1
خدا نوح و پسرانش را بركت داد و فرمود: «بارور و كثیر شوید و دوباره همه جای زمین را پُر كنید.
1خدا نوح و پسرانش را برکت داده فرمود: «فراوان و زیاد شوید و دوباره همه جای زمین را پُر کنید.
2
همهٔ حیوانات زمین و پرندگان آسمان و خزندگان و ماهیان از شما خواهند ترسید. همهٔ آنها در اختیار شماست.
2همۀ حیوانات زمین و پرندگان آسمان و خزندگان و ماهیان از شما می ترسند. همۀ آن ها در اختیار شما باشند.
3
شما میتوانید آنها را مثل علف سبز بخورید.
3شما می توانید آن ها را مثل علف سبز بخورید.
4
امّا گوشت را با جان یعنی با خون آن نخورید.
4اما گوشت را با خون که نشانۀ حیات است، نخورید.
5
اگر كسی جان انسانی را بگیرد، مجازات خواهد شد و هر حیوانی كه جان انسانی را بگیرد، او را به مرگ محكوم خواهم كرد.
5اگر کسی انسانی را بکشد، مجازات خواهد شد و هر حیوانی که انسانی را بکشد، به مرگ محکوم می کنم.
6
انسان به صورت خدا آفریده شد. پس هرکه انسانی را بكشد به دست انسان كشته خواهد شد.
6انسان به صورت خدا آفریده شد. پس هر که انسانی را بکشد به دست انسان کشته می شود.
7
«شما بارور و كثیر شوید و در روی زمین زیاد شوید.»
7شما فراوان و بی شمار و در روی زمین زیاد شوید.»
8
خدا به نوح و پسرانش فرمود:
8خدا به نوح و پسرانش فرمود:
9
«من با شما و بعد از شما با فرزندان شما پیمان میبندم.
9«من با شما و بعد از شما با اولادۀ شما پیمان می بندم.
10
همچنین پیمان خود را با همهٔ جانورانی كه با تو هستند، یعنی پرندگان، چارپایان و هر حیوان وحشی و هرچه با شما از كشتی بیرون آمدند و همچنین تمام جانداران روی زمین حفظ خواهم كرد.
10همچنین پیمان خود را با همۀ جانورانی که با تو هستند، یعنی پرندگان، چهارپایان و هر حیوان وحشی و هر چه با شما از کشتی بیرون آمدند و همچنین تمام جانداران روی زمین حفظ می کنم.
11
من با شما پیمان میبندم که دیگر همهٔ جانداران با هم از توفان هلاک نخواهند شد و بعد از این، دیگر توفانی كه زمین را خراب كند نخواهد بود.
11من با شما پیمان می بندم که دیگر همۀ جانداران باهم از طوفان هلاک نمی شوند و بعد از این دیگر طوفانی که زمین را خراب کند نمی باشد.»
12
نشانهٔ پیمانی كه نسل بعد از نسل با شما و همهٔ جانورانی كه با شما باشند میبندم این است:
12خدا فرمود: «نشانۀ پیمانی که نسل بعد از نسل با شما و همۀ جانورانی که با شما باشند، می بندم این است:
13
رنگینكمان را تا به ابد در ابرها قرار میدهم تا نشانهٔ آن پیمانی باشد كه بین من و جهان بسته شده است.
13کمان رستم را تا به ابد در ابر ها قرار می دهم تا نشانۀ آن پیمانی باشد که بین من و جهان بسته شده است.
14
هر وقت ابر را بالای زمین پهن میكنم و رنگینكمان ظاهر میشود،
14هر وقت ابر را در بالای زمین پهن می کنم و کمان رستم ظاهر می شود،
15
پیمان خود را كه بین من و شما و تمامی جانوران میباشد بهیاد خواهم آورد تا توفان دیگر همهٔ جانداران را با هم هلاک نكند.
15پیمان خود را که بین من و شما و تمامی جانوران عقد شده است، به یاد می آورم تا طوفان دیگر همۀ جانداران را با هم هلاک نکند.
16
رنگینكمان در ابر خواهد بود و من آن را خواهم دید و آن پیمانی را كه بین من و همهٔ جانداران روی زمین بسته شده، به یاد میآورم.»
16کمان رستم در ابر می باشد و من آنرا می بینم و آن پیمانی را که بین من و همۀ جانداران روی زمین بسته شده، به یاد می آورم.»
17
خدا به نوح فرمود: «این نشان آن پیمانی است كه با همهٔ جانداران زمین بستهام.»
17خدا به نوح فرمود: «این نشانۀ آن پیمانی است که با همۀ جانداران زمین بسته ام.»
18
سام و حام و یافث پسران نوح بودند كه از كشتی بیرون آمدند. حام پدر كنعانیان است.
18سام و حام و یافت پسران نوح بودند که از کشتی بیرون آمدند (حام پدر کنعانیان است).
19
اینها سه پسر نوح بودند كه تمام ملل جهان از آنها به وجود آمد.
19اینها سه پسر نوح بودند که تمام ملل جهان از آن ها بوجود آمد.
20
نوح مشغول زراعت شد و اولین كسی بود كه باغ انگور درست كرد.
20نوح مشغول زراعت شد و اولین کسی بود که باغ انگور درست کرد.
21
او از شراب آن نوشید و مست شد. درحالیکه مست بود در چادر خود لخت شد.
21او از شراب آن نوشید و نشئه شد. در حالیکه نشئه بود در خیمۀ خود برهنه شد.
22
در این موقع، حام دید كه پدرش برهنه است. او رفت و دو برادر دیگر خود را كه بیرون بودند، خبر كرد.
22در این موقع حام دید که پدرش برهنه است. او رفت و دو برادر دیگر خود را که بیرون بودند خبر کرد.
23
سام و یافث ردایی را بر دوشهای خود انداختند و عقبعقب رفته پدر خود را با آن پوشاندند. صورت آنها به طرف دیگر بود و بدن برهنهٔ پدر خود را ندیدند.
23سام و یافت چپنی را بر شانه های خود انداخته و پس پس رفته پدر خود را با آن پوشانیدند. روی آن ها به طرف دیگر بود و بدن برهنۀ پدر خود را ندیدند.
24
وقتی نوح به هوش آمد، فهمید كه پسر كوچكش چه كرده است.
24وقتی نوح به هوش آمد، فهمید که پسر کوچکش چه کرده است.
25
پس گفت:
«کنعان ملعون باد.
او همیشه بندهٔ برادران خود باشد.»
25پس گفت: «بر کنعان لعنت. او همیشه خدمتگارِ غلامان برادران خود باشد.»
26
همچنین گفت: «خداوندِ سام، متبارک باد
و كنعان بندهٔ او باشد.
26همچنین گفت: «خداوند، خدای سام متبارک باد و کنعان خدمتگار او باشد.
27
خدا یافث را فراوانی دهد
و همیشه در چادرهای سام حضور داشته باشد
و كنعان بندهٔ او باشد.»
27خدا یافت را فراوانی دهد و همیشه در خیمه های سام حضور داشته باشد و کنعان خدمتگار او باشد.»
28
نوح بعد از توفان سیصد و پنجاه سال زندگی كرد
و در سن نهصد و پنجاه سالگی وفات یافت.
28نوح بعد از طوفان سه صد و پنجاه سال زندگی کردو در سن نهصد و پنجاه سالگی وفات یافت.
29
و در سن نهصد و پنجاه سالگی وفات یافت.
29و در سن نهصد و پنجاه سالگی وفات یافت.