1Huchiin, Mosi in a dawnga, a hina a, ngai in, a hon um kei ding ua, ka aw leng a ngai khe sam kei ding uh: Toupa na kiangah a kilak kei, a chih ding jiak un, achia.
1ENTONCES Moisés respondió, y dijo: He aquí que ellos no me creerán, ni oirán mi voz; porque dirán: No te ha aparecido Jehová.
2Huan, Toupan a kiangah, na khut a bang ahia? Achia. Aman, chiang, achi.
2Y Jehová dijo: ¿Qué es eso que tienes en tu mano? Y él respondió: Una vara.
3Huan, aman, leiah khia in, achia. Huchiin, leiah a khia a, gulpi a hong suaka; huan, Mosi ama a kipan in a taita hi.
3Y él le dijo: Échala en tierra. Y él la echó en tierra, y tornóse una culebra: y Moisés huía de ella.
4Huan, Toupa Mosi kiangah, na khut zan inla, gul a mei in la in, achia: (a khut a zana, gul amei in a manta a, a khut ah chiang a hong suak nawn leuleu hi):
4Entonces dijo Jehová á Moisés: Extiende tu mano, y tómala por la cola. Y él extendió su mano, y tomóla, y tornóse vara en su mano.
5Hichia apipute uh Toupa Pathian, Abraham Pathian, Isaak Pathian leh Jakob Pathian, na kiangah a kilak chih a up na ding un, achi hi.
5Por esto creerán que se te ha aparecido Jehová, el Dios de tus padres, el Dios de Abraham, Dios de Isaac, y Dios de Jacob.
6Huan, Toupan a kiangah, tu in na khut na angah koih in, a chi nawn a. Huchiin, a khut a angah a koih a: a zan khiah takin, ngaiin, a khut vuk bangin a phak ta hi.
6Y díjole más Jehová: Mete ahora tu mano en tu seno. Y él metió la mano en su seno; y como la sacó, he aquí que su mano estaba leprosa como la nieve.
7Huan, aman, na khut na angah koih nawnin, achia. (A khut a angah a koih nawna: a anga kipan a khah kheta, ngaiin, a khut khatlam bang a hongsuak nawn hi).
7Y dijo: Vuelve á meter tu mano en tu seno: y él volvió á meter su mano en su seno; y volviéndola á sacar del seno, he aquí que se había vuelto como la otra carne.
8Hichi ahi dinga, a hon gintak kei ua, chiamtehna khatna aw leng a ngaihkhiak sam kei uleh, chiamtehna nanung aw a up ding uh ahi ding.
8Si aconteciere, que no te creyeren, ni obedecieren á la voz de la primera señal, creerán á la voz de la postrera.
9Hichi a honghi dinga, hiai chiamtehna nihte a up kei lai ua, na aw leng a ngaihkhiak sam kei uleh, lui tui akipan na la dinga, gam keu ah na sung ding: huan, lui akipana na tui lak khiak gam keu ah sisan a honghi ding hi, a chi a.
9Y si aún no creyeren á estas dos señales, ni oyeren tu voz, tomarás de las aguas del río, y derrámalas en tierra; y volverse han aquellas aguas que tomarás del río, se volverán sangre en la tierra.
10Huchiin, Mosiin Toupa kiangah, Aw Toupa, mi dangnal ka hi kei, chiklai mahin, na sikha kianga thu na gen nungsangin leng: mi dangawk leh pau zekai ka hi jaw hi, a chi a.
10Entonces dijo Moisés á Jehová: Ay Señor! yo no soy hombre de palabras de ayer ni de anteayer, ni aun desde que tú hablas á tu siervo; porque soy tardo en el habla y torpe de lengua.
11Huan, Toupan a kiangah, mi kam bawl kua ahia? Ahihkeileh pautheiloute, bengngongte, muhnate, mittawte kua bawl ahia? Kei Toupan ka bawl ahi kei maw?
11Y Jehová le respondió: ¿Quién dió la boca al hombre? ¿ó quién hizo al mudo y al sordo, al que ve y al ciego? ¿no soy yo Jehová?
12Huaijiakin tuin kuan inla, na kam ka ompih ding, na gen ding ka honhilh ding hi, achia.
12Ahora pues, ve, que yo seré en tu boca, y te enseñaré lo que hayas de hablar.
13Huan, aman, Aw Toupa, sawlin, kon ngen hi, na sawldingpa khutin, a chi a.
13Y él dijo: Ay Señor! envía por mano del que has de enviar.
14Huchiin, Mosi tungah Toupa hehna a soutaa, Aron na unaupa a om kei maw? Hoihtakin thu a gen thei chih ka thei. Huailouin, ngaiin, nang kimuhpih dingin a hongpai khia: a hon muh chiangin a lungtangin a kipak ding hi.
14Entonces Jehová se enojó contra Moisés, y dijo: ¿No conozco yo á tu hermano Aarón, Levita, y que él hablará? Y aun he aquí que él te saldrá á recibir, y en viéndote, se alegrará en su corazón.
15A kiangah thu na gen dinga, a kamah thute na guang ding: na kam ka ompih dinga, na hih ding ka honhilh ding hi.
15Tú hablarás á él, y pondrás en su boca las palabras, y yo seré en tu boca y en la suya, y os enseñaré lo que hayáis de hacer.
16Huchiin amah mite kianga na thugenpa ahi ding: amah nang dingin kam tang ahi dinga, huan nang amaha dingin Pathian tang na hi ding hi.
16Y él hablará por ti al pueblo; y él te será á ti en lugar de boca, y tú serás para él en lugar de Dios.
17Huan, chiamtehnate na hihna dingin, na khutin hiai chiang na tawi ding hi, a chi a.
17Y tomarás esta vara en tu mano, con la cual harás las señales.
18Huchiin, Mosi a kisa a a sungpa Jethro kiangah a kika, a kiangah, ka hon ngen hi, hon paisak inla Aigupta gama om ka unaute kiangah ka kik ding, a dam lailai na u hiam kava thei ding, achia. Huan, Jethro in Mosi kiangah, damtak in vahoh in, achi hi.
18Así se fué Moisés, y volviendo á su suegro Jethro, díjole: Iré ahora, y volveré á mis hermanos que están en Egipto, para ver si aún viven. Y Jethro dijo á Moisés: Ve en paz.
19Huan, Toupan Midian gam Mosi kiangah, pai inla, Aigupta gamah kik nawn in; thah hontum pasal te teng lah a sita ngal ua, achia.
19Dijo también Jehová á Moisés en Madián: Ve, y vuélvete á Egipto, porque han muerto todos los que procuraban tu muerte.
20Huchiin, Mosi in a ji leh a tate a pi a, sabengtung tungah a tuangsak a Aigupta gamah a kik nawnta hi; huan, Mosi in a khutin Pathian chiang a tawi hi.
20Entonces Moisés tomó su mujer y sus hijos, y púsolos sobre un asno, y volvióse á tierra de Egipto: tomó también Moisés la vara de Dios en su mano.
21Toupan Mosi kiangah, Aigupta gama kik dinga na kuan chiangin, na khuta ka koih huai thil lamdangte tengteng Pharo maah hih ngei-ngei in: a hihhangin a lungtang ka saksak dinga, huchiin mite a paisak kei ding hi, achia.
21Y dijo Jehová á Moisés: Cuando hubiereis vuelto á Egipto, mira que hagas delante de Faraón todas las maravillas que he puesto en tu mano: yo empero endureceré su corazón, de modo que no dejará ir al pueblo.
22Huan, Pharo kiangah, hichiin Toupan, Israel ka tapa ahi, ka ta masapen pen, achi:
22Y dirás á Faraón: Jehová ha dicho así: Israel es mi hijo, mi primogénito.
23Ka honchi ahi, na honsepsak theihna dingin, ka tapa paisakin: paisak na nial leh, ngaiin, na tapa ka that ding, na ta masapen mahmah, na chi ding.
23Ya te he dicho que dejes ir á mi hijo, para que me sirva, mas no has querido dejarlo ir: he aquí yo voy á matar á tu hijo, tu primogénito.
24Huan, lampia khualbukah hichi a hong hita, Toupan amah ana tuaka, thah dingin a zongta hi.
24Y aconteció en el camino, que en una posada le salió al encuentro Jehová, y quiso matarlo.
25Huchihlai in Zipporain suanghiam a la a, a tapa zek mukvum a atkhia a, a khe bulah a khia a, kei dingin si kai pasal na hi mahmah hi, achia.
25Entonces Séphora cogió un afilado pedernal, y cortó el prepucio de su hijo, y echólo á sus pies, diciendo: A la verdad tú me eres un esposo de sangre.
26Huchiin amah a paisaka: huan, zekvum jiak in, sisan kai pasal na hi, achia.
26Así le dejó luego ir. Y ella dijo: Esposo de sangre, á causa de la circuncisión.
27Huan, Toupan Aron kiangah, Mosi tuak dingin gamdai ah hoh in, achia. Huchiin, a hohta a, Pathian tangah amah a tuaka, a tawpta hi.
27Y Jehová dijo á Aarón: Ve á recibir á Moisés al desierto. Y él fue, y encontrólo en el monte de Dios, y besóle.
28Huan, Mosiin amah sawl Toupa thu tengteng Aron a hilh a, amah a piak chiamtehna tengteng toh.
28Entonces contó Moisés á Aarón todas las palabras de Jehová que le enviaba, y todas las señales que le había dado.
29Huan, Mosi leh Aron a paita ua Israel suante upate tengteng a kaikhawm vek ua:
29Y fueron Moisés y Aarón, y juntaron todos los ancianos de los hijos de Israel:
30Mosi kianga toupan thu a gen tengteng leh, mite mitmuh achiamtehna a hih tengteng Aron in a genta hi.Huchiin miten a gingta uh: huan, Toupan Israel suante a hongveha, a gimna uh a mute chih a jaktakun, a lu uh akun ua, a beta uhi.
30Y habló Aarón todas las palabras que Jehová había dicho á Moisés, é hizo las señales delante de los ojos del pueblo.
31Huchiin miten a gingta uh: huan, Toupan Israel suante a hongveha, a gimna uh a mute chih a jaktakun, a lu uh akun ua, a beta uhi.
31Y el pueblo creyó: y oyendo que Jehová había visitado los hijos de Israel, y que había visto su aflicción, inclináronse y adoraron.