1
ای قوم اسرائیل، به کلام خداوند دربارهٔ شما گوش بدهید، او علیه تمام قومی که آنها را از مصر بیرون آورد میفرماید:
1ای قوم اسرائیل، به کلام خداوند که عليه شما است گوش بدهید. او علیه تمام قومی که خداوند آن ها را از مصر بیرون آورد می فرماید:
2
«از بین تمام اقوام روی زمین، من تنها شما را انتخاب کردهام. به همین دلیل شما را بهخاطر گناهانتان مجازات خواهم کرد.»
2«از بین تمام اقوام روی زمین، من تنها شما را انتخاب کرده ام. به همین دلیل جزای گناهان شما سنگینتر است.»
3
آیا دو نفر بدون آنکه با هم توافق کرده باشند، با هم سفر خواهند کرد؟
3آیا دو نفر بدون آنکه با هم متفق باشند یکجا سفر می کنند؟
4
آیا شیر، وقتی شکاری نداشته باشد، در جنگل غرّش میکند؟ آیا شیر ژیان اگر شکاری نکرده باشد، در بیشهٔ خود میغرّد؟
4آیا شیر، وقتی شکاری نداشته باشد در جنگل غرش می کند؟ آیا شیر ژیان اگر شکاری نکرده باشد در بیشۀ خود می غرد؟
5
اگر تلهای نباشد، آیا پرندهای به دام میافتد؟ اگر تله چیزی را نگرفته باشد، آیا بسته میشود؟
5اگر تله ای نباشد آیا پرنده ای به دام می افتد؟ اگر تله چیزی را نگرفته باشد، آیا بسته می شود؟
6
وقتی شیپور جنگ نواخته شود، آیا مردم از ترس به لرزه نمیآیند؟
اگر خواست خداوند نباشد، آیا شهری دچار مصیبت میشود؟
6وقتی زنگِ خطرِ جنگ نواخته شود، آیا مردم از ترس به لرزه نمی آیند؟ اگر خواست خداوند نباشد، آیا مردم دچار مصیبت می شوند؟
7
خداوند قادر متعال، پیش از آنکه بندگان خود، انبیا را از ارادهٔ خود آگاه سازد، کاری نمیکند.
7خداوند متعال، پیش از آنکه بندگان خود، انبیاء را از ارادۀ خود آگاه نسازد، کاری نمی کند.
8
هرگاه شیر غرّش کند، کیست که از ترس نلرزد؟
وقتی خداوند متعال امر میفرماید، آیا کسی جرأت میکند که آن را اعلام نکند؟
8هرگاه شیر غرش کند، کیست که از ترس نلرزد؟ وقتی خداوند متعال سخن گوید، آیا کسی جرأت می کند که آن را اعلام ننماید؟
9
به ساکنان قصرهای اشدود و مصر اعلام کنید و بگویید: «بر کوههای سامره جمع شوید و ببینید که چه آشوبی در آنجا برپاست و مردم مرتکب چه ظلمهایی میشوند.
9به ساکنین قصرهای اَشدُود و مصر اعلام کنید و بگوئید: «بر کوههای سامره جمع شوید و ببینید که چه آشوبی در آنجا برپاست و مردم مرتکب چه ظلم هائی می شوند.»
10
«اهالی آنجا راستی و صداقت را از یاد بردهاند. قصرهایشان پُر از غنایمی است که از راه غارت و دزدی به دست آوردهاند.
10خداوند می فرماید: «اهالی آنجا از صداقت و راستی کار نمی گیرند. قصرهای شان پُر از غنایمی است که از راه غارت و دزدی به دست آورده اند.
11
بنابراین دشمن میآید و سرزمین شما را محاصره میکند. دژهای شما را از بین میبرد و قلعههایتان را ویران میسازد.»
11بنابران، دشمن می آید و سرزمین شان را محاصره می کند. قدرت دفاعی شان را از بین می برد و قلعه های شان را ویران می نماید.»
12
خداوند میفرماید: «همانطور که چوپانی فقط دو پا و یک گوش گوسفندی را از دهن شیر باز میگیرد، در سامره هم تنها عدّهٔ کمی از کسانیکه بر تختهای مجلّل تکیه زدهاند، نجات مییابند.»
12خداوند می فرماید: «همانطوری که چوپانی فقط دو پا و یا یک گوش گوسفندی را از دهن شیر بازمی گیرد، در سامره هم تنها عدۀ کمی از ساکنین آن که بر تختهای مجلل تکیه زده اند، نجات می یابند.»
13
خداوند، خدای متعال میفرماید: «بشنوید و این پیام را به بنیاسرائیل اعلام کنید.
13خداوند، خدای قادر مطلق می فرماید: «بشنوید و این پیام را به بنی اسرائیل اعلام کنید.
14
در همان روزی که قوم اسرائیل را به سزای گناهشان برسانم، قربانگاههای بیتئیل را هم نابود خواهم ساخت. شاخهای قربانگاه قطع میشوند و به زمین میافتند.
قصرهای زمستانی و تابستانی ثروتمندان که با عاج زینت یافتهاند با خاک یکسان خواهند شد و همهٔ خانههای قشنگ و بزرگشان ویران خواهند گردید.»
14در همان روزی که قوم اسرائیل را به سزای گناه شان برسانم، قربانگاه های بیت ئیل را هم از بین می برم. شاخهای قربانگاه قطع می شوند و به زمین می افتند.»خداوند می فرماید: «خانه های تابستانی و زمستانی را ویران کرده و خانه های را که با عاج زینت یافته اند با خاک یکسان می کنم و همه خانه های بزرگ را از بین می برم.»
15
قصرهای زمستانی و تابستانی ثروتمندان که با عاج زینت یافتهاند با خاک یکسان خواهند شد و همهٔ خانههای قشنگ و بزرگشان ویران خواهند گردید.»
15خداوند می فرماید: «خانه های تابستانی و زمستانی را ویران کرده و خانه های را که با عاج زینت یافته اند با خاک یکسان می کنم و همه خانه های بزرگ را از بین می برم.»