1
خداوند به من فرمود:
1بار دیگر کلام خداوند بر من نازل شد:
2
«ای انسان فانی، آیا قضاوت خواهی کرد، آیا شهر خونین را قضاوت خواهی کرد؟ پس همهٔ کارهای پلیدش را اعلام کن.
2«ای انسان خاکی، شهر خونخوار اورشلیم را محکوم کن و کارهای زشت و قبیح او را آشکار ساز!
3
به شهر بگو که خداوند متعال چنین میفرماید: چون بسیاری از مردم خود را به قتل رساندهای و خود را با پرستش بُتها آلوده نمودهای بنابراین زمان تو فرا رسیده است.
3و بگو خداوند متعال چنین می فرماید: ای شهری که خون مردم خودت را ریختی، خود را نجس و آلوده ساختی و بت پرستی کردی،
4
تو بهخاطر خونی که ریختهای مقصّر هستی و چون با ساختن بُتها آلوده گشتهای و روزهای خود را نزدیک کردهای و سالهای تو به پایان رسیدهاند، به این سبب تو را نزد ملّتها شرمسار ساختهام و همهٔ ملّتها به تو ریشخند میزنند.
4بنابران بخاطر قتل و آلودگی و بت پرستی مقصر هستی. پایان زندگی ات نزدیک است و اجلت فرارسیده است. من ترا پیش اقوام و کشورهای جهان رسوا و مسخره می کنم.
5
ای شهر پُر آشوب و رسوا، همه از دور و نزدیک تو را مسخره میکنند.
5ای شهر پلید و بدنام، مردمان دور و نزدیک، به تو به نظر حقارت می نگرند.
6
همهٔ رهبران اسرائیل، با اتّکاء به قدرت خود، خون ریختهاند.
6تمام رهبران اسرائیل، هر کدام، با استفاده از نفوذ و قدرت خود خون مردم را ریخته اند.
7
در تو به والدین خود اهانت میکنند. به بیگانگان زورگویی و به یتیمان و بیوه زنان ستم میشود.
7در این شهر هیچ کسی به پدر و مادر خود احترام ندارد. مردم غیر یهود که در تو زندگی می کنند، ظلم می بینند. به یتیمان و بیوه زنان ستم می شود.
8
اماکن مقدّس مرا خوار شمردند و روز سبت مرا بیحرمت کردند.
8اماکن مقدس مرا خوار شمردند و روز سبت مرا بی حرمت کردند.
9
بعضی از ساکنان تو، دیگران را با تهمت و دروغ به کشتن میدهند. بعضی به پرستشگاههای بالای کوه میروند و از قربانی بُتها میخورند. گروهی همواره هوسهای خود را ارضاء میکنند.
9بعضی از ساکنین تو، دیگران را با تهمت و دروغ به کشتن می دهند. بعضی به بتخانه های بالای کوه می روند و غذا می خورند و مرتکب کارهای زشت می شوند.
10
برخی با زن پدر خود زنا میکنند. عدّهای با زن خود در دوره عادت ماهانهاش همبستر میشوند.
10برخی با زن پدر خود زنا می کنند. عده ای با زن خود در دورۀ عادت ماهانه اش همبستر می شوند.
11
یکی با زن همسایه زنا میکند، دیگری عروس یا خواهر ناتنی خود را وسوسه میکند.
11یکی زن همسایۀ خود را بی عصمت می سازد. دیگری با عروس، با خواهر و با خواهر اندر خود زنا می کند.
12
ایشان در میان تو، رشوه میگیرند تا خون بریزند، شما هم بهره میگیرید و با زیادهستانی از همسایهٔ خود سوء استفاده میکنید و مرا فراموش کردهاید. من، خداوند متعال چنین گفتم.
12بعضی پول می گیرند و خون می ریزند. مردم سود می خورند و مال برادران اسرائیل خود را غصب می کنند. همگی مرا فراموش کرده اند.» خداوند متعال فرموده است.
13
«ببین، من بهخاطر سرمایهای که از طریق نامشروع جمع کردهای و خونی که در میان تو ریخته شده است، دستهای خود را بر شما فرود خواهم آورد.
13«بنابران بخاطر حرص تو و خونهائی که در تو ریخته شده است مشت خود را بر فرق تو فرود می آورم.
14
آیا در روزهایی که کار تو را پایان دهم، شجاع خواهی ماند و دستهای تو نیرومند خواهند بود؟ من، خداوند، سخن گفتهام و آن را انجام خواهم داد.
14آیا فکر می کنی که وقتی بخواهم کار خود را با تو تمام کنم، طاقت و توان کافی می داشته باشی؟ این سخنان، کلام من، خداوند، است و آن را عملی می کنم.
15
من تو را در میان ملّتها و کشورها پراکنده خواهم ساخت و آلودگی را از تو بیرون خواهم کرد.
15ساکنینِ ترا در بین اقوام و کشورهای سراسر روی زمین پراگنده می سازم و آلودگی ها و ناپاکی هایت را از بین می برم.
16
ملل دیگر تو را شرمسار خواهند ساخت، امّا تو خواهی دانست که من خداوند هستم.»
16اقوام دیگر ترا بی حرمت و بی آبرو می سازند تا بدانی که من خداوند هستم.»
17
خداوند به من فرمود:
17کلام خداوند بر من نازل شد و فرمود:
18
«ای انسان فانی، قوم اسرائیل برایم بیمصرف شدهاند. آنها مانند تفالهٔ مس، روی، آهن و سرب هستند که در کورهٔ پالایش از نقره جدا شدهاند.
18«ای انسان خاکی، قوم اسرائیل پیش من مثل تفالۀ است که بعد از ذوب نقره بجا می ماند. آن ها مانند برنج، حلبی، آهن و سُرب هستند که در کوره از نقره جدا می شوند.»
19
بنابراین خداوند متعال میفرماید: چون همهٔ شما به تفاله تبدیل شدهاید، شما را در اورشلیم جمع میکنم.
19بنابراین خداوند متعال چنین می فرماید: «چون آن ها تفالۀ بی مصرف هستند، بنابران همۀ شان را جمع می کنم و به اورشلیم می برم
20
مانند کسیکه نقره، برنز، آهن، سرب و روی را جمع میکند و در کوره میگذارد تا به آنها آتش بدمد تا ذوب شوند، پس من شما را در خشم و غضب خود گرد میآورم و ذوب خواهم کرد.
20و مثل نقره، برنج، آهن و حلبی در کوره می اندازم و با آتش غضب خود آن ها را ذوب می کنم؛
21
من شما را گرد خواهم آورد و با آتش خشم خود بر شما خواهم دمید و شما در آن ذوب خواهید شد.
21با دمیدن آتش غضب من همگی در بین کوره ذوب می شوند.
22
همانگونه که نقره در کوره ذوب میشود، شما نیز در آن ذوب خواهید شد و شما خواهید دانست که من، خداوند، خشم خود را بر شما فرو ریختهام.»
22و مثلیکه نقره در کوره آب می شود، آن ها هم ذوب می گردند. آنگاه می دانند که من، خداوند، قهر خود را بر آن ها ریخته ام.»
23
خداوند به من فرمود:
23کلام خداوند بر من نازل شد:
24
«ای انسان فانی، به سرزمین اسرائیل بگو: تو سرزمینی هستی که پاكسازی نشدهای و در روز خشم، بارانی بر تو نباریده است.
24«ای انسان خاکی، به آن سرزمین بگو: تو هرگز پاک نخواهی شد و باران غضب خود را بر تو می فرستم.
25
رهبران در درونشان مانند شیران غرّانی هستند که شکار خود را میدرند، ایشان آدمیان را میکشند و گنج و اشیای گرانبها را میگیرند و بسیاری را بیوه کردهاند.
25رهبران آن مانند شیرهای غران هستند که مردم را شکار خود ساخته آن ها را می کشند، مال و اشیای نفیس آن ها را غصب می کنند و زنهای شان را بیوه می سازند.
26
کاهنان قوانین مرا میشکنند و برای آنچه مقدّس است، احترام قایل نیستند. ایشان فرق بین پاک و ناپاک را آموزش نمیدهند و روز سبت را نادیده میگیرند. در نتیجه مردم اسرائیل برای من احترام قایل نیستند.
26کاهنان آن ها مخالف احکام من تعلیم می دهند، قوانین مرا می شکنند و به مقدسات من احترام ندارند. فرقی بین مقدس و غیر مقدس قائل نیستند، فرق بین اشیای پاک و نجس را تعلیم نمی دهند و روز سبت مرا بی حرمت می سازند.
27
رهبرانش مانند گرگهای درّنده خون میریزند و زندگیها را نابود میکنند تا سود ناروا ببرند.
27حکمرانان شان مانند گرگهای درنده ای که شکار خود را می درند، خون مردم را می ریزند و از راه خیانت و تقلب سود می برند.
28
انبیا این گناهان را چون کسیکه دیوار را رنگ میکند، پوشاندهاند. ایشان رؤیاهای دروغین میبینند و پیشگوییهای دروغین میکنند. ایشان ادّعا میکنند که کلام خداوند متعال را میگویند، امّا من خداوند متعال، با ایشان سخن نگفتهام.
28انبیای آن ها حقایق را می پوشانند و بجای آن ها رؤیاهای ساخته و پرداختۀ خود را تعریف می کنند و به دروغ می گویند که پیامهای شان از جانب من هستند. در حالیکه من به آن ها پیامی نداده ام.
29
ثروتمندان تقلّب میکنند و میدزدند. ایشان با نیازمندان بدرفتاری میکنند و از بیگانگان سوء استفاده میکنند.
29اهالی آنجا با استفاده از زور و قدرت خود مال مردم را غصب می کنند و دست به سرقت می زنند. به اشخاص فقیر و محتاج ظلم می کنند و مال مردم غریب و بیگانه را با زور و جبر می گیرند.
30
به دنبال کسی میگشتم تا دیوار را بسازد تا در جایی که دیوار فرو ریخته است، بایستد و هنگامیکه خشم من آن را ویران میکند از سرزمین دفاع کند، امّا هیچکس را نیافتم.
من خشم خود را بر ایشان فرو خواهم ریخت و چون آتش ایشان را بهخاطر کارهایی که کردهاند، نابود خواهم ساخت.» خداوند چنین فرمود.
30من در جستجوی کسی بودم که دیواری را در آنجا بنا کند، و در جاهائی که دیوار شکست کرده است، بایستد و در هنگام غضب من از آن دفاع نماید، اما هیچ کسی را نیافتم.بنابران خشم خود را بر آن ها می ریزم، با آتش غضب خود آن ها را هلاک کرده و به سزای اعمال شان می رسانم.» خداوند متعال فرموده است.
31
من خشم خود را بر ایشان فرو خواهم ریخت و چون آتش ایشان را بهخاطر کارهایی که کردهاند، نابود خواهم ساخت.» خداوند چنین فرمود.
31بنابران خشم خود را بر آن ها می ریزم، با آتش غضب خود آن ها را هلاک کرده و به سزای اعمال شان می رسانم.» خداوند متعال فرموده است.