1
ایّوب، تا به کی این حرفها را میزنی؟ سخنان تو مثل باد هواست.
1آنگاه بِلدَدِ شوحی جواب داد:
2
خدا هرگز بیعدالتی نمیکند.
خدای قادر مطلق، همیشه راست و با انصاف است.
2«ایوب، تا بکی این حرفها را می زنی؟ سخنان تو مثل باد هوا است.
3
فرزندانت در برابر خدا گناه کردند
و خدا آنها را طبق کارهایشان جزا داد.
3خدا هرگز بی عدالتی نمی کند. خدای قادر مطلق همیشه راست و با انصاف است.
4
اگر تو طالب خدای قادر مطلق باشی
و با دعا و زاری به نزد او بازگردی،
4فرزندانت در برابر خدا گناهی کردند و خدا آن ها را طبق عمل شان جزا داد.
5
و اگر در پاکی و درستکاری زندگی کنی،
آن وقت خدا به یقین به کمک تو میشتابد
و به عنوان پاداش، خانوادهات را به تو بر میگرداند
5اگر تو طالب خدای قادر مطلق باشی، با دعا و زاری به او رجوع کنی
6
و بیشتر از آنچه که در ابتدا داشتی،
به تو میدهد.
6و اگر به پاکی و راستکاری زندگی کنی، آنوقت خدا یقیناً به کمک تو می شتابد و به عنوان پاداش، خانواده ات را به تو اعاده می کند.
7
از بزرگان و موی سپیدان بپرس
و از تجربهٔ آنها بیاموز.
7و بیشتر از آنچه که در ابتدا داشتی به تو می دهد.
8
زیرا ما مدّت کوتاهی زندگی کردهایم، معلومات ما بسیار کم است
و عمر ما بر زمین همچون سایهای زودگذر است.
8از بزرگان و مو سفیدان بپرس و از تجربۀ آن ها بیاموز.
9
از حکمت گذشتگان تعلیم بگیر
و سخنان حکیمانهٔ آنها را سرمشق خود قرار بده.
9زیرا ما یک مدت کوتاهی زندگی کرده ایم، معلومات ما بسیار کم است و عمر ما بر روی زمین همچون سایه ای زود گذر است.
10
در جایی که آب نباشد، نی نمیروید
و آن را در خارج از نیزار نمیتوان یافت.
10از حکمت گذشتگان تعلیم بگیر و سخنان حکیمانۀ آن ها را سرمشق خود قرار بده.
11
اگر آب خشک شود،
حتّی پیش از آن که وقت بریدن آن برسد، پژمرده میگردد.
11در جائی که آب نباشد، نَی نمی روید و آن را در خارج از جبه زار نمی توان یافت.
12
عاقبتِ کسانیکه خدا را ترک میکنند،
همینگونه است و دیگر امیدی برایشان باقی نمیماند.
12اگر آب خشک شود، حتی پیش از آنکه وقت بریدن آن برسد، پژمرده می گردد.
13
این مردم به کسانی میمانند که به تار عنکبوت اعتماد میکنند.
13عاقبت کسانی که خدا را ترک می کنند، به همین ترتیب است و دیگر امیدی برای شان باقی نمی ماند.
14
اگر به آن تکیه کنند، میافتند
و اگر از آن آویزان شوند، آنها را نگاه نمیدارد.
14این مردم به کسانی می مانند که به تار عنکبوت اعتماد می کنند.
15
شخص شریر مثل علفی است که در زیر تابش آفتاب تازه میگردد
و شاخههایش در باغ پهن میشوند.
15اگر به آن تکیه کنند می افتند و اگر از آن آویزان شوند، آن ها را نگاه نمی دارد.
16
در بین سنگها ریشه میدواند
و ریشههایش به دور آنها محکم میپیچند.
16شخص شریر مثل علفی است که در زیر شعاع آفتاب تازه می گردد و شاخه هایش در باغ پهن می شوند.
17
امّا اگر از بیخ کنده شود،
دیگر کسی به یاد نمیآورد که آن علف در آنجا بوده است.
17در بین سنگها ریشه می دواند و ریشه هایش بدور آن ها محکم می پیچند.
18
بلی، سرنوشت مردم بیخدا هم به همین طریق است؛
و دیگران میآیند و جایشان را میگیرند.
18اما اگر از بیخ کنده شود، دیگر کسی بیاد نمی آورد که آن علف در آنجا بوده است.
19
خدا هرگز مردم درستکار را ترک نمیکند
و به شریران کمک نمینماید.
19بلی، سرنوشت مردم بی خدا هم به همین طریق است و دیگران می آیند و جای شان را می گیرند.
20
لبانت را از خنده پُر میسازد تا از خوشی فریاد بزنی.
بدخواهانت را شرمنده
و خانهٔ شریران را ویران میکند.
20خدا مردم راستکار را هرگز ترک نمی کند و نه دست شریران را می گیرد.
21
بدخواهانت را شرمنده
و خانهٔ شریران را ویران میکند.
21لبانت را پُر خنده می سازد و از خوشی فریاد می زنی.بدخواهانت را شرمنده و خانۀ شریران را ویران می کند.»
22بدخواهانت را شرمنده و خانۀ شریران را ویران می کند.»