1
خداوند را دوست دارم،
زیرا او دعا و التماس مرا میشنود.
1خداوند را محبت می نمایم، زیرا که آواز من و تضرع مرا می شنود.
2
او به دعای من گوش میدهد،
پس تا پایان عمرم به درگاهش دعا خواهم كرد.
2او گوش خود را متوجۀ من ساخته است، پس تا که زنده هستم به دربار او دعا می کنم.
3
خطر مرگ از هر سو مرا احاطه کرد
و فکر رفتن به گور مرا به وحشت انداخت
و درد و رنج وجودم را فراگرفت.
3ریسمانهای موت مرا احاطه کرد، ترسهای مرگ مرا به وحشت انداخت و در تنگی و غم افتادم.
4
آنگاه به حضور خداوند دعا کردم و گفتم:
«خداوندا، از تو تمنّا میکنم که مرا نجات بده!»
4آنگاه نام خداوند را خواندم و گفتم: «آه ای خداوند، جان مرا رهایی ده!»
5
خداوند نیکو و مهربان است،
خدای ما بسیار رحیم است.
5خداوند رحیم و عادل است و خدای ما رحیم است.
6
خداوند از بینوایان حمایت میکند.
وقتی من در خطر بودم او نجاتم داد.
6خداوند از اشخاص ناتوان محافظت می کند. خوار و ذلیل بودم، او مرا نجات داد.
7
ای جان من اکنون آرام باش،
زیرا خداوند با من مهربان است.
7ای جان من به آرامی خود برگرد، زیرا خداوند به تو احسان نموده است.
8
خداوند مرا از مرگ نجات بخشید
و اشک را از چشمانم پاک کرد
و پاهایم را از لغزش نگاه داشت.
8تو ای خداوند، جان مرا از موت خلاصی دادی و چشمانم را از اشک و پاهایم را از لغزیدن.
9
پس تا زندهام
در حضور خداوند راه خواهم رفت.
9پس در زمین زندگان به حضور خداوند بسر می برم.
10
حتّی وقتی به خود گفتم که
من بکلّی نابود شدهام و در نهایت ترس گفتم
که بر هیچکس نباید اعتماد کرد،
ایمان خود را حفظ نمودم.
10چون ایمان داشتم سخن گفتم، باوجودی که بسیار بینوا بودم.
11
در مقابل تمام احسانهای خداوند
چه چیز به او تقدیم کنم؟
11در پریشانی خود گفتم که «جمیع آدمیان دروغگویند.»
12
پیالهٔ نجات را بر خواهم داشت
و نام خداوند را سپاس خواهم گفت.
12خداوند را برای همه خوبی های که به من نموده است، چه ادا کنم؟
13
آنچه را که برای خداوند نذر کرده بودم،
در حضور همهٔ مردم به او ادا خواهم کرد.
13به خاطر نجات خود، هدیۀ نوشیدنی را به حضور خداوند تقدیم می کنم و نام او را سپاس می گویم.
14
مرگ مؤمنین
برای خداوند بسیار ناگوار است.
14در حضور قوم برگزیدۀ او به وعده های که به خداوند داده ام، وفا می کنم.
15
خداوندا، من بندهٔ تو،
پسر تو و فرزند کنیز تو هستم،
تو مرا از بندهایم رهایی دادی.
15موت مقدسان خداوند در نظر وی گرانبهاست.
16
پس قربانی شکرگزاری به پیشگاهت تقدیم خواهم كرد
و نام تو را ستایش خواهم كرد.
در معبد بزرگ تو در اورشلیم
و در حضور همهٔ قوم تو
نذرهای خود را به تو ادا خواهم کرد.
خداوند را سپاس باد!
16آه ای خداوند، من بندۀ تو هستم! من بندۀ تو و پسر کنیز تو هستم. تو از بند آزادم کردی.
17
در معبد بزرگ تو در اورشلیم
و در حضور همهٔ قوم تو
نذرهای خود را به تو ادا خواهم کرد.
خداوند را سپاس باد!
17به حضور تو قربانی شکرگزاری را تقدیم نموده و نام تو را می ستایم.
18در حضور قوم برگزیدۀ او به وعده های که به خداوند داده ام، وفا می کنم.آنرا در پیشگاه خانۀ خداوند و در اندرون تو ای اورشلیم ادا می کنم.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!
19آنرا در پیشگاه خانۀ خداوند و در اندرون تو ای اورشلیم ادا می کنم.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!