¹ ایّوب، آیا شخص عاقلی مانند تو، باید سخنان احمقانه بگوید! کلام تو پوچ و مثل باد هواست.

¹Så tog Temaniten Elifaz til Orde og sagde:

² با این‌گونه سخنان بی‌معنی، نمی‌توانی از خود دفاع کنی.

²"Mon Vismand svarer med Mundsvejr og fylder sit Indre med Østenvind

³ تو از خدا نمی‌ترسی و به او احترام نمی‌گذاری.

³for at hævde sin Ret med gavnløs Tale, med Ord, som intet båder?

⁴ حرفهایی که می‌زنی گناهانت را آشکار می‌کند؛ و با حیله و نیرنگ صحبت می‌‌کنی.

⁴Desuden nedbryder du Gudsfrygt og krænker den Stilhed, som tilkommer Gud.

⁵ هر سخن زبانت تو را محکوم می‌کند و برضد تو شهادت می‌دهد.

⁵Din Skyld oplærer din Mund, du vælger de listiges Sprog.

⁶ آیا فکر می‌‌کنی اولین انسانی که به دنیا آمد، تو بودی؟ آیا تو پیش از کوهها به وجود آمده‌ای؟

⁶Din Mund domfælder dig, ikke jeg, dine Læber vidner imod dig!

⁷ آیا تو از نقشهٔ مخفی خدا آگاه بوده‌ای؟ آیا تو عاقلترین مرد روی زمین هستی؟

⁷Var du den første, der fødtes, kom du til Verden, før Højene var?

⁸ چیزی نیست که تو بدانی و ما ندانیم.

⁸Mon du lytted til, da Gud holdt Råd, og mon du rev Visdommen til dig?

⁹ ما حکمت و دانش را از اشخاص مو سفید و سالخورده که سنشان زیادتر از سن پدر توست، آموختیم.

⁹Hvad ved du, som vi ikke ved, hvad forstår du, som vi ikke kender?

¹⁰ خدا به تو تسلّی می‌بخشد و تو آن را رد می‌‌کنی. ما از طرف خدا با نرمی با تو حرف زدیم،

¹⁰Også vi har en gammel iblandt os, en Olding, hvis Dage er fler end din Faders!

¹¹ امّا تو مضطرب شده‌ای و از چشمانت خشم و غضب می‌بارد.

¹¹Er Guds Trøst dig for lidt, det Ord, han mildelig talede til dig?

¹² تو با این حرفهایت نشان می‌دهی که برضد خدا هستی.

¹²Hvi river dit Hjerte dig hen, hvi ruller dit Øje vildt?

¹³ آیا انسان می‌تواند، واقعاً پاک باشد و یا کسی می‌تواند با خدا راست باشد؟

¹³Thi du vender din Harme mod Gud og udstøder Ord af din Mund.

¹⁴ خدا حتّی به فرشتگان خود هم اعتماد نمی‌کند و آسمانها نیز در نظر او پاک نیستند،

¹⁴Hvor kan et Menneske være rent, en kvindefødt have Ret?

¹⁵ چه رسد به انسان فاسد و ناچیز که شرارت را مثل آب می‌نوشد.

¹⁵End ikke sine Hellige tror han, og Himlen er ikke ren i hans Øjne,

¹⁶ اکنون به من گوش بده تا آنچه را که می‌دانم به تو بگویم.

¹⁶hvad da den stygge, den onde, Manden, der drikker Uret som Vand!

¹⁷ اینها حقایقی هستند که من از اشخاص دانشمند و حکیم آموختم که نیاکانشان آنها را مخفی نکردند.

¹⁷Jeg vil sige dig noget, hør mig, jeg fortæller, hvad jeg har set,

¹⁸ در آن وقت بیگانه‌ای در سرزمینشان نبود که آنها را از راه راست منحرف کند.

¹⁸hvad vise Mænd har forkyndt, deres Fædre ikke dulgt,

¹⁹ اشخاص شریر که به دیگران ظلم می‌کنند در سراسر عمر خود در عذاب هستند.

¹⁹dem alene var Landet givet, ingen fremmed færdedes blandt dem:

²⁰ صداهای ترسناک در گوششان می‌پیچد. در وقتی‌که فکر می‌کنند آسوده و آرام است، ناگهان مورد حملهٔ غارتگران قرار می‌گیرند.

²⁰Den gudløse ængstes hele sit Liv, de stakkede År, en Voldsmand lever;

²¹ امید فرار از تاریکی برایشان نیست و عاقبت با شمشیر هلاک می‌شوند.

²¹Rædselslyde fylder hans Ører, midt under Fred er Hærgeren over ham;

²² برای یک لقمهٔ نان آواره می‌شوند و می‌دانند آینده‌ای تاریک در پیش‌رو دارند.

²²han undkommer ikke fra Mørket, opsparet er han for Sværdet,

²³ مصیبت و بدبختی مثل پادشاهی که برای جنگ آماده باشد آنها را به وحشت می‌اندازد.

²³udset til Føde for Gribbe, han ved, at han står for Fald;

²⁴ زیرا دست خود را برضد خدا دراز کرده‌اند و با او می‌جنگند.

²⁴Mørkets Dag vil skræmme ham. Trængsel og Angst overvælde ham som en Konge, rustet til Strid.

²⁵ با گستاخی سپر خود را به دست گرفته، به او حمله می‌کنند.

²⁵Thi Hånden rakte han ud mod Gud og bød den Almægtige Trods,

²⁶ آنها هرچند از مال دنیا بی‌نیاز باشند،

²⁶stormed bårdnakket mod ham med sine tykke, buede Skjolde.

²⁷ امّا سرانجام در شهرهای ویران و خانه‌های غیر مسکون که در حال فروریختن هستند، به سر خواهند برد.

²⁷Thi han dækked sit Ansigt med Fedt og samlede Huld på sin Lænd.

²⁸ ثروتشان برباد می‌رود و چیزی برایشان باقی نمی‌ماند.

²⁸tog Bolig i Byer, der øde lå hen. i Huse, man ikke må bo i, bestemt til at ligge i Grus.

²⁹ نمی‌توانند از تاریکی فرار کنند و مانند درختی که آتش بگیرد و شاخه‌هایش بسوزد و شکوفه‌هایش دستخوش باد شود، دار و ندار خود را از دست می‌دهند.

²⁹Han bliver ej rig, hans Velstand forgår, til Jorden bøjer sig ikke hans Aks;

³⁰ ایشان نباید با چیزهای بیهوده و ناپایدار خود را فریب دهند، زیرا نصیب ایشان بیهودگی خواهد بود.

³⁰han undkommer ikke fra Mørket. Solglød udtørrer hans Spire, hans Blomst rives bort af Vinden.

³¹ و پیش از آن که چشم از جهان بپوشد، برایش معلوم می‌شود که تکیه کردن به چیزهای فانی بیهوده است.

³¹Han stole ikke på Tomhed han farer vild thi Tomhed skal være hans Løn!

³² مانند تاک که غوره‌هایش پیش از رسیدن بریزند و مانند درخت زیتون که شکوفه‌هایش ریخته‌اند، بی‌ثمر می‌گردد.

³²I Utide visner hans Stamme, hans Palmegren skal ikke grønnes;

³³ اشخاص بی‌خدا، بی‌کس خواهند ماند و خانهٔ رشوه‌خواران در آتش می‌سوزد. آنها برای شرارت نقشه می‌کشند و دلهایشان پُر از مکر و حیله است.

³³han ryster som Ranken sin brue af og kaster som Olietræet sin Blomst.

³⁴ آنها برای شرارت نقشه می‌کشند و دلهایشان پُر از مکر و حیله است.

³⁴Thi vanhelliges Samfund er goldt, og Ild fortærer Bestikkelsens Telte;

³⁵svangre med Kvide, føder de Uret, og deres Moderskød fostrer Svig!