1
ایّوب، آیا شخص عاقلی مانند تو، باید سخنان احمقانه بگوید! کلام تو پوچ و مثل باد هواست.
1آنگاه اَلیفاز تَیمانی جواب داد:
2
با اینگونه سخنان بیمعنی، نمیتوانی از خود دفاع کنی.
2«ایوب، شخص عاقلی مثل تو نباید سخن احمقانه بگوید. کلام تو پوچ و مثل باد هوا است.
3
تو از خدا نمیترسی
و به او احترام نمیگذاری.
3با این گونه سخنان بی معنی نمی توانی از خود دفاع کنی.
4
حرفهایی که میزنی گناهانت را آشکار میکند؛
و با حیله و نیرنگ صحبت میکنی.
4تو از خدا نمی ترسی و به او احترام نداری.
5
هر سخن زبانت تو را محکوم میکند
و برضد تو شهادت میدهد.
5حرفهائی که می زنی گناهانت را آشکار می کنند و با حیله و نیرنگ صحبت می کنی.
6
آیا فکر میکنی اولین انسانی که به دنیا آمد، تو بودی؟
آیا تو پیش از کوهها به وجود آمدهای؟
6حرف زبانت ترا محکوم می کند و علیه تو شهادت می دهد.
7
آیا تو از نقشهٔ مخفی خدا آگاه بودهای؟
آیا تو عاقلترین مرد روی زمین هستی؟
7آیا فکر می کنی اولین انسانی که بدنیا آمد، تو بودی؟ آیا تو پیشتر از کوهها بوجود آمده ای؟
8
چیزی نیست که تو بدانی و ما ندانیم.
8آیا تو از نقشۀ مخفی خدا آگاه بوده ای؟ آیا تو عاقلترین مرد روی زمین هستی؟
9
ما حکمت و دانش را از اشخاص مو سفید و سالخورده
که سنشان زیادتر از سن پدر توست، آموختیم.
9هر چیزی را که تو می دانی ما هم می دانیم و چیزهائی را که تو می فهمی برای ما هم واضح و روشن است.
10
خدا به تو تسلّی میبخشد و تو آن را رد میکنی.
ما از طرف خدا با نرمی با تو حرف زدیم،
10ما حکمت و دانش را از اشخاص مو سفید و سالخورده که سن شان زیادتر از سن پدر تو است، آموختیم.
11
امّا تو مضطرب شدهای و از چشمانت خشم و غضب میبارد.
11خدا به تو تسلی می بخشد و تو آنرا رد می کنی. ما از طرف خدا با ملایمت با تو حرف زدیم،
12
تو با این حرفهایت نشان میدهی که برضد خدا هستی.
12اما تو به هیجان آمده ای و از چشمانت خشم و غضب شراره می زند.
13
آیا انسان میتواند، واقعاً پاک باشد
و یا کسی میتواند با خدا راست باشد؟
13تو با این حرفهایت نشان می دهی که برضد خدا هستی.
14
خدا حتّی به فرشتگان خود هم اعتماد نمیکند
و آسمانها نیز در نظر او پاک نیستند،
14آیا یک انسان فانی می تواند واقعاً نیک و پاک باشد و عادل شمرده شود؟
15
چه رسد به انسان فاسد و ناچیز
که شرارت را مثل آب مینوشد.
15خدا حتی به فرشتگان خود هم اعتماد نمی کند و آسمان ها نیز در نظر او پاک نیستند،
16
اکنون به من گوش بده تا آنچه را که میدانم به تو بگویم.
16چه رسد به انسان فاسد و ناچیز که شرارت را مثل آب می نوشد.
17
اینها حقایقی هستند
که من از اشخاص دانشمند و حکیم آموختم
که نیاکانشان آنها را مخفی نکردند.
17حالا به من گوش بده تا آنچه را که می دانم به تو بیان کنم.
18
در آن وقت بیگانهای در سرزمینشان نبود
که آنها را از راه راست منحرف کند.
18اینها حقایقی اند که من از اشخاص دانشمند و حکیم آموختم که پدران شان بی کم و کاست به آن ها آشکار ساختند.
19
اشخاص شریر که به دیگران ظلم میکنند
در سراسر عمر خود در عذاب هستند.
19در آن وقت در سرزمین شان بیگانه ای نبود که آن ها را از راه راست خدا منحرف کند.
20
صداهای ترسناک در گوششان میپیچد.
در وقتیکه فکر میکنند آسوده و آرام است، ناگهان مورد حملهٔ غارتگران قرار میگیرند.
20شخص شریر که به دیگران ظلم می کند در سراسر عمر خود درد و رنج می بیند.
21
امید فرار از تاریکی برایشان نیست
و عاقبت با شمشیر هلاک میشوند.
21صداهای ترسناک در گوشش طنین می اندازد. در وقتیکه فکر می کند آسوده و آرام است، ناگهان مورد حملۀ غارتگران قرار می گیرد.
22
برای یک لقمهٔ نان آواره میشوند
و میدانند آیندهای تاریک در پیشرو دارند.
22امید فرار از تاریکی برایش نیست و عاقبت با شمشیر هلاک می شود.
23
مصیبت و بدبختی مثل پادشاهی که برای جنگ آماده باشد
آنها را به وحشت میاندازد.
23در دیار بیگانگان برای یک لقمه نان آواره می گردد و می داند آیندۀ تاریک در پیشرو دارد.
24
زیرا دست خود را برضد خدا دراز کردهاند
و با او میجنگند.
24مصیبت و بدبختی مثل پادشاهی که برای جنگ آماده باشد، او را به وحشت می اندازد،
25
با گستاخی سپر خود را به دست گرفته،
به او حمله میکنند.
25زیرا دست خود را بر ضد خدا دراز کرده است و با قادر مطلق می جنگد.
26
آنها هرچند از مال دنیا بینیاز باشند،
26با گستاخی سپر خود را به دست گرفته به او حمله می کند.
27
امّا سرانجام در شهرهای ویران
و خانههای غیر مسکون که در حال فروریختن هستند،
به سر خواهند برد.
27او هرچند آرام و از مال دنیا بی نیاز باشد،
28
ثروتشان برباد میرود
و چیزی برایشان باقی نمیماند.
28اما سرانجام در شهرهای ویران و خانه های غیر مسکون که در حال فروریختن هستند، بسر می برد.
29
نمیتوانند از تاریکی فرار کنند
و مانند درختی که آتش بگیرد و شاخههایش بسوزد و شکوفههایش دستخوش باد شود،
دار و ندار خود را از دست میدهند.
29ثروتش برباد می شود و چیزی برایش باقی نمی ماند.
30
ایشان نباید با چیزهای بیهوده و ناپایدار خود را فریب دهند،
زیرا نصیب ایشان بیهودگی خواهد بود.
30از تاریکی فرار کرده نمی تواند و مانند درختی که آتش بگیرد و شاخهایش بسوزند و شگوفه هایش دستخوش باد شوند، دارو ندار خود را از دست می دهد.
31
و پیش از آن که چشم از جهان بپوشد،
برایش معلوم میشود که تکیه کردن به چیزهای فانی بیهوده است.
31انسان نباید به چیزهای بیهوده و ناپایدار خود را فریب بدهد، زیرا این کار فایده ای ندارد
32
مانند تاک که غورههایش پیش از رسیدن بریزند
و مانند درخت زیتون که شکوفههایش ریختهاند، بیثمر میگردد.
32و پیش از آنکه چشم از جهان بپوشد، برایش معلوم می شود که اتکاء به چیزهای فانی بیهوده است.
33
اشخاص بیخدا، بیکس خواهند ماند
و خانهٔ رشوهخواران در آتش میسوزد.
آنها برای شرارت نقشه میکشند
و دلهایشان پُر از مکر و حیله است.
33مثل تاک که انگورهای غوره اش پیش از پخته شدن بریزند و مانند درخت زیتون که شگوفه هایش بتکند، بی ثمر می گردند.
34
آنها برای شرارت نقشه میکشند
و دلهایشان پُر از مکر و حیله است.
34اشخاص بی خدا، بی اولاد می شوند و خانۀ رشوه خواران در آتش می سوزد.آن ها برای شرارت نقشه می کشند و دلهای شان پُر از مکر و حیله است.»
35آن ها برای شرارت نقشه می کشند و دلهای شان پُر از مکر و حیله است.»