1
خوشا به حال کسیکه
با شریران مشورت نمیکند
و به راه گناهکاران نمیرود
و با مسخرهکنندگان همنشین نمیشود،
1خوشا به حال کسی که به مشورت مردمان شریر نمی رود، در راه گناهکاران نمی ایستد و با مسخره کنندگان همنشین نمی شود،
2
بلکه خوشی او اطاعت از شریعت خداوند است
و شب و روز به دستورات او میاندیشد.
2بلکه میل و رغبت او در شریعت خداوند است و شب و روز در آن تفکر می کند.
3
او مانند درختی است که در کنار نهر آب کاشته شده باشد،
میوهٔ خود را در موسمش میدهد
و برگهایش پژمرده نمیگردد
و در همهٔ کارهای خود موفّق است.
3او مثل درختی کاشته شده در کنار جویباری است که در هر موسم میوۀ خود را می دهد، برگهایش هرگز پژمرده نمی شوند و در همه کارهای خود موفق است.
4
امّا شریران چنین نیستند.
بلکه آنان مانند کاهی هستند که باد آنها را پراکنده میسازد.
4شریران چنین نیستند، بلکه مانند کاه در اثر وزش باد به هر سو پراگنده می شوند.
5
بنابراین شریران در روز داوری محکوم خواهند گردید
و در جمع ایمانداران نخواهند ایستاد.
خداوند راهنما و حافظ نیكوکاران است
امّا عاقبت بدکاران هلاکت و نابودی است.
5بنابران شریران در روز قیامت به سزای اعمال شان می رسند و گناهکاران در جمع درستکاران جا نخواهند داشت.زیرا خداوند طریق درستکاران را می داند، اما عاقبت گناهکاران هلاکت و نابودی است.
6
خداوند راهنما و حافظ نیكوکاران است
امّا عاقبت بدکاران هلاکت و نابودی است.
6زیرا خداوند طریق درستکاران را می داند، اما عاقبت گناهکاران هلاکت و نابودی است.