1
خداوند کوروش را برای پادشاهی برگزیده است.
خداوند او را گماشته است تا ملّتها را به زیر سلطهٔ خود درآورد،
و تا پادشاهان را از تختهایشان به زیر آورد.
خداوند دروازههای شهرها را به روی او خواهد گشود.
خداوند به کوروش میگوید:
1خداوند کوروش را به پادشاهی برگزید و به او قدرت و نیرو بخشید تا کشورها را به تصرف خود درآورد و پادشاهان را از تخت شان سرنگون کند. خداوند دروازه های شهرها را برویش می گشاید و دیگر بسته نمی شوند.
2
من خودم، راه تو را هموار خواهم ساخت،
و کوهها و تپّهها را هم سطح خواهم کرد،
من دروازهٔ برنزی آنها را فرو میریزم،
و کلونهای آهنی را خُرد خواهم کرد.
2خداوند به کوروش می فرماید: «من پیشاپیش تو می روم و کوهها را هموار می کنم، دروازه های برنجی را می شکنم و میله های آهنی را می بُرم.
3
من خزائن و گنجینههای مخفی شده در جایهای تاریک و مخفی را به تو خواهم داد،
آنگاه تو خواهی دانست که من خداوند، خدای اسرائیل، هستم
که تو را به اسم خوانده است.
3گنجهائی را که در جاهای تاریک پنهان اند و ثروتهای نهفته را به تو می دهم. بدان که من، خداوند، خدای اسرائیل ترا به نام می خوانم
4
من تو را انتخاب کردم تا به بندهٔ من اسرائیل،
قومی را که من برگزیدم، کمک کنی.
من این افتخار را به تو دادم،
هرچند تو هنوز مرا نمیشناسی.
4تا به بندۀ من، یعقوب و قوم برگزیدۀ من، اسرائیل کمک نمائی. باوجودیکه مرا نمی شناسی، من ترا به نام خواندم.
5
من خداوند هستم و غیراز من خدایی نیست.
من به تو قدرت لازم را خواهم داد،
هرچند هنوز مرا نمیشناسی.
5من خداوند هستم و بغیر از من خدای دیگری وجود ندارد. در حالیکه تو مرا نمی شناسی، من به تو قدرت می دهم
6
من این کار را میکنم تا همهٔ مردم،
-از سرتاسر جهان-
بدانند که من خداوند هستم،
و غیراز من خدایی نیست.
6تا همۀ مردم از شرق و غرب بدانند که مانند من خدای دیگری نیست. من یگانه خداوند هستم و همتا ندارم.
7
من هم نور و هم تاریکی را آفریدم.
من هم برکت میدهم و هم بلا نازل میکنم.
من، خداوند، همهٔ این چیزها را پدید میآورم.
7من آفرینندۀ نور و تاریکی هستم. من خوبی و بدی را به ظهور می رسانم و من قادر به اجرای هر کاری می باشم.
8
من پیروزی را از آسمان مانند باران نازل میکنم.
زمین آن را میپذیرد
و شکوفههای آزادی و عدالت از آن میروید.
من، خداوند، همهٔ این چیزها را به عمل میآورم.
8ای آسمان، عدالت را مثل باران بفرست و ای زمین، باز شو تا از تو آزادی و عدالت نمو کند. من، خداوند، عامل این کارها هستم.»
9
آیا یک ظرف گِلی که شبیه سایر ظروف است میتواند با سازندهٔ خود بحث کند؟
آیا گِل میتواند از کوزهگر بپرسد او چه میکند؟
آیا کوزه میتواند از دست کوزهگر شکایت کند
و بگوید او مهارت ندارد؟
9وای بحال تو ای کسی که با خالق خود می جنگی. آیا کوزه با صانع خود مخاصمه می کند؟ آیا گِل به کوزه گر می گوید: «چه می سازی؟» یا بگوید: «تو مهارت نداری؟»
10
آیا کسی جرأت میکند به والدین خود بگوید،
چرا شما مرا اینطور به وجود آوردهاید؟
10وای بحال کسی که به پدر و مادر خود بگوید: «چرا مرا به این شکل به دنیا آوردید؟»
11
خداوند، خدای قدّوس اسرائیل،
کسیکه آینده را شکل میدهد، میگوید:
«شما هیچ حقّی ندارید مرا در مورد فرزندانم مورد سؤال قرار دهید،
یا به من بگویید چه باید میکردم!
11خداوند، قدوس اسرائیل و آفرینندۀ او می فرماید: «کسی حق ندارد که دربارۀ امور آینده و فرزندانم از من سوال کند و یا بگوید که من چه باید بکنم.
12
من زمین را ساختم
و انسان را آفریدم تا در آن زندگی کند.
با قدرت خود آسمانها را گسترانیدم،
و خورشید و ماه و ستارگان را تحت فرمان خویش درآوردم.
12من زمین را ساختم و انسان را بر آن آفریدم. دست قدرت من آسمان ها را برافراشت و آفتاب، مهتاب و ستارگان به فرمان من هستند.
13
من خودم کوروش را برانگیختم
تا هدف مرا پیاده و عدالت را اجرا کند.
من تمام راههای او را راست میگردانم.
او شهر من، اورشلیم را بازسازی،
و اسیران را آزاد خواهد کرد.
هیچکس برای این کار به او مزد یا رشوهای نداده است.»
خدای متعال چنین گفته است.
13من او را به عدالت برانگیختم و زمینه را برایش مساعد می گردانم تا بدون مزد یا پاداش شهر مرا آباد کند و قوم اسیر مرا آزاد سازد.» خدای قادر مطلق این را می فرماید.
14
خداوند به اسرائیل میگوید:
«ذخایر مصر و حبشه از آن تو خواهد شد،
و مردان بلند قامت سبا، بردگان تو خواهند شد،
و آنها دست بسته به دنبال تو خواهند آمد.
آنها در برابر تو تعظیم میکنند و خواهند گفت که
خدا با توست، او تنها خداست.
14خداوند چنین می فرماید: «ثروت مصر و مال التجارۀ حبشه را به تو می بخشم و مردم قد بلند سبا غلام تو می شوند. در غل و زنجیر در برابر تو زانو می زنند و با التماس به تو می گویند: «خدا با تو است، به غیر او خدائی نیست.»»
15
خدای اسرائیل که قومش را نجات میدهد،
خدا خودش را پنهان میکند.
15ای خدای اسرائیل و نجات دهنده، یقیناً خدائی هستی که خود را پنهان می کنی.
16
سازندگان بُتها، همه شرمسار خواهند شد
و آبروی همهٔ آنها خواهد رفت.
16بت پرستان شرمنده و رسوا می شوند و کسانی که بت می سازند، خجل و رسوا می گردند.
17
امّا خداوند، اسرائیل را نجات داده است،
و پیروزی او تا به ابد خواهد بود،
و قوم او هیچوقت شرمنده نخواهد شد.»
17اما اسرائیل به نجات جاودانی از جانب خداوند نجات یافته و تا ابد سرافگنده و رسوا نمی شود.
18
خداوندی که آسمانها را آفریده،
همان خدایی که زمین را نیز بسرشت،
آن را استوار و پایدار نیز ساخت.
آن را بایر و بیمصرف خلق نکرد،
بلکه آن را طوری آفرید
که برای زندگی انسان مناسب باشد.
این است آن کسیکه میگوید:
«من خداوند هستم و غیراز من خدایی نیست.
18خدائی که آسمان ها و زمین را بوجود آورد و استوار کرد، دنیا را بی جهت نیافرید، بلکه آنرا برای سکونت مخلوقات خود ساخت. او می فرماید: «من خداوند هستم و بغیر از من خدای دیگری نیست.
19
من در خفا سخن نگفتهام
و هدفم را از مردم پنهان نکردهام.
من از قوم اسرائیل نخواستم
مرا در سرزمینی بایر و بیمصرف بجویند.
من خداوند هستم، حقیقت را میگویم،
و حق را اعلام میکنم.»
19من در خفا سخن نمی گویم و کلام من واضح و روشن است. به اولاده یعقوب وعدۀ بیجا نداده ام. من خداوند به صداقت و راستی حرف می زنم و آنچه را که حق است، بیان می کنم.»
20
خداوند میگوید:
«ای ملّتها و مردم جهان،
و تمام کسانیکه بعد از سقوط بابل زنده میمانید،
همچنین آنهایی که با بُتهای چوبی خود رژه میروید
و به حضور خدایانی دعا میکنید که نمیتوانند شما را نجات دهند،
مردمی که اصلاً چیزی نمیدانند،
همه با هم جمع شوید، خود را برای محاکمه حاضر کنید.
20«ای بازماندگان اقوام که در جنگها کشته نشده اید، نزدیک بیائید و گِرد هم جمع شوید. آن مردمی که بتهای چوبی را با خود می برند و پیش خدائی که نجات داده نمی تواند، دعا می کنند، نادان هستند.
21
بیایید و دعوی خود را در دادگاه ارائه کنید؛
بگذارید مدافعان با هم شور و مشورت کنند.
چه کسی در زمانهای گذشته دربارهٔ آنچه به وقوع خواهد پیوست، پیشگویی کرد؟
آیا من -خداوند، خدای عادل که قومش را نجات میدهد- چنین نکردم؟
خدای دیگری وجود ندارد.
21بیائید با هم مشوره کنید و دعوای تان را ارائه دارید. من، که خداوند و نجات دهندۀ عادل هستم و بغیر از من خدای دیگری نیست، همۀ این وقایع را از مدتها قبل پیشگوئی کرده بودم.
22
«ای تمام مردم جهان،
به سوی من بازگردید و نجات یابید!
من تنها خدا هستم و خدای دیگری نیست.
22پس ای همۀ مردم روی زمین، بسوی من بازگردید تا نجات یابید، زیرا من خدا هستم و خدایی دیگری نیست.
23
وعدههای من حقیقت دارد و تغییر نمیپذیرد.
به ذات خودم سوگند یاد میکنم
که همه به حضور من آمده و زانو خواهند زد
و قول خواهند داد که نسبت به من امین و با وفا بمانند.
23من به ذات خودم قسم خورده ام و به صداقت با زبان خود گفته ام و هرگز از گفتۀ خود بر نمی گردم که هر زانوئی در برابر من خم می شود و هر زبانی بنام من قسم می خورد.
24
«آنها خواهند گفت که فقط از طریق من،
پیروزی و قدرت یافت میشود،
امّا همهٔ کسانیکه از من متنفّرند، دچار شرمساری خواهند شد.
من، خداوند تمام فرزندان یعقوب را آزاد خواهم کرد،
و آنها مرا ستایش خواهند کرد.
24مردم می گویند که عدالت و قدرت تنها متعلق به خداوند ما است. هر کسی که بر من خشمگین شود، خجل و رسوا می گردد.بوسیلۀ خداوند تمام قوم اسرائیل نجات یافته و او را جلال می دهند.»
25
من، خداوند تمام فرزندان یعقوب را آزاد خواهم کرد،
و آنها مرا ستایش خواهند کرد.
25بوسیلۀ خداوند تمام قوم اسرائیل نجات یافته و او را جلال می دهند.»