puk ngut ding ahi, a chi ua.Amah toh a houlin san lai un, kumpipa michilgehte a hongpai ua, hongpita uhi.
13Contó luego Amán á Zeres su mujer, y á todos sus amigos, todo lo que le había acontecido: y dijéronle sus sabios, y Zeres su mujer: Si de la simiente de los Judíos es el Mardochêo, delante de quien has comenzado á caer, no lo vencerás; antes caerás por ci
14Amah toh a houlin san lai un, kumpipa michilgehte a hongpai ua, hongpita uhi.
14Aun estaban ellos hablando con él, cuando los eunucos del rey llegaron apresurados, para hacer venir á Amán al banquete que Esther había dispuesto.